Door: Peter Middendorp » Meer columns van Peter Middendorp 
Gepubliceerd: woensdag 11 november 2009 01:20
Update: woensdag 11 november 2009 02:18
Als we spreken over de PVV moeten we precies zijn, willen we precies zijn, vinden we precisie het hoogste goed.
Herman van Veen vergeleek de PVV met de NSB – dat wil zeggen: hij legde een ‘technische’ overeenkomst tussen de partijen bloot, zei hij achteraf. Beide partijen hadden een ondemocratische structuur waarin de leider alles voor het zeggen had. De Telegraaf maakte een bericht van de vergelijking, Van Veen werd door duizenden mensen per mail bedreigd.
Van Veen was er ‘geweldig door van de leg geraakt’, hij was bang geworden voor ‘de pijn’ die hem was toegewenst. Bij Pauw & Wittemanlas hij met de kin laag boven tafel een verklaring voor waarin hij zijn bedreigers probeerde te pacificeren: zo had hij het niet bedoeld, men moest het niet groter maken dan het was, hij was een vader, zanger, troubadour! – eigenlijk helemaal het type niet om te worden bedreigd.
Het roept de vraag op hoeveel bedreigingen we zelf nodig hebben voordat we gaan liggen. Niet zoveel, schatten we, vermoedelijk bedroevend weinig.
Misschien was de vergelijking niet precies genoeg.
Is de PVV een soort NSB?
PVV is een leiderspartij. De PVV heeft het niet op moslims, pardon: de islam; een heel verschil – we zijn precies. Tot zover lijkt de PVV op andere leiderspartijen die zich op een bevolkingsgroep concentreren. De partij kan vervelender worden, de leider kan doordraaien, de leden kunnen er niets aan doen, want die zijn er niet of hadden in het geval van de NSB niets in te brengen.
Verder vallen vooral de enorme verschillen op, de hemden, de vervolgingen, het geweld – alles wat de vergelijking zou moeten stutten, ontbreekt. Het paard is misschien een dier, het zou raar zijn – infaam, abject – te zeggen dat het dier een paard is.
Wat je je wel kunt afvragen: waarom zoveel moeite doen om mensen op een specifieke manier over moslims te laten denken om er vervolgens niets mee te doen? Dat is niet logisch; verspilling van kapitaal, hoeveel therapeuten ook beweren dat de reis de bestemming in belang overtreft.
Wilders zei: ‘De heer Van Veen dient niet te worden bedreigd.’ Het kan aan mij liggen, maar ik vond het woord ‘dienen’ in dit verband niet erg precies. Dienen zegt vooral iets over de toepassing, het middel laat het werkwoord ongemoeid.