Door: Dirk Jacob Nieuwboer 
Gepubliceerd: donderdag 30 juli 2009 23:44
Update: vrijdag 31 juli 2009 07:06
Prominente joden als Job Cohen, Harry de Winter en rabbijn Soetendorp zijn felle tegenstanders van Geert Wilders. De joodse PVV-stemmers zijn minder bekend. Maar ze zijn er wel. ‘De joodse elite wil niet dat er gepraat wordt over de woede onder de joden.’
Als Wilders hetzelfde over joden zou zeggen als over moslims, was hij al lang afgeserveerd en veroordeeld. Ja, Nathan en Eli Bouscher kennen die vergelijking al te goed. Vorig voorjaar plaatste tv-producent Harry de Winter nog een advertentie van die strekking op de voorpagina van de Volkskrant.
Nathan: ‘Vul het maar in. Dan zou Wilders zeggen: joden die zich misdragen met een dubbele nationaliteit moeten het land uit. Nou, ik voel me niet echt op m’n pik getrapt, hoor.’
Eli: ‘Sterker nog, ik ben het ermee eens.’
Nathan: ‘De Torah moet worden verboden. Ik doe er lacherig over. Zegt een politicus dat? Echt waar? Oh, prima. Staan er gewelddadige teksten in de Torah? Ja, dat klopt. Dan zou ik het er mee eens zijn als iemand zou zeggen dat joden daar afstand van moeten nemen. Ik doe daar helemaal niet zo angstig over. Vul het woordje jood maar overal in.’
Eli: ‘Kom maar op.’
Nathan: ‘De grap is: ik doe dat eigenlijk ook altijd. Want ik ben nou eenmaal een jood. Stel nou dat ik in die positie zou staan? Nou, ik zou me er niet over opwinden.’
Eli: ‘Weet je waar ik respect voor zou hebben? Als Harry de Winter eens met een keppeltje op een mooie wandeling door de stad zou maken. Ik wil wel een mooie route voor hem uitstippelen. Dan mag hij nog een keer zo’n advertentie plaatsen.’
Nathan (25) is rechtenstudent, Eli (23) verdient zijn geld met zijn internetbedrijf. Ze zijn goedgebekt, uitstekend geïnformeerd en politiek zeer geïnteresseerd. De broers zijn het voorbeeld van de verbreding van de PVV-achterban. Niet langer stemmen vooral laagopgeleiden uit de oude volkswijken PVV, maar ook hoogopgeleiden met een goeie baan die in wijken wonen waar ze amper allochtonen zien.
Maar de Bouschers zijn ook joods. Hun keus voor Wilders ligt gevoelig, zeker ook in de joodse gemeenschap.
Veel prominente joden keren zich al jaren tegen de PVV. De rabbijnen Evers en Soetendorp, Job Cohen, Ed van Thijn, Harry de Winter, Hanneke Groenteman. Linkse en rechtse joden, liberaal, orthodox en seculier, Israël-fans of Israël-critici. Eén in hun afkeer van Wilders.
De joodse PVV-stemmers zijn minder bekend. Maar ze zijn er wel. Cijfers zijn er niet, maar de Bouschers zijn niet de enige. Maar weinig Nederlanders durven zich openlijk in de media uit te spreken voor de PVV. Toeval of niet, onder hen zijn opvallend veel joden.
Eli: ‘Nee, ik heb niet getwijfeld of ik ervoor uit zou komen dat ik op Wilders stem. Geen moment. Het is erop of eronder. Of je komt op voor onze belangen. Of je moet voor de rest van je leven stil zijn.’
Nathan: ‘Ik zeg het ook gewoon tegen moslims. Ik ken er genoeg die me begrijpen, die hebben zelf ook last van moslims die alles precies volgens het boekje van de Koran willen doen.’
Ze hebben besloten zich niks meer wijs te laten maken. Nathan stemde niet op Pim Fortuyn. Hij liet zich beïnvloeden door de kritiek op de vermoorde politicus. ‘Dat heb ik mezelf later verweten. Nu gebeurt me dat niet meer. Ik informeer mezelf en maak mijn eigen keuze. Ik heb gewoon schijt aan wat ze ervan vinden.’
