Door: Remco Tomesen 
Gepubliceerd: donderdag 18 juni 2009 23:31
Update: donderdag 18 juni 2009 23:25
Was het de week van de nieuwe Iraanse revolutie? Of van Twitter?
Het was maar een voornemen. Een weekje niet over Twitter schrijven. Er zijn toch wel andere boeiende ontwikkelingen op nieuwemediagebied?
Ja, die zijn er. Natuurlijk. Maar afgelopen week was domweg de week van Twitter. En van Iran.
Foto van een aanhanger van Mir Hossein Mousavi gepost op Twitter. Foto: AFP
Twitter was al eerder wereldnieuws. Toen het de primeur had van een paar vliegrampen. En bij opstanden in Moldavië. Toen hadden sommigen het al – enigszins overdreven – over een Twitter Revolutie. Maar de manier waarop Twitter de afgelopen week het wereldnieuws domineerde, was van een andere orde. CNN-verslaggevers die citeren uit twitterberichten, omdat ze zelf geen mensen ter plekke hebben. Tja, dat is nogal wat. En de Amerikaanse regering die aan de Twitterbazen vraagt een reparatie aan de site uit te stellen zodat Iraniërs hun allerlaatste communicatiemiddel met de buitenwereld niet verliezen. Tja, ook dat is nogal wat.
Toptien
Voor protesterende Iraniers is Twitter natuurlijk een fantastisch communicatiemiddel. Maar wat ook opvalt is dat Twitteraars zelf opeens ontzettend geïnteresseerd zijn in Iran.
Al de hele week staan Iran, Teheran en Iranelections in de toptien van populairste onderwerpen op Twitter. Zijn Twitteraars nu opeens ontzettend begaan met het lot van de Iraniërs? Ja, sommigen. Maar er is ook een andere – waarschijnlijk belangrijkere – verklaring voor de populariteit van de ‘nieuwe Iraanse revolutie’ onder de veelal hoogopgeleide en jonge gebruikers. Het volgende citaat van de bekende Amerikaanse technologieschrijver Robert Scoble vat het samen: ‘Gisteren was de dag dat Twitter CNN heeft verslagen. Het was een beschamende nederlaag voor CNN’, schreef hij op zondag. Ja, hij had een punt. Twitter was sneller dan CNN. Maar zijn opmerking is ook typerend voor een groot deel van het Twittergepraat over Iran: wij zijn cooler dan die oude suffe media. Haha! We hebben gewonnen!
Ruis
Ja, Twitter was sneller. Ja, het is hartstikke boeiend om de stroom van twitterberichten over Iran te volgen. Heel af en toe zit er een echt ooggetuigeverslag tussen. Cool. Maar er is ook een hoop ruis. Er komen ook heel veel dezelfde napraatberichtjes voorbij. En er zijn ook heel veel verwijzingen naar artikelen in kranten.
Ah, dus de ouderwetse kranten zijn toch niet dood? Nee, maar ze moeten zich wel verdedigen. Twitteraars schieten op de kranten en televisie. Deze week was vooral CNN het slachtoffer. Volgende week is het weer een krant. Dat sentiment bleek deze week ook weer op een conferentie over sociale media in New York (de 140 characters Conference). Daar werd flink gejuicht over Iran. Of beter: over de overwinning van Twitter op CNN. Iran was gespreksonderwerp nummer één, maar slechts zelden was de naam te horen van oppositieleider Mir Hossein Mousavi (is hij nou echt de grote hervormer?).
Sommige conferentiegangers hadden het lef te beweren dat er nog een rol is voor de krant en televisie. Hun argument: het gaat niet alleen om snelheid en massa (Twitter), maar ook om analyse, historische context, en het controleren van feiten.
Ach, wij blijven ondertussen gewoon én CNN volgen én Twitter.