Door: Pieter Sabel
Gepubliceerd: woensdag 3 februari 2010 00:18
Update: woensdag 3 februari 2010 00:54
Met hogesnelheidstrein Fyra ben je veel eerder in Rotterdam. Is de belofte. Maar reizigers klagen.
Emiel, heet hij, de treinmanager. En we zijn, namens hem en het hele Fyrateam van vandaag, van harte welkom in deze Fyra. In twee talen. Langs Schiphol gaan we, vanuit Amsterdam, en uiteindelijk stoppen we in Rotterdam. Veertig minuten later. Althans, dat is de bedoeling.
Emiel rijdt met de Fyra, de hogesnelheidstrein die sinds september tussen Amsterdam, Schiphol en Rotterdam rijdt. Zeven keer per dag Een keer per uur, en dat levert de reiziger dan een tijdwinst op van 22 minuten. Maar de trein heeft wel erg vaak vertraging, valt uit, heeft last van storingen of van technische problemen, klagen reizigers. En die zijn, zegt ook reizigersorganisatie ROVER, niet bereid om bijna vijftien euro extra te betalen voor een trein die niet op tijd rijdt.
Storing
Stil, staat de Fyra. Emiel is er als de kippen bij en zegt na een paar minuten stilte dat we nog even moeten wachten op de Thalys. Die rijdt tien minuten voor ons op het hogesnelheidstraject, maar heeft een storing. Een hardnekkige storing, volgens de NS. En er kan maar een trein per keer over het hogesnelheidstraject heen. Het wordt pas echt stil als daarna de Fyra helemaal uitvalt. Emiel weer. De computer moet toestemming geven verder te rijden, maar dat doet hij niet. Het gaat nog even duren.
Uiteindelijk moet de Fyra gaan doorrijden naar Breda en Antwerpen en Brussel, maar zo ver is het nog niet. Daarvoor moeten de nieuwe treinstellen klaar zijn. Voorlopig mikt de trein op reizigers die graag eerder in Rotterdam willen zijn.
De intercity doet er een uur en drie minuten over, de Fyra 41 minuten. Daar betaal je wel voor: een toeslag van 14,80 euro voor een retour, boven op het gewone kaartje. Dat overigens zonder korting 25 euro kost. De tijdwinst kost dus 67 eurocent extra per minuut. Roze en wit is de trein, van binnen als een nieuwe intercity. Blauwe stoelen, rode bankjes met citaten van schrijvers en denkers over reizen op het perron.
Volgens de NS rijden acht van de tien Fyra-treinen op tijd. En ja, technische problemen zijn er inderdaad. Maar dat komt weer omdat er bij de aanleg van het spoor is gekozen voor een beveiligingssysteem zonder back-up. En er zijn storingen. Gaat het stuk, dan is er niets om op terug te vallen. De Fyra lag er in de eerste weken na introductie uit omdat dat beveiligingssysteem niet werkte. Daar zijn we niet blij mee, zegt de NS, maar dat was een politieke keuze destijds. Eind van deze maand moeten de problemen opgelost zijn, is de belofte.
De trein is leeg. Er zijn tachtig zitplaatsen, daarvan zijn er tien bezet. Wel lekker rustig. Volgens de NS wordt een bezettingsgraad gehaald van 20 procent – een op de vijf plaatsen bezet. En daar zijn de Spoorwegen best tevreden mee. Ter vergelijking: op het reguliere spoornetwerk is dat rond de 30 procent. Maar, zegt het meereizende personeel, het zou ons verbazen als die 20 procent gehaald wordt. Zelfs in de spits.
Kan gebeuren
De Fyra rolt Rotterdam binnen. Op precies dezelfde tijd dat een normale intercity dat zou doen. Pech gehad, zegt de NS. Kan gebeuren.
Een beduusd kijkende conductrice: ‘Ja, deze gaat weer terug naar Amsterdam. Maar met ongeveer tien minuten vertraging.’ Want aan de achterkant van de trein van Amsterdam naar Rotterdam moet een locomotief aangekoppeld worden om weer terug te kunnen. Er is geen kaartjescontrole, maar dat is nooit bij vertraging. Dus ook tien minuten te laat in Amsterdam terug. Het goede nieuws: bij meer dan een kwartier vertraging kun je 50 procent van het kaartje terugvragen, bij een half uur zelfs het hele kaartje.
Emiel wenst ons een heel fijne dag. Ondanks alles.