Door: Merel van Leeuwen 
Gepubliceerd: donderdag 12 november 2009 01:00
Update: donderdag 12 november 2009 07:06
Was u écht alleen op die hotelkamer? De leugendetector ontbloot al uw zonden, van ontrouw tot fraude. ‘Het is booming business.’
De drempel is hoog voor de mensen die zich wenden tot Legal Connections, zeggen Hans Kruse en Jos Buschman, de mannen achter het bedrijf. Maar die wordt blijkbaar steeds lager, want ze zijn nu ruim een jaar bezig en inmiddels willen zoveel mensen aan de leugendetector dat ze zelfs buiten kantooruren open moeten. ’De helft komt vanwege problemen in de relatie, meestal vermoedens van ontrouw’, vertelt Buschman. Zo ook een stel van wie de vrouw geloofde dat de man al 25 jaar was vreemdgegaan.
‘Het gaat in ons werk over vertrouwensschade. Mensen willen tot een oplossing komen. Ze zoeken een standpunt dat betrouwbaarder is dan welles-nietes en wij bieden zo’n standpunt.’ De meesten accepteren de uitslag, hoewel dat bij overspel soms wennen is. ‘Dan is die ander eigenlijk de lul, dat hij of zij zijn partner al die tijd niet heeft geloofd.’
Buschman heeft al jaren ervaring met de leugendetector, ook wel polygraaf genoemd. De psycholoog, een internationaal gerenommeerd polygraafonderzoeker, gebruikte het instrument eerder in zijn werk met zedendelinquenten en tbs’ers. Zijn publiek is nu anders: captains of industry, bekende Nederlanders, huisvrouwen, allochtonen, hij ziet ze allemaal langs komen.
Legal Connections is geen recherchebureau en werkt niet voor derden, bijvoorbeeld een werkgever die wil weten of zijn cassière een greep in de kassa heeft gedaan. Ook accepteert het bedrijf geen instructies of voorwaarden die de uitslag zouden kunnen beïnvloeden. Buschman realiseert zich goed dat het altijd om heel gevoelige zaken gaat. ‘Je legt je leven hier bloot, dat is nogal wat. Liegen doen we allemaal, maar het gaat erom waarover, tegen wie en wat de consequenties zijn.’
De ergste gevallen gaan over seksueel misbruik, vindt Buschman, en dat is zo’n 30 procent van de zaken. ‘Van hen is vrijwel iedereen onschuldig. Een tijdje geleden liep hier een oudere Belg als een geslagen hond naar binnen. Hij kwam samen met zijn twee zoons en werd door de schoonfamilie beticht van seksueel misbruik. De man kwam grandioos door de test en je zag hem strijdvaardig worden. Dat vind ik mooi.’
Naast overspel en seksueel misbruik, gaan de overige zaken over diefstal en fraude. Maar ook steeds meer allochtone meisjes wenden zich tot Legal Connections, als ze willen aantonen dat ze nog maagd zijn.
Van de mensen die aan de leugendetector willen, blijkt 90 procent onschuldig. Buschman benadrukt dat de polygraaf niet honderd procent betrouwbaar is, maar het komt wel dichtbij: zo’n 96 procent. Als iemand als leugenaar uit de bus komt, worden de resultaten nagelopen door een partnerbedrijf in Amerika. Op verzoek kan ook nog een controleonderzoek plaatsvinden.
Bron: ANP | Uitleg in 1951 over de werking van een leugendetector
Soms proberen mensen de test te beïnvloeden, door bijvoorbeeld hun bilspieren aan te spannen. Of ze smeren vaseline op hun handen om de huidweerstand te beïnvloeden: dat heeft directe gevolgen voor de test. Buschman heeft dat altijd snel door. ‘Dan laat ik iemand op een matje zitten dat alle bewegingen registreert.’ De test zelf duurt maar tien minuten, maar de uitleg voorafgaande aan de test neemt zo twee uur in beslag.
De uitslag wordt per aangetekende post verstuurd. De rekening – de meeste onderzoeken kosten 495 euro exclusief btw – moet vóór het onderzoek zijn betaald. Buschman begrijpt niet dat rechters in Nederland geen gebruikmaken van de polygraaf zoals in België, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten wel gebeurt. ‘Daar heeft het zijn meerwaarde al laten zien. Een leugentest is toetsbaar, en je kunt het herhalen. Het apparaat zelf is onfeilbaar. Als je daar een goed opgeleide onderzoeker bij zet, krijg je een betrouwbaar resultaat.’
Liegen?Wie zegt de waarheid, en wie liegt? Met behulp van software legden experts de speeches van Obama en McCain
onder de loep.
De Amerikaanse Republikeinse presidentskandidaat John McCain bleek in
zijn speeches eerlijker dan zijn Democratische tegenhanger Barack
Obama. De Amerikaanse wetenschapper David Skillicom ontwikkelde software
die kijkt naar de woorden die worden gebruikt in speeches. De software
telt bijvoorbeeld het aantal keren dat de woorden ‘ik’ en ‘we’ worden
gebruikt. Hoe meer ‘ik’s in een speech, hoe eerlijker het verhaal. Het
gebruik van veel negatieve termen zoals ‘haat’ en ‘vijand’ wijst op een
minder eerlijk verhaal.
Leugendetectors
Pinocchio's neus werd
iedere keer een stukje langer als hij een leugen vertelde. Wie leugens
wil detecteren, kan maar beter zo'n neus bij de hand hebben. Want
machines die hetzelfde pretenderen te kunnen, liegen nogal.
Bron:
Intermediair