Gepubliceerd: dinsdag 12 januari 2010 12:43
De commissie-Davids heeft dinsdag haar Irak-rapport gepresenteerd. Er zijn 49 conclusies. Een overzicht van de belangrijkste.
- De Veiligheidsraadresoluties over Irak uit de jaren negentig gaven geen mandaat voor het Amerikaans-Britse militair ingrijpen in 2003. Anders dan de regering heeft gedaan, kan men de tekst van resolutie 1441 - ondanks enkele ondubbelzinnigheden - redelijkerwijs niet uitleggen als een vrijbrief voor individuele lidstaten om zonder nadere besluitvorming door de Veiligheidsraad met militair geweld de naleving van diens resoluties af te dwingen.
- Zowel de AIVD als de MIVD beschikte nauwelijks over zelfstandig ingewonnen informatie over het Iraakse programma voor massavernietigingswapens. Beide diensten baseerden zich vooral op de rapporten van de VN-wapeninspecteurs en op berichten van buitenlandse inlichtingendiensten.
- De regering heeft tegenover de Staten-Generaal geen volledige opening van zaken gegeven over het verzoek dat de Verenigde Staten ons land op 15 november 2002 deed om mee te werken aan de planning van de opbouw van een militaire macht die Irak tot toegeven aan de Veiligheidsraadresolutie 1441 moest dwingen.
- De minister-president heeft aanvankelijk weinig of geen leiding gegeven aan de debatten over de kwestie-Irak; hij liet het Irak-dossier geheel over aan de minister van Buitenlandse Zaken. Later (na januari 2003) is hij zich wel intensief met dit dossier gaan bemoeien, maar het regeringsstandpunt, zoals door Buitenlandse Zaken geformuleerd, lag toen vast.
- Het onderscheid dat de Nederlandse regering maakte tussen offensieve en defensieve wapens, waarbij de Patriots als louter verdedigende wapens werden gezien, is aanvechtbaar.
- De regering heeft niet voldaan aan haar toezegging de Tweede Kamer tijdig te informeren, toen zij pas op 17 februari 2003, dat wil zeggen op de dag dat de uit bondgenootschappelijke verplichtingen voortvloeiende Host Nation Support daadwerkelijk een aanvang nam, de Kamer daarover per brief inlichtte.
- De Nederlandse onderzeeboot Hr. Ms. Walrus heeft op geen enkele wijze bijgedragen aan de voorbereiding van de opbouw van een geallieerde invasiemacht.
- Bij het besluit om aan de oorlog in Irak politieke steun te verlenen heeft een eventuele benoeming van De Hoop Scheffer tot secretaris-generaal van de NAVO geen rol gespeeld.
- De Nederlandse discussies over Irak in de periode 2002-2003 speelden zich af tegen de achtergrond van turbulente maatschappelijke en politieke ontwikkelingen. In die politiek onstabiele situatie ging de aandacht van de Nederlandse bevolking in de eerste plaats uit naar binnenlandse onderwerpen. Een breed maatschappelijk debat over Irak bleef uit. De discussie werd in beperkte kring gevoerd via de media.
Reageer
Door:
DeGelukkige, 12 jan 2010 12:45
Ons eigen Nederlands koninkrijk, de koningin, is zeer vaak in New York geweest alwaar ze overleg had met de hoogste bankdirecteuren en de grootste industriëlen (wapenindustrieën en farmaceutische industrieën) van de USA. Ook heeft Beatrix de toenmalige president Bill Clinton flink de les gelezen tijdens haar bezoek aan de USA. Bill Clinton liep als president van de USA helemaal onthutst door The White House. Hij zei: She jelled at me.
Vraagje: Waarom zou Beatrix dat doen tegenover president Bill Clinton ?
Later is Bill Clinton in Nederland geweest alwaar Bram peper van Rotterdam goede sier meemaakte, maar dat was helemaal niet de bedoeling. Dus voor bram peper werd ook wat bedacht dat hij op kon stappen.
Koninkrijksgeheimen:
Vaak horen we in het nieuws dat iets staatgeheimen zijn ofwel koninkrijksgeheimen. Maar wat zijn nu eigenlijk koninkrijksgeheimen.
Nou, stel je bent koning en je bent 500 jaar oud. Wat zou je allemaal geheim willen houden, ofwel wat hoeft het volk beslist niet te weten ?
Je hebt in je leven meerdere gebieden in de wereld gekolonialiseerd en natuurlijk was daar geen geldsysteem. Dat heb jezelf ingevoerd om de kolonisten in de nieuwe koloniën aan het werk te krijgen. Uiteraard ben je automatisch eigenaar van die nieuwe geldsystemen.
Je wilt dat je de beste nakomelingen hebt en ook de beste legerleiders en volksleiders. Je kan wachten dat die vanzelf komen maar je kunt daarop natuurlijk ook bewust sturen. Dus er worden huwelijken gearrangeerd of nog erger, er worden nakomelingen gearrangeerd buiten het huwelijk om. Tja, die moeten daarna eerst hun trouw aan het koninkrijk bewijzen voordat ze in een der koloniën president mogen worden.
De hele wereldpolitiek moet het volk in je eigen land en in de koloniën als toeval ervaren. Dus de hele wereldpolitiek lijkt toeval naar bij belangrijke besluitvormingen wordt er eensgezind gestemd.
Je zet wereldorganisaties op die allemaal toeval lijken voor het volk maar zelf zet je daar je beste en gehoorzaamste grijs gehaarde lakeien in die precies doen, wat jij wilt.
Als een geldsysteem in een der koloniën redelijk succesvol wordt, dan ga je ermee andere landen belenen en je geeft zo’n bank een klinkende naam zoals Wereldbank of IMF-bank. Maar feitelijk zijn dat nog gewoon banken die het geldsysteem voeren die als eerste is gebruikt bij de geboorte van die kolonie.
Als een dergelijke kolonie onafhankelijk wil worden dan help je ze even met een onafhankelijkheidsverklaring, je hebt nog ergens zo’n verklaring leggen en die vertaal je gewoon en je past die verklaring iets aan (USA-constitutie is een kopie van de Vrede van Utrecht).
Je zorgt uiteraard dat je binnen die kolonie Intelligence Agencies hebt zitten waar je eigen mensen (de grijs gehaarde lakeien) de baas zijn en je zorgt er vooral voor dat het volk politiek precies zo reageert zoals jij dat wil. Ofwel je laat de Intelligence Agencies zo af en toe wat in scene zetten. Liefst iets heeeel groot, want als het groot genoeg is, dan zien de mensen dat niet.
Uiteraard zorg je er ook voor dat je de media in handen hebt en zo het volk precies dat vertel wat jij wilt.
Als er toevallig een president in eend er koloniën komt die jouw munteenheid wilt afschaffen, de munteenheid waar je eeuwen hard aan hebt gewerkt, dan zorg je ervoor dat die president zijn einde ambtstermijn niet haalt en je zorgt ervoor dat een grijs gehaarde lakei president in die kolonie zijn plaats inneemt.
Als je schoondochter aan je hoofd zeurt dat ze ook iets goeds voor de wereld wilt doen, dan laat je haar hele kleine leningen verkopen in jouw munteenmheid. Ach, dan doet die meid ook nog iets goeds en jouw munteenheid wordt weer gebruikt in landen die anders een ander munteenheid onder hun bevolking zou hebben. Misschien wordt het zo succesvol dat zo’n armlastig 3de wereldland ooit nog eens helemaal overschakelt op jouw muntsysteem.
Afin, zo kunnen we nog uren doorgaan.