Dat wil niet zeggen dat ze er niet over hebben nagedacht. Veel over nagedacht zelfs. Ze moeten wel. Ze stemmen op de PVV en komen er nog openlijk voor uit ook. Dan krijg je kritiek. Ook van andere joden. ‘Nathan, Eli, moet dat nou? Je vertegenwoordigt ook mij, hoor.’
De vergelijking met de jaren dertig wordt ze vaak voor de voeten geworpen. ‘Antisemitisme en moslimhaat zijn loten van één stam, beide vormen van onversneden racisme’, zei Ed van Thijn een paar jaar geleden. Zijn moslims de nieuwe joden? Ze hebben zich de vraag gesteld.
Eli: ‘Het is de wereld op zijn kop. Wij hebben er niet om gevraagd om bedreigd te worden door moslims. Het is een schande dat je zestig jaar na de Tweede Wereldoorlog beledigd wordt als je met een keppeltje door de stad fietst, dat graven van joden worden vernield en auto’s met hakenkruizen worden bekrast. Als een politicus zich daartegen uitspreekt, dan maakt dat wat los.’
Nathan: ‘Je denkt er over na, maar tegelijk zie je zo’n grote bedreiging. Wie had gedacht dat joden zich weer onveilig zouden voelen?’
Eli: ‘Juist omdat ik jood ben, twijfel ik nog wel eens over Wilders. Anders zou zo’n Koranverbod me bijvoorbeeld geen drol geïnteresseerd hebben. Nu wel. Natuurlijk vind ik dat je voor andere bevolkingsgroepen op moet komen. Maar als er binnen die andere groep zoveel mensen zijn die joden haten...’
Het gaat ze vooral om Nederland. Ze zijn net zo joods als ze Nederlands zijn. En ze maken zich zorgen over de islamisering hier. Dat Wilders ook nog erg pro-Israël is, is mooi meegenomen. Als het over het Midden-Oosten gaat weet de PVV-leider volgens de Bouschers waarover hij praat. En dat is knap voor een politicus, vinden ze. Want politici hebben ze niet zo heel hoog zitten.
Nathan werd via via al eens gepolst of hij actief zou willen worden voor de PVV. Hij is er nog niet uit of hij dat wel zou willen. Dat Wilders’ partij geen leden heeft, maakt hem niet uit. De tijd van de oude ledenpartijen is voorbij. Maar hij heeft zelf ook zo zijn politieke opvattingen. En misschien is hij toch wel liberaler dan de PVV-leider.
Neem dat Koranverbod. De Bouschers zouden het zelf niet voorstellen. Vrijheid, blijheid. Je moet de Koran juist gratis verspreiden, zodat iedereen kan lezen wat erin staat. Hooligans door de knieën schieten? Niet hun stijl. Al is het wel raar dat hooligans feest vieren op het veld en agenten in het ziekenhuis belanden.
Eli: ‘Wie wil je liever in het ziekenhuis? Dan kies ik voor de hooligans.’
Nathan: ‘Wilders neemt het een stapje te ver. Wat hij zegt kan hij beter als columnist zeggen, maar ik vergeef het hem. Er worden in de politiek zoveel domme opmerkingen gemaakt.’
Op de Deense televisie gaf Wilders laatst een waarschuwing aan moslims die in Europa leven. ‘Als jullie de rode lijn overgaan en misdaden plegen, gaan denken en handelen als de jihad en de sharia, dan zullen we jullie dezelfde dag onze landen uitzetten.’ Het zou om ‘miljoenen, tientallen miljoenen’ moslims gaan. De associatie met de deportatie van joden door nazi’s was gauw gemaakt.
Eli: ‘Ik neem dat ten eerste niet heel erg serieus.’
Nathan: ‘Maar Europa zou beter af zijn zonder. Aantallen bepalen gewoon de islamisering. Het aantal moslims groeit ieder jaar. Gezinnen met acht, negen kinderen. En de autochtone bevolking krimpt.’
Eli: ‘Je hoeft geen wiskundige te zijn om te zien dat hoe meer islam je in een land hebt, hoe minder vrijheden je hebt. Wilders wil dat de moslims weggaan die tegen de democratie zijn. Man, je bent het Nederlands staatsburgerschap toch niet waardig als je tegen de democratie bent. Waar zijn we in godsnaam mee bezig? Om te beginnen moet het vak moderniteit verplicht worden op islamitische scholen.’
Nathan: ‘De islam heeft een proces van Verlichting nodig.’
Eli: ‘Ik ben heel sceptisch of het wel opgelost kan worden. Ik zie maar één islam.’
Nathan: ‘Ho, ho, daar ben ik het niet mee eens.’
Eli: ‘Er is maar één radicale islam.’
Nathan: ‘De verandering moet van binnenuit komen. Ik ben licht optimistisch dat die er wel komt. Maar het is misschien meer hoop dan realiteit.’
Een tijdje terug was Eli op een bijeenkomst in de Haagse Hogeschool. De zaal zat vol met jonge moslims. Op een gegeven moment ging het over de vraag hoeveel joden er in de wereld zijn. Ongeveer 15 miljoen. ‘Dat zijn er 15 miljoen te veel’, zei iemand. Een groot deel van de zaal begon de lachen en te applaudisseren. En niemand, niemand die er iets van zei.
In andere landen stellen joodse organisaties zich veel harder op. In Frankrijk bijvoorbeeld, waar veel Sefardische joden wonen, die uit moslimlanden zijn geëmigreerd. Die hebben als minderheden in een islamitische omgeving geleefd, die weten hoe het is.
In Nederland houden de meeste joden zich liever stil. Het is, denken de Bouschers, ook een generatieverschil. De kleine joodse gemeenschap is gewend zich koest te houden, zich aan te passen en problemen zelf op te lossen. Oudere joden bekritiseren hun keus voor Wilders. Ze vinden dat hij moslims te veel in een hoek zet, zijn tegen zijn harde toon.
Eli: ‘Maar ze begrijpen ons ook wel weer. Ze zien de bedreiging wel, maar praten er alleen over in kleine kring.’
Nathan: ‘Het is vooral de joodse elite die zich echt keert tegen Wilders. Die zitten allemaal in de gevestigde partijen. En vooral in de PvdA. Maar dat verandert. Jongeren zijn uitgesprokener, assertiever. Voor of tegen Wilders. Veel van onze vrienden en kennissen stemmen PVV of D66.’
Eli: ‘Niet meer op de PvdA. Dat is over. Als jood draag je sowieso een bepaalde onzekerheid met je mee. Joodse scholen worden beveiligd. Synagoges. Daar groei je in op. Je hebt altijd al een soort bewustzijn. Wij worden overal als eerste aangevallen. Zelf draag ik zelden een keppeltje, maar vrienden die dat wel doen worden uitgescholden. Die gezichten van Noord-Afrikanen die dan naar je kijken, vreselijk. En dan heeft Cohen het over de boel bij elkaar houden.’
Nathan: ‘Ze willen niet dat er wordt gepraat over de woede en de boosheid in de joodse gemeenschap.’
Eli: ‘Onderbuikgevoelens zeggen ze dan. Alsof de elite die zelf niet heeft. Trouwens, onderbuikgevoelens zijn heel goed, een dierlijk instinct om aan te voelen dat iets niet deugt. Wilders zou moslims in een hoek zetten. Ach, het is maar hoe je het bekijkt.’
Nathan: ‘Het is zo makkelijk om iemand die wat harder is meteen neer te zetten als extreem-rechts.’
Eli: ‘Echt, ik ben het spuugzat om constant maar moslims in de slachtofferrol te zien. Terwijl het juist joden en homo’s zijn die bedreigd worden. Maar het maakt me ook niet meer uit wat anderen doen. Ik kom gewoon op voor mezelf.'