Door: Dirk Jacob Nieuwboer 
Gepubliceerd: woensdag 13 juni 2007 22:50
Update: donderdag 14 juni 2007 07:42
Groepjes pubers, vaak van Marokkaanse komaf, maken hele buurten onveilig. De Tweede Kamer organiseerde een hoorzitting om greep op hen te krijgen.
Schoffies heten ze in Utrecht. Een Amsterdamse politicus vindt het tuig. GroenLinks noemt ze Marokkaanse Ciske de Ratjes. En volgens Rita Verdonk is het ‘gewoon Marokkaans tuig’. Iedereen zit in zijn maag met criminele hangjongeren. Maar welke aanpak is de beste?
Vraag het Frieda Awad en het antwoord luidt: hard aanpakken. Gisteren legde ze in de Tweede Kamer uit waarom ze haar snackbar in de Amsterdamse De Baarsjes heeft gesloten. 38 keer waren de ruiten al ingegooid, tot ze het zat was. ‘De oudste zoon stal uit de snackbar, de middelste stichtte brand en nu zorgt de jongste van 16 voor problemen’, zuchtte ze.
Zo luchtten slachtoffers gisteren in Den Haag hun hart, vertelden lokale bestuurders waar het misging en probeerden wetenschappers en hulpverleners te nuanceren. De commissie Jeugd van de Tweede Kamer had ze uitgenodigd. ‘Ik wil weten wat wij in Den Haag kunnen doen om te helpen’, zei initiatiefnemer Staf Depla.
De meeste slachtoffers en lokale bestuurders pleitten voor een hardere aanpak. ‘Alsjeblieft niet meer welzijnswerkers en verwennerij’, smeekt de Amsterdamse stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch. Hij wil criminele jongeren uit de wijken halen en ze heropvoeden. ‘Er is nooit gezegd: je bent tuig en je deugt niet. Wat mij betreft komen ze pas weer terug als ze klaar zijn voor de samenleving.’
Maar werkt dat dan? De meeste succesvolle projecten vinden juist plaats in de buurten zelf, betoogden wetenschappers en hulpverleners. ‘Opvoedingskampen kosten een hoop geld en ze werken gewoon niet’, vindt Jo Leunissen, van psychiatrisch ziekenhuis De Viersprong in Halsteren. ‘Als ze terugkomen pakken velen de draad weer op.’ Volgens Leunissen krijg je de kleine criminelen alleen op het rechte pad als je hun gezinnen en de buurt erbij betrekt. ‘Het is veel beter als je de ouders leert hun kinderen aan te spreken.’ Zijn aanpak is niet goedkoop, zo’n 10.000 euro per jongere per jaar. ‘Maar een justitiële inrichting kost ruim drie keer zoveel.’
Achter in de zaal hoorde Frieda Awad het allemaal rustig aan. Tot een hulpverlener zei dat ‘criminele jongeren eigenlijk een huisje-boompje-beestje-leven willen’. Ze schudde haar hoofd en keek nog lang vertwijfeld om zich heen.
Reageer
Door:
krankzinnig, 14 jun 2007 00:37
De aanpak:
Alle hulpverleners, buurtregisseurs, welzijnswerkers, psychiaters direct ontslaan, kost bakken met geld en levert niets op. Na 30 jaar expirimenteren heeft men niets tot stand gebracht.
Heropvoedingskampen inrichten en minimaal 3 jaar intern met harde hand opvoeden. Dus geen zeiltochtjes, vakanties en wat dies meer zij.
Gaat men daarna weer in de fout dan gewoon de cel in, wel even de straffen 5x over de kop en geen faciliteiten als TV, computer, gamebox etc.
Ik maak me sterk dat als ze doorhebben dat het menens is ze slim genoeg om het niet zover te laten komen