‘Een kind kan best een week zonder eten’

Stop maar met opvoeden!

Door: Maaike Boersma
Gepubliceerd: donderdag 7 februari 2008 22:46
Update: vrijdag 8 februari 2008 11:25

Vergeet de nanny, het strafstoeltje en de time-out. Moderne ouders gebruiken een veel effectievere opvoedtactiek: overleggen met je kind. En een beetje toegeven. ‘Wil je niet naar bed? Prima.’

Het nannytijdperk, waarbij kinderen met discipline en duidelijkheid leren gehoorzamen en anders moeten afkoelen op een strafstoeltje, is passé. Cursussen waar ouders ‘respectvol’ met hun kinderen leren omgaan zijn daarentegen zo populair dat er wachtlijsten bestaan.


| Foto: Getty Images


Gordoncursus
‘Ezra’s haren kammen was vroeger echt een probleem. Elke dag kwam hij met een enorme bos klitten uit bed die hij niet wilde kammen’, vertelt Floortje Vermeiden. Vorig jaar had ze een periode waarin het even niet zo lekker liep met haar 5-jarige zoon en ze besloot een Gordoncursus te doen. Daar leerde ze op een ander manier met haar kind te communiceren en strijdpunten te relativeren.

‘Waarom wil je per se dat je kind zijn haar kamt? Gewoon omdat jij vindt dat het zo hoort. Maar is haren kammen echt die strijd wel waard? Nu kammen we zijn haren nooit meer. Hij doet het af en toe uit zichzelf.’

‘Als wij als ouders onmacht voelen, gaan we mopperen en straffen, waardoor je een politieagent in je eigen huis wordt’, zegt initiatiefnemer Emmeliek Boost van de Opvoeddesk.

Overleggen in plaats van macht

Macht gebruiken, daar moet ook cursusleider Jan Dirk van Abshoven, die de Gordontraining geeft, niets van weten. ‘Met overleggen bereik je meer. Als ouder hoef je niet altijd 100 procent je zin te krijgen en je kind 0 procent. Ouders die bij mij komen, willen weten waar de knoppen op hun kind zitten zodat het doet wat zij willen. Dat is een hele slechte instelling. Ouders denken dat de wereld vergaat als een kind zijn tanden niet wil poetsen, dat is toch idioterie. Of dat een kind altijd zijn bord leeg moet eten. Wat een onzin, een kind kan een week zonder eten. En stop die vla ook maar in je reet.’

Soms wil Van Abshovens zoon niet naar bed. ‘Prima, waarom zou ik er een gevecht van maken, wat is mijn belang? Een keer in de drie maanden wordt het dus tien uur, nou en?’

Humor

Een ander belangrijk element in deze cursussen is humor. ‘Als hij bijvoorbeeld niet wil eten, zeg ik: ‘ik ben broccoli, ik wil naar mijn vriendje worst in je warme buikje’, en hup, hij eet zijn boord leeg’, zegt Mischa van Kaam, die de nieuwe cursus How2Talk2Kids volgde. ‘En zo zijn er talloze voorbeelden van vroegere strijdpunten die nu met humor of overleg worden opgelost. Lyrisch ben ik, ik kan niet anders zeggen. Ons leven is er echt door veranderd. Als mijn zoon van zes vroeger boos was, werd ik ook boos. Nu zeg ik gewoon: ‘ik zie dat jij boos bent’. Punt. En daarna geef ik uitleg. Door zijn gevoel te erkennen, voelt hij zich serieus genomen en is de boosheid weg. Doordat ik met argumenten kom, is er minder strijd.’

Straffen is taboe

Initiatiefnemer Heleen de Hertog van How2Talk2Kids: ‘Begrip tonen voor de gevoelens van je kind is van wezenlijk belang. Door anders te praten en te luisteren naar je kind krijgt het meer ruimte en gaat het zelf oplossingen bedenken. Je moet gewoon alle gevoelens accepteren, alleen bepaald gedrag moet worden gestopt of gecorrigeerd.’

