Door: Sanne Rooseboom 
Gepubliceerd: vrijdag 18 september 2009 11:50
Update: vrijdag 18 september 2009 12:35
Maandenlang was het een woord dat
Brown niet gebruikte. En eentje waar Cameron daardoor juist mee schermde. Cuts.
Bezuinigingen. Het werd een obsessie voor de Britse pers: wanneer gaat de
premier toegeven dat hij plannen maakt om flink te snijden in budgetten? En ja,
deze week is ook Gordon erover begonnen. Na de credit crunch en de miljarden die
de staat in banken heeft moeten pompen, zijn bezuinigingen het thema van de
verkiezingen volgend jaar juni.
Tough
Zware keuzes noemen politici het
stoer en omslachtig,
tough choices. Wie gaat inleveren? Pensioenen? Ambtenaren?
Gezondheidszorg? Ontwikkelingshulp? De conservatieven willen alvast bezuinigen
op commissies en belangenverenigingen (“Quango`s heten die hier, zelfstandig
bestuurorganen in Nederland, wat inderdaad klinkt als iets dat niemand zal
missen).
Labour heeft het nog steeds het
liefste over kostenbesparing en koersveranderingen. Als ze het er dan toch over
moeten hebben, willen ze best bezuinigen op “lagere prioriteiten” en
“niet-frontline faciliteiten.” Whatever.
De Liberal Democrats hebben
plannen om 14 miljard te besparen in vier jaar, en omdat ze toch nooit in de
regering komen, durven ze die ook in redelijk gewone taal naar buiten te
brengen. De woordvoerder voor financiële zaken van de partij, Vince Cable, is de
meest vertrouwde politicus van het land, volgens een onderzoek deze week van
The
Times. Ik ken dan ook niemand die Cable niet mag.
Maar ja, hij zit bij een partij die hem nooit premier zal maken.
Stiekem
De tories hebben deze week een
document in handen gekregen waaruit blijkt dat Labour eigenlijk al maanden
stiekem bezig is met bezuinigingsplannen. Terwijl ze het woord al die tijd
probeerden te ontwijken. Goud voor de vijand natuurlijk. Labour liegt! Gillen ze
opgewekt. Gordon Brown wil u alles afnemen zodra hij de kans krijgt! Nee, roept
Labour dan terug, het zijn juist die nare conservatieven die alle sociale
voorzieningen willen schrappen en de crisis zullen verdiepen, wacht maar!
Ach, alles hier is zo ontzettend
twee-partijdig, je wordt er moedeloos van. We weten het toch al; David Cameron
wordt de volgende premier van Groot-Brittannië met kleurloze kakker George
Osborne als tweede man. Gordon Brown gaat de geschiedenis in als een van de
minst populaire premiers ooit, komt tot bloei zodra hij uit de schijnwerpers
stapt, en wordt dan postuum geliefd. Vince Cable schrijft in zijn memoires hoe
het ook had kunnen gaan. En Tony Blair wordt aartsbisschop van Canterbury. Het
is allemaal zo voorspelbaar.
Sanne Rooseboom (1979) woont in West-Londen en is correspondent voor
dagblad De Pers. Ze doet daarnaast werk voor onder andere Revu, The
Guardian en EenVandaag.
