Door: Maaike Boersma
Gepubliceerd: maandag 10 november 2008 23:38
Update: maandag 10 november 2008 23:58
Youth for Christ werkt in twintig steden met jongeren. Amsterdam vreest evangelisatiedrang.
‘Jongens opletten nu, ik leg het maar één keer uit’, zegt Glenn Leeuwin, jongerenwerker in The Mall in Almere. Vanavond geeft hij multiculturele kookles aan jongeren tot 15 jaar. Aan de lange tafel staat de groep, vijf jongens en vier meiden, met schorten voor driftig te snijden in eieren, augurken en uien. Een van de jongens pakt het grote mes en zwaait er mee rond, ‘ik kan heel goed met messen omgaan’, grapt hij.
In twintig steden doet Youth for Christ (YFC), een internationale jongerenorganisatie, aan jongerenwelzijnswerk. De methode heet The Mall en wordt veelal gesubsidieerd door geld van gemeenten.
In Amsterdam ontstond onlangs ophef toen bekend werd dat YFC in stadsdeel De Baarsjes de aanbesteding voor jongerenwerk had binnengesleept. ‘Ze zijn gewoon de beste’, verdedigde stadsdeelvoorzitter Arco Verburg zijn keuze. Volgens homovereniging COC zou YFC echter homo-onvriendelijk zijn en bovendien leeft er onder de deelraadsleden angst dat men met overheidsgeld zieltjes probeert te winnen. Vanavond beslist de gemeente of de aanbesteding aan YFC doorgaat of niet. YFC moest in elk geval beloven ook niet-christelijke werknemers aan te nemen in De Baarsjes.
In 2001 werd de eerste Mall opgericht en sindsdien is het rap gegaan. Martijn Vellekoop, woordvoerder van YFC, verklaart die snelle groei uit de geleverde kwaliteit. ‘We werken behoeftegericht, zo is er in Almere bijvoorbeeld een brassband, vanwege de vele jongeren met een Surinaams, Antilliaanse achtergrond. In andere steden staan er weer hele andere dingen op het programma.’ Wat de meeste Malls hebben is de ‘inloop’, bepaalde middagen en avonden waarop jongeren langskomen voor een potje tafelvoetbal, tv kijken of internetten, kortom ‘chillen’.
In Delft is het vrijdagavond inloop voor jongeren vanaf 15 jaar. Vijf minuten na opening is het een kabaal van jewelste. ‘Die Antillianen zijn zo druk, echt ongelofelijk’, zegt medewerker Gerard van Merwijk. De hele avond trekken jongeren aan zijn mouw om met hem te poolen, te tafelvoetballen of om even tegen hem aan te kletsen. Net als alle andere jongerenwerkers woont Van Merwijk in dezelfde buurt als zijn ‘jongens’. Daardoor kent hij ze door en door. ‘Als ik zie dat het met een van hen niet goed gaat, ga ik thuis kijken. Als je ziet hoe sommigen letterlijk tussen het vuilnis leven’, zegt hij, ‘is het verbazingwekkend hoe goed ze het doen.’
Gerespecteerd
Er zijn jongeren die geen inloop missen, en zeker drie keer per week komen. Ook Almere krijgt er dagelijks zo’n tachtig over de vloer. De reden dat ze volgens Leeuwin zo graag komen is omdat ze zich er welkom en gerespecteerd voelen. ‘Dit zijn met name jongeren die veel aandacht nodig hebben, dat krijgen ze hier. We geven hen een gevoel van eigenwaarde te geven, want daar ontbreekt het nogal eens aan.’
Behalve de inloop heeft elke Mall verschillende activiteiten zoals kookclubs, graffitiworkshops, praatgroepen voor jonge vaders, huiswerkbegeleiding, coachingstrajecten, meidenavonden, en meer. Hoewel The Mall een onderdeel is van YFC, is er bewust voor gekozen ‘reactief’ op te treden als het om geloof gaat. ‘Jongeren worden niet op geloofszaken aangesproken’, zegt Vellekoop. ‘Geloof ligt heel gevoelig’, zegt Leeuwin, ‘zeker bij de jongeren uit andere culturen. We zijn christen en laten dat zien door onze daden, door wat we doen in de maatschappij.’
Ondanks dat de medewerkers zeggen dat ze niet evangeliseren, komen ze moeilijk van hun christelijke stempel af. Ook The Mall in De Baarsjes heeft daar nu ‘last’ van en besloot tot de beslissing mediastilte in acht te nemen. ‘Ik kan me de discussie heel goed voorstellen’, zegt Van Merwijk. ‘Als we Youth for Mohammed hadden geheten waren er ook alarmbellen gaan rinkelen.’ Van Merwijk ziet de christelijk stempel als handicap. ‘Daardoor is het moeilijk subsidie los te krijgen. Altijd moeten we uitleggen dat we echt niet evangeliseren.’