Over een ding is iedereen het eens: straffen is taboe. ‘Hooguit eens per maand’, zegt Boost. Van de welbekende nanny’s op tv moet Van Abs-hoven niets hebben.

‘Dat belonen en straffen is te gek voor woorden. Je kind is toch geen hond, dat is dezelfde manier van macht gebruiken. Weg met die discipline in de opvoeding.’ Straffen is taboe. Hooguit eens per maand. ‘Maar het is niet meer nodig.'

Trefwoord(en): opvoeding, nanny, gordoncursus,

Nanny 911: meisje kan niet tegen haar verlies en moeder kan er niet mee omgaan.
Een gevangene als kinderjuf: Black Nanny 911
.

Opvoeden doe je zo: kinderen in een kippenrestaurant.

Aanmelden nieuwsbrief

E-mail
Voornaam
Achternaam

Ontbijt Nieuws Iedere werkdag rond 09:00 uur de laatste headlines van DePers.nl in uw mailbox.
Lunch Nieuws Iedere werkdag rond 12:00 uur de laatste headlines van DePers.nl in uw mailbox.

Verstuur

 
  Plaats dit bericht op Twitter Voeg dit bericht toe aan NuJij.nl Voeg dit bericht toe aan linkedin.com Voeg dit bericht toe aan hyves.nl Voeg dit bericht toe aan facebook.com Reageer Stuur dit bericht door per email Stuur door Druk deze pagina af op je printer Print  

Meest gelezen binnenland

  • ‘Ik kan jou niet zeggen hóe ik God ervaar’

    De Pers

    'Niet te zeggen hóe ik God ervaar'
    21 uur geleden
    Andries Knevel voelt God sterker dan ooit. Een gesprek over wat Nederland verliest als er minder christenen zijn, over homoseksualiteit en over de dood van zijn beste vriendin.

  • Hirsi Ali vergeet 100.000 moslimdoden

    De Pers

    100.000 Moslimdoden vergeten
    8 uur geleden
    Er is een massamoord gaande op christenen in de islamitische wereld. Aldus Ayaan Hirsi Ali. Maar de Amerikaanse islamofobie heeft minimaal honderdduizend moslims het leven gekost.

  • Kunduz kleeft voor altijd aan GroenLinks

    De Pers

    Kunduz kleeft aan GroenLinks
    22 uur geleden
    GroenLinks wil niet dat de prachtmissie van de partij wordt aangepast om er wat meer uit te halen.

Meer nieuws binnenland

Volgend bericht >

Reageer op dit artikel:  

Reageer Door: femrob, 03 mrt 2008 19:40


Natuurlijk hoef je niet altijd je zin te hebben zolang het maar binnen de grenzen van realiteit is.
De 'methode' (voor zover daar sprake van is) die wij gebruiken is simpel: voorspelbaarheid en regelmaat.

Onze kleine grote meid weet niet beter dan dat ze na het eten (gelijk aanleren: eten is aan tafel in de eetstoel en daar heb je geen speelgoed bij nodig) lekker op het potje naar haar kinderprogrammaatjes mag kijken op Nick Jr (Dora, The Backyardigans; Little Miss Spider) en daarna een schone luier en pyjama aan krijgt en de trap op mag klimmen om tandjes te poetsen (eerst poetst papa even met wat geintjes tussendoor, dan mag ze zelf wat aanmodderen). Daarna gaat ze samen met haar 2 favoriete bedknuffeltjes naar bed en dan hoor je d'r eigenlijk niet meer. De deur van de slaapkamer hebben we vanaf dag 1 al gelijk altijd dicht gehad, dus daar is ze nu zo aan gewend dat ze eigenlijk niet kan slapen als je hem niet dicht doet.

Ze is gewoon aan vanalles gewend, omdat ze niet beter weet dan dat het altijd zo gaat.
We hebben die dingen altijd op die manier aangepakt: aanwennen, en het altijd hetzelfde doen. Dat laatste is nogal eenvoudig: het moet tenslotte toch gebeuren, dus waarom niet altijd in dezelfde volgorde en ongeveer op dezelfde tijd (maar dat komt ook niet om een uurtje hoor).

