Door: Peter Middendorp » Meer columns van Peter Middendorp 
Gepubliceerd: donderdag 2 september 2010 21:56
Update: donderdag 2 september 2010 21:56
‘Voordat je die brief lekt’, zei partijvoorzitter Henk Bleker, ‘moet je er wel even in uitleggen wat ‘de-naturalisatie’ betekent. Anders begrijpen de mensen het niet.’ ‘Goeie’, zei Ab, en zette achter dat woord twee gedachtestreepjes. Daartussen noteerde hij: ‘het ontnemen van het Nederlands staatsburgerschap.’
Henk stak een Dagblad van het Noorden bij zich en liep verder. Op de voorpagina stond: ‘Onze man in Den Haag’. Daaronder een citaat van een vriend uit woonplaats Wollinghuizen: ‘Henk lult een visje nog uit het water.’ Verder werd in het artikel gewag gemaakt van zijn passionele voorkeur voor Welsh pony’s. Thuis had hij daarvan een heleboel. Zijn lievelings heette: ‘Wolling’s Dauphine Deux’.
‘Maxime’, zei hij even later. ‘Het is rond. Ab lekt de brief, zodat iedereen weet dat hij echt een’ – Henk rolde met de ogen – ‘zuivere en gewetensvolle afweging heeft gemaakt, en dan kun jij gewoon verder.’ ‘In die brief’, zei Maxime, ‘staat dat ik het congres om de tuin wilde leiden.’
‘Wij zijn het CDA’, zei Henk kalm. ‘CDA’ers begrijpen dat er een grens is aan wat inspraak vermag, en dat die bij een dreigende tegenstem bereikt is. En geen zorgen over je reputatie. Hier, in NRC, zegt een anoniem Kamerlid: ‘We hebben Maxime gekozen omdat je als fractievoorzitter zonder verstand van zaken meningen moet kunnen verkondigen.’
‘Dat kan ik, hè?’ zei Maxime. Dat was al de zoveelste keer vandaag dat hij zichzelf niet tegenviel.
Opgeruimd toog Henk naar een derde vijver. ‘Geert’, zei hij. ‘Het is rond. Ab ligt op zijn rug.’ Geert zei: ‘Ik ben anders nog steeds van plan bij de presentatie van het akkoord een historiserende toespraak te houden over dat, hier en nu, de de-islamisering is begonnen.’
‘Voluit op het orgel’, zei Henk. ‘Geen probleem.’ Hij sloot de deur en liep naar buiten. De afgelopen dagen had het veel geregend, nu brak de hemel open. Als de visjes het een paar dagen zouden uithouden op het droge, kon hij zijn pony’s komend weekend weer eens lekker laten draven. Niet veel mensen wisten het, maar zoiets gaf een schitterend gezicht.