Rouvoet zette ChristenUnie op de kaart

Gepubliceerd: vrijdag 29 april 2011 13:58

Dat de christelijk-gereformeerde André Rouvoet na bijna een kwart eeuw Haagse politiek kiest voor meer balans in zijn leven, mag geen verrassing heten. Als minister van Jeugd en Gezin richtte hij zich de laatste jaren volop op alles wat met 'de hoeksteen van de maatschappij' te maken had, terwijl zijn eigen gezin, vrienden en privéleven altijd ,,op het tweede plan'' kwamen. Rouvoet zei het vrijdag zonder schroom, in navolging van oud-PvdA-leider Wouter Bos, maar noemde zijn eigen leven toch als derde en laatste reden om de landelijke politiek de rug toe te keren.

Vooral de discussie over de koers binnen zijn partij, die nog meer oplaaide na het recente nieuwe verlies bij de Provinciale Statenverkiezingen in maart, zat hem in de weg. Naar verluidt vond de achterban de door Rouvoet ingeslagen christelijk-sociale weg te ,,linksig'' en dat zou het recente verlies verklaren. De teruggang van zes naar vijf zetels bij de verkiezingen in juni 2010, terwijl zijn partij in de peilingen op winst stond, kwam intern snoeihard aan.

Hoewel Rouvoet zelf graag niets liever als politiek leider weer in de Tweede Kamer wilde, vroeg hij zich al snel na zijn terugkeer vorig najaar af of hij nog wel hetzelfde ,,heilige vuur'' had als toen hij in 1994 toetrad tot het parlement namens de Reformatorische Politieke Federatie (RPF). Voor die tijd was hij jarenlang fractiemedewerker geweest. Het Tweede Kamerwerk was Rouvoet lief en hij viel op vanwege zijn helderheid, betrokkenheid, inzet en kennis van zaken. In 2003 ontving hij de Thorbeckeprijs voor politieke welsprekendheid en in 2004 riep de parlementaire pers hem uit tot politicus van het jaar.

Zijn echte glorie moest toen nog komen. De kleine orthodox-christelijke partij kwam in 2007 onverwacht in het kabinet, samen met de grote broeders CDA en PvdA. De ambitieuze maar bescheiden Rouvoet was als vicepremier achter de schermen druk doende met de soms openlijke ruzies tussen de twee coalitiepartners. De val van het vierde kabinet-Balkenende in februari 2010 om Afghanistan wist de ChristenUnie niet te voorkomen, maar uitgesteld werd het voortijdige einde zeker.

Als eerste gezinsminister ooit kreeg Rouvoet zelf het lastig met de jeugdzorg, waarin lange wachtlijsten taai bleken. Hij voerde het kindgebonden budget in en in de strijd tegen de jeugdwerkloosheid deed hij zijn best haantje de voorste te zijn. Op het voor de ChristenUnie gevoelige medisch-ethisch dossier hield hij de vinger aan de pols om al te wilde plannen van toenmalig staatssecretaris Jet Bussemaker van de PvdA in te dammen.

Op alle fronten is Rouvoet gezichtsbepalend geweest voor de ChristenUnie, die in 2000 voortkwam uit de RPF en het Gereformeerd Politiek Verbond (GPV). De jonge partij moest zich een positie verwerven in het steeds harder wordende politieke landschap, waarvoor Rouvoet door vriend en vijand terecht alle lof krijgt toegezwaaid.

Reageer Stuur door Print

• 15:11 Kamer kritisch over tv-opnamen
• 15:08 Levensgevaar prins Friso nog niet geweken
• 14:57 Plasterk wil PvdA-leider worden
• 14:41 Celstraf voor ontuchtplegende voetbaltrainer
• 14:36 VUmc schond richtlijn