Maar mijn idee gaan dit soort acties volledig voorbij aan de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit.
Maar dan heb je altijd mensen die dergelijk acties goedkeuren. Vanuit emotioneel oogpunt kan ik daar nog wel begrip voor opbrengen, maar het gaat alle rationaliteit te boven.
Om mensen die oprechte zorg uiten dan weg te zetten als paranoia is een puur zwaktebod. Ridiculiseren is een handig gereedschap, maar geen geldig argument.
"Ik heb toch niets te verbergen" is een veelgehoorde zin. Maar iedereen heeft iets te verbergen, al was het maar je pincode in combinatie met de opbergplaats van je pinpas...
De overheid verwacht alle openheid en transparantie van de burger, maar verdomd het om diezelfde openheid terug te geven.
Het duidelijkste voorbeeld is de steun van de politiek voor de oorlog tegen Irak. Na jarenlang getouwtrek is er een commissie opgezet die eerder lijkt bedoeld om een gewenst resultaat naar buiten te brengen dan de waarheid boven tafel te krijgen.
Zo is Nederland het meest getapte land te wereld, maar duidelijke inzage in de gegevens en resultaten zijn er niet.
Zo zei Alex Brenninkmeijer, de Nationale Ombudsman, van de week nog dat de burger inmiddels in 300 databanken staat. Het 'bespieden' zal toenemen. "Helaas, er is geen weg terug."
http://www.bndestem.nl/algemeen/binnenland/5656536/Overal-loeren-de-cameras.eceInzage in welke databanken of wat daarmee gebeurt is onduidelijk en NIET transparant.
Dit is slechts het topje van de ijsberg, want er zijn vele facetten die hierin meespelen. In 2007 bracht het Rathenau Instituut een onderzoek uit, welke ik iedereen aanraad te lezen! Van privacyparadijs tot controlestaat.
http://www.rathenau.nl/files/STU49%20Van%20privacyparadijs%20tot%20controlestaat%202007(1).pdfIndividuele maatregelen wekken vaak de reactie op dat het wel meevalt en men niets te verbergen heeft, maar het gevaar schuilt juist in de cumulatie van AL die maatregelen. En dat is iets dat de gemiddelde burger nog niet inziet... :-(