Door: Dirk Jacob Nieuwboer 
Gepubliceerd: dinsdag 10 januari 2012 23:01
Update: woensdag 11 januari 2012 06:52
Als we kortingen voor 65-plussers afschaffen, wat zou er dan voor in de plaats kunnen komen?
65-pluskorting slaat nergens op
Maandag publiceerde De Pers een pleidooi voor het afschaffen van kortingen voor 65-plussers. Dat hebben we geweten. De telefoon stond roodgloeiend, de mailbox stroomde vol met boze, soms scheldende, ouderen. De reacties hebben ons (nog) niet overtuigd. Maar ze leverden wel nieuwe ideeën op, zoals deze:
80-pluskorting
65-plussers zijn de laatste jaren zoveel rijker geworden dat die voordeeltjes nergens meer op slaan. En, schreven we maandag ook, ouderen die wel arm zijn moeten vooral korting blijven houden. Veel van die mensen belden ons niettemin boos op en bijna zonder uitzondering waren ze ouder dan 80. Dat is geen toeval, want juist die groep moet nog relatief vaak rondkomen van alleen AOW. ‘Ja, de mensen die nu 65 worden, die hebben het goed geregeld’, zei een 82-jarige boze bejaarde. ‘Maar ik heb die kortingen gewoon nodig.’ Hij is niet de enige, dus voor 80-pluskortingen valt wat te zeggen. Liefst tijdelijk, want als de huidige 65-jarigen straks 80 zijn worden ze weer overbodig.
Babyboomopslag
Je kunt het ook omdraaien: laat mensen die meer verdienen meer betalen. Dan kom je uit bij: de babyboomers, de beruchte generatie die flink profiteerde van de welvaartsstijging. Hun besteedbaar inkomen is inmiddels hoger dan dat van 65-minners. In 2009 konden huishoudens met kostwinners van 65 tot 69 jaar 1.400 euro meer uitgeven dan gezinnen onder de 65. Babyboomers kunnen dus best wat meer betalen voor de trein of tentoonstellingen. Dat zou veel 80-plussers die op ons artikel reageerden blij maken. Ze vinden die jongere oudjes (eigenlijk hun kinderen, zeg maar) maar luie profiteurs die met een gouden lepel in de mond geboren zijn. Maar om ze daar nu voor te straffen?
Leeftijdsblind
‘Het maakt niet uit of iemand oud of jong is’, hield een senior ons voor. ‘Als iemand arm is, moet-ie gewoon korting krijgen.’ Deze vrouw bleef er bij dat vooral 65-plussers arm zijn (dat is juist niet zo), maar los daarvan heeft ze wel een punt. Met inkomensafhankelijke kortingen komt het voordeel terecht bij mensen die het ’t meest nodig hebben. Er is eigenlijk maar één argument tegen: het kan stigmatiserend zijn. Als mensen korting krijgen, weet je immers dat ze arm zijn. Hoe vervelend ook, die redenering is een beetje gek. Voor 65-minners bestaan ook allerlei regelingen voor armen of gehandicapten. Niemand pleit ervoor dat die kortingen voor alle jongere Nederlanders moeten gelden, omdat het anders stigmatiserend is. Waarom zou dat dan wel zo zijn voor ouderen?
Samen op pad-voordeel
Veel ouderen zijn eenzaam. Voor zover we dat al niet wisten, zijn we er nu wel van doordrongen. Zo vertelde een oude Amsterdammer ons dat hij maar een keer in de week de deur uit gaat. ‘Met mijn autootje naar winkelcentrum Maxis in Muiden, dat is het dan.’ Kortingen voor 65-plussers zijn juist ooit geïntroduceerd om ouderen actief te houden. Dat werkt dus lang niet altijd, er is meer nodig. Die ouderen moeten vaker worden opgezocht of mee uit worden genomen. Door mensen die nog wel makkelijk de deur uit gaan: jongeren dus of krasse ouderen. Die (intergenerationele) solidariteit kun je bevorderen, door kortingen te geven aan jongeren die ouderen een dag mee uit nemen. Met je opa naar het museum? Een dagje dierentuin met je bejaarde buurvrouw? Dan betaal je de helft.Boze bejaarde (82)
Reageer
Door:
Spongebob, 12 jan 2012 00:02
Nogmaals; als de 20-30 jarigen van nu, straks 65 (uhh 70?)zijn, dan is het nog maar de vraag of er uberhaupt nog iets van pensioen is. Het is erg kortzichtig om nu iets af te schaffen, dat later weer nodig blijkt. Wat ik ook al eerder opmerkte, en wat het voorstel van De Pers dus binnen 5 tot 10 jaar al onderuit haalt; mn pa is achterin de 50 en mag zich terecht zorgen maken over pensioen, aow en weet ik niet al. Hij is ook al de spaarloonregeling kwijt (hij krijgt het uitbetaald, maar minder dan ooit is ingelegd)... What's next? Alles waar hij keihard voor gewerkt heeft wordt hem ontnomen.. Vroeger zou hij btw kunnen stoppen op zn 58e, nu moet hij door tot 66 of 67! En dan zul je zeggen: "terecht", maar we praten niet over een kantoorbaan maar de bouw. Die man is gesloopt straks. Kost de maatschappij klauwen met geld omdat zn knieen en rug kapot zijn, en zn geest verwrongen van tegenslag. En wie gaat dat betalen? Juist, wij; de generatie die dan werkt en leeft. En hoe is de verhouding jong/oud ook alweer? Juist! Wij weten nog helemaal niet wat ons te wachten staat, maar mogen ook nog even de vergrijzing financieren. In het meest positieve geval is er een overvloed aan voorzieningen tegen de tijd dat wij 70+ zijn en kunnen we daar op tergvallen, zonder de generatie na ons met ons probleem op te zadelen..