Als het een keer anders is is het ook geen probleem, dan leggen we uit wat we aan het doen zijn en waarom het anders is. "Vanmiddag gaan we met de auto naar opa en oma, en dan mag je daar je middagdutje doen".
Bijna 2 jaar en het lijkt wel of ze het snapt: geen probleem.

Natuurlijk heeft ze ook wel eens een baaldag, zo eens in de paar weken ofzo, maar dat hebben we allemaal weleens toch? Ik zou me pas echt zorgen gaan maken als we echt helemaal nooit iets met haar te stellen zouden hebben.

Maar het (je mag het van mij 'ouderwets' noemen) Rust Reinheid Regelmaat principe werkt anno 2008 in mijn ogen nogsteeds.



Hier ben ik het helemaal mee eens! Mijn zoontje is anderhalf en weet heel goed waar hij aan toe is. Eigen het zelfde verhaal, wij houden gewoon bepaalde richtlijnen aan. Ik zie ook dat hij daar behoefte aan heeft. Tegen de tijd dat het bedtijd is wordt hij ook echt moe en vraagt naar zijn knuffel en zijn speen en loopt naar de trap om naar bedje te gaan. Heerlijk, gewoon gewenning en duidelijkheid. Ook wij hebben bijna geen straf nodig, omdat hij n ual weet wat hij wel en niet mag.

Voor ons ook Rust, Reinheid en vooral Regelmaat!!!

Reageer Door: magwel, 13 feb 2008 13:11
Wiseguy. schreef:
de gootste fout wat jij maakt is "vaut".


En de fout *die* jij op jouw beurt maakt is het woordje "wat" in jouw zin...

Reageer Door: Bas van de Sande, 11 feb 2008 10:47
Dit artikel is met bijzonder weinig aandacht voor het onderwerp geschreven. De auteur moet hebben gedacht even snel en gemakkelijk te scoren (bij de - gezien dit artikel en de reacties - overwegend conservatief-traditionele doelgroep van dit blad.

De citaten van de geïnterviewden zijn duidelijk gekozen met het oogmerk deze mensen en hun opvoedmethode belachelijk te maken. De auteur heeft zich totaal niet verdiept in de theoretische achtergrond van de psychologische inzichten van Thomas Gordon of heeft daar in elk geval niks zinnigs over willen/kunnen schrijven. Ten onrechte worden de methodes van How2Talk2Kids en Thomas Gordon in het artikel op één hoop geveegd.

In de inleiding wordt gezegd dat overleggen de kern van de methode is, gevolgd door het waarschijnlijk verzonnen citaat "Wil je niet naar bed? Prima." Dat lijkt me nou bij uitstek geen voorbeeld van overleggen. Zo is de toon meteen gezet en wordt de Gordon-methode neergezet als een methode van laat-maar-waaien. Dit doet Thomas Gordon geen recht, want hij presenteerde zijn methode juist als een derde "democratische" weg naast anti-autoritair en autoritair. Thomas Gordon heeft erg nuttige manieren uitgewerkt om juist in gesprek te gaan met je kind en er achter te komen welke gevoelens er achter gedrag van je kind zitten, en ook hoe je op een respectvolle manier kunt aangeven dat je het niet eens bent met je kind.

Kortom, het gaat niet om de keuze tussen "regels zijn regels, punt" en "er zijn geen regels, zoek het maar uit". Gordon creëert met zijn methode de mogelijkheid van democratische sociale oplossingen die alle betrokkenen in hun waarde laten.

De Pers werkt in dit geval helaas niet bevrijdend, de Gordon-methode wèl!

P.S.: Het valt me op in de reacties dat visies op opvoeden vaak worden gekoppeld aan een mensbeeld en ideeën over inrichting van de samenleving. Enkele tegenstanders van Gordon prediken het autoritaire idee dat individuen moeten worden geleid en ingeperkt door een leider, dat ze zich ten koste van zichzelf moeten onderwerpen aan alle onredelijke wetten die van bovenaf worden opgelegd, dat ze de bevelen van een leider kritiekloos moeten opvolgen. Als deze mensen werkelijk hun kinderen en de samenleving zò willen vormgeven, dan lijkt me dat geestelijk niet gezond. Of is het internet voor jullie de enige plek waar je lekker anoniem aan protofascistische vuilspuiterij kunt doen?

