Door: Van Dale
Gepubliceerd: maandag 11 augustus 2008 06:32
Update: maandag 11 augustus 2008 07:43
Deze week beginnen duizenden aspirant-studenten aan hun introductietijd. Een kennismaking met een nieuwe stad, met heel veel nieuwe mensen. Een nadere kennismaking ook met de drank. Want die speelt in het studentenleven een grote rol. Tenminste, als we op het woordenboek mogen afgaan. Daarin is namelijk nogal wat studententaal opgenomen, en die behandelt niet zelden het natte element.
Zoals het adje, oftewel: ad fundum. Dat laatste is Latijn voor ‘tot op de bodem’. Het is een aansporing om het glas, waar zeker geen ranja in zit, in één keer leeg te drinken. Voor die handeling bestaat zelfs een werkwoord: adten.
Vlaamse studenten kennen dit ritueel ook; ze noemen het daar een salamander en schijnen er nog bij te zingen ook. Daarna hoor je er helemaal bij.
Een student die te vaak een adje doet, kan last krijgen met de beer. Nu klinkt dat dramatischer dan het is, want in studententaal is een beer, of een kroegbeer, niets anders dan de rekening die een corpslid bij de sociëteit heeft openstaan. En hoewel zo’n beer aardig kan oplopen, wordt een beetje kroegtijger daar niet warm of koud van.
Al dat vocht moet er natuurlijk ook weer uit. Als de student geluk heeft, gaat dat al buikhuilend (plassend), maar het kan geen toeval zijn dat er ook een speciaal studentenwoord bestaat voor ‘overgeven’: even pieren. Enfin, zolang hij daarbij zijn kotspakje (daagse of burgerkleding) maar aanhoudt. Io vivat!
Naar het archief.
Stel hier uw vraag, geef uw reactie of doe een suggestie.