Een gelukkig kind vraagt naar uw coïtus

Door: Sanne Rooseboom
Gepubliceerd: vrijdag 4 september 2009 09:05
Update: vrijdag 4 september 2009 09:11

Heeft u een Nederlands kind? Mooi zo. Die is dan waarschijnlijk actief buiten aan het spelen met een verzadigde glimlach rond zijn lippen, terwijl hij af en toe naar u omkijkt en iets onbeschaafds roept. Heeft u toevallig een Engels kind? Ai. Is ze zwanger? Dronken? Zit ze miserabel maar respectvol voor zich uit te staren? Zal wel ja.  

• Hollands geluk versus Britse puberellende
• Blog: Crisis in the City
  

Ach nee, zo zwart wit is ‘t niet. Maar Nederlandse kinderen zijn volgens veelvuldig onderzoek wel gelukkiger dan Britse. De OECD (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) in Parijs bracht deze week een rapport uit over het welzijn van kinderen in de dertig landen die lid zijn van de organisatie. Nederland komt er goed vanaf. Al roken onze kinderen en leven ze, vergeleken met ander landen in een luidruchtige omgeving. Ze hebben het naar hun zin op school, de meesten drinken niet, ze raken zelden zwanger en ze voelen zich goed.  

Groot-Brittannië staat onderaan het gelukslijstje van de OECD. Twintig procent van de Britse kinderen is al wel eens dronken geweest. Vijftig procent van de Britse vijftienjarige meisjes ook. Er zijn hier meer tienerzwangerschappen dan in welk Europees land dan ook.  

Toen ik ging rondbellen voor een artikel naar aanleiding van dit verschil tussen Nederland en Groot-Brittannië, bleek iedereen dezelfde verklaring te hebben. Ouders, leraren, pedagogen, professoren denken allemaal dat het komt door de manier dat wij Hollanders met onze kinderen omgaan: ongedwongen en weinig hiërarchisch. “Nederlandse kinderen leven in een wereld waarin heel democratische verhoudingen bestaan met ouders en leraren,” vertelde de Britse professor Sociaal Beleid Jonathan Bradshaw van The University of York. Daardoor is er alle ruimte om gezond op te groeien. Britse kinderen –zeker die op kostschool- zitten juist vast tussen de regels. “Je spreekt de juf niet tegen,” het klinkt misschien goed, maar je wordt er bangig en onderdanig van. Wanneer ze groter worden, maakt de kleine drempel tussen volwassene en kind het gemakkelijker om seksuele voorlichting te geven of om met een probleem naar je ouders of leraren te stappen.  

Mocht u dus binnenkort een luidruchtig, veel te bij de hand kind tegenkomen dat u vraagt naar het wel en wee van de coïtus, of een grove puber die rochelend voor uw voeten tuft en met de punt van uw jas een sigaret aansteekt, weet dat ze gelukkig zijn.