Door: Hans Wiegel » Meer columns van Hans Wiegel
Gepubliceerd: maandag 25 juni 2007 12:51
Toen in 1977 het kabinet Van Agt/Wiegel in de maak was, schreven de twee naamgevers zelf de meeste paragrafen voor het regeerakkoord. Mij was gegeven het hoofdstuk ‘Emancipatie’ met pakkende teksten te vullen. Het grappige was dat de deskundigen en de voorvechters der emancipatie het een prima stuk vonden. Als ze geweten hadden dat ik de pen had gevoerd, was hun oordeel misschien wat anders geweest!
Hoe gaat het nu, na zo’n dertig jaar, met de emancipatie? Onlangs las ik dat er een tweede feministische golf is ontstaan, die streeft naar ‘minder nadruk op werk en meer ruimte voor moederschap’.
De befaamde sociologe Christine Brinkgreve heeft daar een interessant boek over geschreven. Mevrouw Brinkgreve hoort bij de avant-garde van het feminisme. Politiek speelt dit punt ook. PvdA en VVD zijn voor gratis kinderopvang, terwijl een studie van onder andere het Centraal Planbureau onlangs heeft uitgewezen dat dit niet zal leiden tot meer deelname door vrouwen met kinderen aan arbeid buiten de deur.
Die gratis kinderopvang is – terecht – niet in het regeerakkoord gekomen. Wel, op het laatste moment, een redelijk nietszeggend paragraafje over de emancipatie. Veel wezenlijker dan dat is de vraag of emancipatie ook de plicht inhoudt een fulltime betaalde baan te vervullen.
In een heleboel landen, waar meer vrouwen buitenshuis werken dan hier, doen ze dat puur uit noodzaak.
Christine Brinkgreve heeft gelijk dat je, als je niet voor topbanen en fulltime werken bent, meteen in de conservatieve hoek wordt gezet.
Maar de tijd van vooroordelen zou voorbij moeten zijn. Zouden we het niet aan ieder zelf over laten hoe het eigen leven in te richten?
En respect hebben voor ieders keuze, met de verantwoordelijkheden en consequenties die daaraan vast zitten?
Dat lijkt mij zinniger dan het nieuwe plannetje van GroenLinks, om papa’s direct na de geboorte van hun kind twee weken betaald verlof te geven: ‘Vaders moeten de tijd krijgen zich te hechten aan hun baby.’ Lukt dat in veertien dagen? En waarom moet dat betaald worden? Brrr...