Door: Frans Verhagen » Meer columns van Frans Verhagen
Gepubliceerd: maandag 11 februari 2008 00:29
Update: maandag 11 februari 2008 00:29
Hillary Clinton zette al haar geld in op Super Tuesday. Letterlijk. Op woensdag kon Clinton haar medewerkers niet meer betalen. Ze heeft nu vijf miljoen dollar van haar eigen spaarcenten in de campagnekas gestopt.
Geld is belangrijk in de Amerikaanse verkiezingen en dat is helemaal niet erg. Het verwerven van steun via de portemonnee is namelijk een prima selectiemiddel. Kansloze of waardeloze kandidaten krijgen niets los van de burger. Er wordt in Nederland heel wat over getuttut, meestal met veroordelende woorden over de invloed van grote bedrijven en lobbyisten. Dat is klinkklare nonsens. Bedrijven mogen niet bijdragen aan individuele campagnes. Het geld in de voorverkiezingen komt van individuele burgers en die mogen niet meer dan 2.300 dollar per kandidaat geven. Dat is de reden voor al die fundraisers: kandidaten moeten honderdduizenden burgers zo gek krijgen iets bij te dragen. Dat kan 50 dollar zijn of meteen het maximum. Aanvankelijk haalde Clinton miljoenen binnen door grote groepen rijke Amerikanen een slappe maaltijd te geven in ruil voor hun 2.300 dollar. Ze mochten ook nog met Bill op de foto.
Obama begon langzamer en kreeg zijn geld van veel meer mensen die veel kleinere bedragen gaven. Het volstrekt democratische resultaat was dat beide kandidaten eind 2007 evenveel geld hadden.
De enige andere bron is eigen geld. Het is namelijk vrijheid van meningsuiting om je spaargeld op te maken aan jezelf, een om de grondwet beschermde gekte. Mitt Romney gooide er 35 miljoen dollar tegenaan. En je ziet hoe het werkt: het leverde niets op. In 2004 nam John Kerry een tweede hypotheek op zijn huis. En nu dus ook Hillary Clinton, een miljonair sinds ze haar 35 jaar ervaring neerlegde in een kloeke biografie.
Tegelijkertijd werd bekend dat Obama sinds Super Tuesday acht miljoen heeft opgehaald, Clinton bijna vier miljoen. Het verschil vertelt iets over de campagne. Hillary Clinton heeft moeite nieuwe mensen te vinden die nog niet het maximum hadden gegeven, Obama kreeg opnieuw kleine bijdragen van veel verschillende mensen. Dat Obama zijn geldmachine op gang kan houden, bewijst dat gewone burgers vinden dat hij een kansrijke campagne voert.