Reageer Door: TheEngineer, 09 feb 2008 09:28
Wiseguy. schreef:


De grootste vaut van de laatste decennia is het laat-maar-waaien gedrag van ouders. Waarom moeten wij vooral de lasten van onopgevoed grut verduren? De meest economische opvoeding is een opvoeding waarin kinderen al vroeg leren dat er werkelijk zaken zijn waar niet over te zeiken valt.


de gootste fout wat jij maakt is "vaut".


Tja.. de grootste fout die jij maakt is 'wat jij maakt'. Bovendien is 'vaut' inmiddels een geaccepteerd superlatief voor fout.

Het allerfoutst is dat het compleet off-topic is, maar dat terzijde.

Wat ik in de meeste berichten zie zijn de extremen:
1. Sommige mensen laten maar waaien
2. Sommige mensen menen dat ze honden opvoeden in plaats van mensen.

De tussenoplossing heb ik nog niet gezien.
Ik denk dat How2Talk2Kids wat dat betreft het dichtst bij de werkelijkheid komt.

Natuurlijk hoef je niet altijd je zin te hebben zolang het maar binnen de grenzen van realiteit is.
De 'methode' (voor zover daar sprake van is) die wij gebruiken is simpel: voorspelbaarheid en regelmaat.

Onze kleine grote meid weet niet beter dan dat ze na het eten (gelijk aanleren: eten is aan tafel in de eetstoel en daar heb je geen speelgoed bij nodig) lekker op het potje naar haar kinderprogrammaatjes mag kijken op Nick Jr (Dora, The Backyardigans; Little Miss Spider) en daarna een schone luier en pyjama aan krijgt en de trap op mag klimmen om tandjes te poetsen (eerst poetst papa even met wat geintjes tussendoor, dan mag ze zelf wat aanmodderen). Daarna gaat ze samen met haar 2 favoriete bedknuffeltjes naar bed en dan hoor je d'r eigenlijk niet meer. De deur van de slaapkamer hebben we vanaf dag 1 al gelijk altijd dicht gehad, dus daar is ze nu zo aan gewend dat ze eigenlijk niet kan slapen als je hem niet dicht doet.

Ze is gewoon aan vanalles gewend, omdat ze niet beter weet dan dat het altijd zo gaat.
We hebben die dingen altijd op die manier aangepakt: aanwennen, en het altijd hetzelfde doen. Dat laatste is nogal eenvoudig: het moet tenslotte toch gebeuren, dus waarom niet altijd in dezelfde volgorde en ongeveer op dezelfde tijd (maar dat komt ook niet om een uurtje hoor).

Als het een keer anders is is het ook geen probleem, dan leggen we uit wat we aan het doen zijn en waarom het anders is. "Vanmiddag gaan we met de auto naar opa en oma, en dan mag je daar je middagdutje doen".
Bijna 2 jaar en het lijkt wel of ze het snapt: geen probleem.

Natuurlijk heeft ze ook wel eens een baaldag, zo eens in de paar weken ofzo, maar dat hebben we allemaal weleens toch? Ik zou me pas echt zorgen gaan maken als we echt helemaal nooit iets met haar te stellen zouden hebben.

Maar het (je mag het van mij 'ouderwets' noemen) Rust Reinheid Regelmaat principe werkt anno 2008 in mijn ogen nogsteeds.



Reageer Door: HAWC, 09 feb 2008 03:00
En dus zal de toekomstige generatie bestaan uit volwassenen die een aantal begrippen niet kent.

Ik denk een het begrip "tekort", ze hebben alles, ze krijgen alles en ze doen alles om te krijgen de oogjes zien.

Samen "delen" en respectvol met elkaar omgaan zal deze generatie niet meer kennen.

De hele noodzaak daartoe bestaat namelijk niet meer.

 


 
 


© Copyright DePers.nl