Door: Sanne Rooseboom 
Gepubliceerd: dinsdag 1 september 2009 08:29
Update: dinsdag 1 september 2009 10:09
Ik zie eerst alleen de ruggen van de mensen voor me. Mijn neus hangt
bijna tegen de schouder van een vrouw die Phoebe and Dalton op haar rug
heeft getatoeëerd, met een rode roos ertussen. Zij kan ook niets zien want voor haar
neus staat een lange man. Dalton denk ik, want ze aait zijn rug. Vlakbij wordt
waarschijnlijk fantastisch gedanst. Mijn eerste indrukken van het Notting Hill
Carnaval zijn vooral dat het er heel druk is. Heel veel mensen die op een warme
dag staan te dringen om een optocht te zien.
Maar als die optocht eenmaal langskomt, de massa zich aan het verspreiden is en ik
de praalwagens en danseressen met veren in hun haar kan zien, kom ik in de echte
carnavalssfeer en is het leven in een keer goed. Overal kleurige kleren,
opzwepende muziek, dansende voorbijgangers, rokende barbecues, half naakte
mannen.
De zon schijnt, er komt zo weer een wagen langs, ik drink melk uit een
kokosnoot (een zin die ik niet kan zeggen zonder aan een kinderen voor kinderen
liedje te denken, diepe infiltratie van die Gooise liedjes in m'n systeem. Nu
zit het weer in m’n hoofd. Wat is een haidewiets?).
Notting HillHet Notting Hill Carnaval begon in 1959 met een paar steeldrums uit
Trinidad. Een paar jaar later was het een klein feest voor iedereen uit de
Caraïben die in West-Londen woonden. Nu is het het grootste straatfeest van
Europa en het op een na grootste carnaval van de wereld (na Rio). Het is een
carnaval voor zwart Londen, maar iedereen is welkom, heel Londen, Engeland,
toeristen, kinderen, honderdduizenden mensen, ieder jaar weer.
Chicken jerkyDe nadruk ligt nog altijd op de Caraïben, tientallen kraampjes verkopen
chicken jerky of saltfish en de vlaggen van Trinidad and Tobago en Jamaica
hangen achter kraampjes, voor ramen en over schouders. Brazilië is ook flink
aanwezig met meerdere praalwagens met sexy danseressen die regelmatig man
blijken te zijn. Maar af en toe dendert ook heerlijke drum en base door een
straat, of reggae, rap, samba. En Michael Jackson; midden op straat begon een DJ
Billy Jean te draaien, en honderden mensen zongen spontaan mee.
Blog
Sanne Rooseboom (1979) woont in West-Londen
en is correspondent voor dagblad De Pers. Ze doet daarnaast werk
voor onder andere Revu, The Guardian en EenVandaag.
Eerdere blogs vanuit Londen
