Door: Josca Westerhof
Gepubliceerd: maandag 3 mei 2010 22:14
Update: dinsdag 4 mei 2010 06:42
Er zijn zoveel websites voor jongeren met problemen, dat ze
averechts werken. De doelgroep raakt de kluts kwijt. Tijd voor
onderlinge samenwerking.
GGZ’s, jeugdzorg en maatschappelijk werk lanceren de
ene na de andere hulpsite voor jongeren met psychische of sociale
problemen. De theorie is dat op deze manier, via internet, lastig
bereikbare jongeren makkelijker aangesproken kunnen worden.
De jongeren die het web opgaan omdat ze ergens mee
zitten, komen echter een wildgroei aan hulpsites tegen. Hulpmix.nl,
klikvoorhulp.nl, pratenonline.nl, gripopjedip.nl; noem maar op. Vorige
week nog ging die van GGZ Amsterdam online: mindmasters.nl.
‘Het is niet bij te houden’, zegt Frank Schalken,
directeur van e-hulp.nl, een kenniscentrum op het gebied van online
hulp. ‘Er zijn meer dan honderd hulpsites voor jongeren, afkomstig van
organisaties als jeugdzorg of maatschappelijk werk.’
Volgens Schalken is het helemaal niet nodig dat er
zoveel van die sites zijn. ‘Ik adviseer organisaties als GGZ en
jeugdzorg dan ook om samen te werken, zodat ze niet allemaal hetzelfde
gaan doen’.
Ongerust
Ook Nicole Nijland, e-health-onderzoekster aan de
Universiteit van Twente, vindt de hoeveelheid sites niet handig. ‘Er
ontbreekt structuur. Terwijl jongeren dat wel nodig hebben.’
Recent onderzoek van de Britse kindertelefoon naar
tieners en het zoeken van hulp op internet toont aan dat het scala aan
hulpsites averechts werkt. Uit het onderzoek blijkt dat jongeren die het
web opgaan met hun problemen, alleen nog maar ongeruster worden van
alle informatie die ze tegenkomen.
Al die hulpsites zijn veel te
verwarrend
‘Het kan inderdaad helpen om via hulpsites met lotgenoten te praten’,
zegt John Vermaas, hoogleraar jeugdpsychologie aan de Universiteit van
Tilburg. Maar hij benadrukt dat het ook slecht kan zijn.
‘Meisjes kunnen elkaar enorm opjutten via internet, vooral meisjes
met anorexia’, zegt Vermaas. Net als op zogenoemde pro-ana-sites zetten
meisjes elkaar aan tot extreme vermagering door het uitwisselen van
tips, zoals ‘slik aspirines om je stofwisseling te verhogen’.
Geld
Toch blijven GGZ’s en centra voor jeugdzorg vrijwel ongecoördineerd
hulpsites bouwen. Van Friesland (fierfrysland.nl) tot Limburg
(klikvoorhulp.nl) en Amsterdam (mindmasters.nl) doet elke instelling
mee.
‘De overheid stimuleert dat er nieuwe, laagdrempelige oplossingen
komen voor de problematiek van jongeren’, zegt Rik Koekenbier van GGZ
Amsterdam. Die stimulans bestaat vooral uit geld. De nieuwe site van GGZ
Amsterdam wordt volledig betaald door de gemeente.
Zonder samenwerking is het probleem moeilijk op te lossen. Fenne
Verhoeven van de Universiteit van Twente werkt aan een keurmerk voor de
websites. ‘Het is voor de jongeren veel te verwarrend, zoveel sites. Via
dit keurmerk willen we ze nog enigszins begeleiden’.
Haar collega Nijland ziet maar één oplossing en dat is een
hoofdwebsite. ‘Eén site, een soort wiki. Die kan dan wel weer linken
naar de sites van de verschillende instanties.’
Sites en potjes
Hulpmix.nl: 450.000 euro per
jaar. Kinderpostzegelfonds, VSB Fonds en provincies betalen samen
225.000 euro, deelnemende instellingen – Jeugdzorg Gelderland,
Overijssel en Zuid-Holland, GGZ De Bascule, GGZ Eindhoven en de Kempen –
ook 225.000 euro.
Klikvoorhulp.nl:
Verschillende gemeentes in Limburg geven 100.000 per jaar. Daarnaast
krijgt de site waarschijnlijk een subsidie van 15.000 van de provincie.
Mindmasters.nl: Volledig
betaald door gemeente Amsterdam. Begroting ligt voorlopig op 220.500
euro.
Controversieel
Het wetsvoorstel om de Drank- en Horecawet aan te passen, waardoor
onder meer gemeenten mogen experimenteren met een leeftijdsgrens van 18
jaar voor de verkoop van alcohol, moet de ijskast in. De
volksgezondheidsspecialisten in de Tweede Kamer hebben het onderwerp controversieel verklaard.
Gewoon verbiedenJeugdig alcoholmisbruik is best aan te pakken. Maar dan moeten gemeenten er
wel vol in gaan.