Door: Koster & Jojanneke
Gepubliceerd: woensdag 11 november 2009 01:28
Update: woensdag 11 november 2009 03:00
Wie lid wil worden van D66, kan het beste adviseur zijn. Dat scoort goed bij de vrijdenkers.
Eindelijk hebben Koster en Jojanneke de status van respectabele journalisten bereikt en waren we bereid om ‘ja’ te zeggen tegen een aanzoek van D66, is het wéér niet goed. Wie gevraagd wil worden bij de politieke hype van Nederland moet tegenwoordig welhaast adviseur zijn.
In de grote steden, vooral in Amsterdam en Nijmegen, ellebogen de bedrijfsfluisteraars en politieke consultants elkaar voorbij om een plekje bij de democraten te veroveren. ‘Dit is de achterban van onze partij’, zegt Jan Paternotte, tweede op de Amsterdamse lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen. ‘We zijn een partij van zzp’ers en ondernemende mensen, bij de PvdA heb je ambtenaren en adviseurs met vaste contracten’, sart deze jonge D66-beleidsmedewerker, die zelf trainingen verzorgt en af en toe debatten leidt. ‘Kom op. Dig Is-tha, de grootste spindoctor van Nederland, is daar net binnen.’
Flamboyant
Vroeger, toen alles beter was, werd D66 bevolkt door flamboyante (ex-) journalisten als Hans van Mierlo en Hans Gruijters, twee buitenlandsredacteuren bij het Algemeen Handelsblad of Eric Visser die voor Het Parool stukjes tikte. Deze vrijzinnige democraten richtten in 1966 een partij op die het politieke bestel wilde opblazen.
Vanuit het Amsterdamse café Scheltema bedachten ze hoe de wereld eruit moest zien. Dat wilden wij ook wel, maar die tijd van vrije seks, onmatig alcoholgebruik en existentiële opstandigheid is voorbij. Politiek is van rokerige café’s verplaatst naar nondescripte kantoortuinen waar spreadsheets regeren.
Het zijn de managers en mannetjesmakers die D66 regeren. In Amsterdam staat een projectleider van het innovatieplatform op nummer één voor de gemeenteraadsverkiezingen: Ageeth Telleman. Op nummer 4, 5 en 7 prijken respectievelijk een communicatietrainer, een manager van het Amsterdam Financial Forum en een communicatiestrateeg. Ageeth Telleman, dochter van een machinebankwerker uit Alkmaar, wil het steriele imago relativeren. ’Nou, we hebben ook inhoudelijke expertise, hoor’, verdedigt ze de adviesmanie. Op nummer 3 en 9 staan een advocaat en een woningcoöperatiebouwdirecteur, zegt ze. ‘Op 6 hebben we een leraar biologie!’ Ja, maar geen trambestuurder. Paternotte: ‘Die vind je in niet één partij.’
Ook in Nijmegen, de roodste stad van Nederland, siert het uurtje-factuurtje-leger de groslijst. We turven een vastgoedadviseur die semi-literaire ik-columns schrijft voor property.nl, een financiële raadsvrouw voor de nonprofitsector, een gepensioneerde trainer met bestuurlijke ervaring, een adviseur voor het politiekorps, een directeur van een adviesbureau, een managing consultant en een beleidsadviseur duurzaamheid. Het zijn allemaal geschikte intelligente types, maar volks en gemêleerd is het allerminst.
Geen trambestuurder
Rob Jetten, de net afgestudeerde D66-lijstrekker voor de Nijmeegse gemeenteraad, geeft toe dat ook hij geen trambestuurder voor de lijst heeft weten te engageren. ‘We zijn een partij van maatschappelijk betrokken burgers. Ze hebben al een goede baan en willen nu iets bijdragen.’
Prachtig, maar wat dóen ze precies? Paternotte, enigszins kribbig: ‘Als een adviseur niet presteert, ligt hij er direct uit. Een ambtenaar krijgt een jaar mee.’ Telleman, die zelf een projectgroep aanstuurt, en uitrekent in hoeverre Nederland achterloopt op het gebied van innovatie (best ver), gelooft in de kernwaarden van de partij. ‘We zijn voor emancipatie.’
De partij staat in de peilingen op een tweede plaats, vooral met haar aanvallen op Wilders. De partij van ‘het redelijk alternatief’ is een partij geworden van het beredeneerde anti-alternatief. Wil iemand anders ons hebben? We geven geen adviezen, alleen onze mening.