Door: Sanne Rooseboom 
Gepubliceerd: woensdag 9 december 2009 11:47
Update: woensdag 9 december 2009 11:50
In een land aan de andere kant van donker water, kreeg de Bank van de Koninklijke Schotten heel veel geld van het volk. Een merkwaardig sprookje zonder happy end.
Er was eens, in een land aan de andere kant van een donker water, een bank. De Bank van de Koninklijke Schotten. De bankiers van de bank gokten met geld, om snel méér geld te verdienen. Elke keer als dat goed ging, gaven ze zichzelf een handje goudstukken uit de schatkist als beloning voor de stress en het harde werk.
Op een regenachtige dag plofte de markt waar de bankiers altijd gokten uit elkaar. Opeens was de schatkist van de Bank van de Koninklijke Schotten helemaal leeg. “Help!”, riepen de bankiers in paniek naar de baas van het land, de eenogige meneer Bruin. “Help ons!”
Meneer Bruin stuurde zijn hulpje, Alistair Schat, die ook uit het land van de Schotten kwam. Schat had het druk genoeg, want iedereen had last van de geplofte markt. Toch wilde hij helpen. Hij vulde de schatkist van de Bank van de Koninklijke Schotten met geld van de inwoners van het land. En de bankiers konden weer doorgaan met geld verdienen.
Zo gingen er maanden voorbij. Aan het eind van het akelige jaar van crisis, stond het land 175 miljard goudstukken rood. Genoeg om de inwoners generaties lang extra belastingen te laten betalen. “Lekker wel, meneer Bruin”, mopperde het volk. “Mmmm, tja,” mompelde meneer Bruin met een diepe stem.
Maar bij de Bank van de Koninklijke Schotten mocht iedereen als kerstcadeautje een hand goudstukken uit de schatkist mee naar huis nemen. In het totaal gaven de banken van het land zes miljard goudstukken weg aan zichzelf. “Hoho!”, riep het volk. “Dat is ons geld!” Maar de bankeigenaren schudden hun hoofd. “Als wij geen handjes uit de schatkist mogen, gaan we weg uit dit land,” zeiden ze dreigend. “Dan is er niemand meer om jullie bank te beheren en raken jullie al je geld kwijt.”
“Wel nu”, snoof meneer Schat toen hij dit hoorde. “Jullie fucking ondankbare fuckhonden.” Hij sloot zich op in een kamer van het paleis en schreef drie weken lang dag en nacht aan een Voorstel van Wraak om de wetten van het land eventjes te veranderen. “Alle bankmedewerkers die goudstukken krijgen aan het eind van het jaar, moeten meer dan de helft aan de regering geven.” En hij glimlachte even tevreden.
De bankiers wisten niet wat ze hoorden. “Het is eenschending van onze mensenrechten,” piepte er één in tranen. “Dan gaan we NU naar een ander land!” brulden anderen woest.
“Oh, piss off,” riep het volk en ging verder met kerstinkopen doen.
Sanne Rooseboom (1979) woont in Londen en is correspondent voor dagblad De Pers. Ze doet daarnaast werk voor onder andere The Guardian en EenVandaag.
Recessie
De Britse economie bevindt zich nog altijd in de diepste recessie in vijftig jaar met zes opeenvolgende kwartalen van krimp. Duitsland en Frankrijk, de nummers één en twee in Europa in omvang van de economie, kwamen in het tweede kwartaal uit de recessie. Voor dit jaar wordt gerekend op een economische krimp van 3 procent. De Britse economie heeft vooral last van de malaise op de huizenmarkt en een sterk oplopende werkloosheid.
Opkrabbelen
De Britse economie is aan het opkrabbelen uit de hefstigste recessie van de afgelopen decennia door stimulerende maatregelen die de overheid en de centrale bank hebben genomen. Dat zei de Britse premier Gordon Brown in oktober. ,,We komen nu uit een recessie door de acties die we hebben genomen''.
Video
De leukste credit crunch-liedjes en cartoons op youtube: