Door: Mark van Assen
Gepubliceerd: dinsdag 15 december 2009 23:18
Update: woensdag 16 december 2009 06:44
As the world turns stopt, maar ‘Manuel’, de soap die Honduras in de ban houdt, gaat gewoon door. Met ex-president Zelaya in de hoofdrol.
We zijn aangekomen bij deel 461. De afgezette president (een mooie rol van Manuel Zelaya) verblijft tijdelijk in de Braziliaanse ambassade in Tegucigalpa, de hoofdstad van Honduras. Hij mag als balling naar Mexico, maar hij weigert, trots als hij is.
De Braziliaanse ambassade in Honduras wordt goed bewaakt...
De omstandigheden waarin hij al drie maanden leeft, zijn niet om over naar huis te schrijven. De Brazilianen zijn gastvrij, maar als hij naar buiten kijkt, ziet hij de vele agenten en soldaten die de ambassade hebben afgeschermd. Hij is de laatste dagen sowieso wat onrustig. Het lijkt er een beetje op alsof hij de steun van zijn buitenlandse vrienden begint te verliezen. De Amerikaanse president (een frisse Barack Obama) neigt ertoe de laatste verkiezingen, zie aflevering 450, te erkennen. Dat zou niet alleen betekenen dat de nieuwe president (Porfirio Lobo) een stuk sterker staat, maar ook dat Manuels belangrijkste bondgenoot de handdoek in de ring gooit. Gelukkig is er nog de leider van Brazilië (Luiz Inacio da Silva). Die steunt hem gelukkig door dik en dun. Maar dan gaat de telefoon.
Bananenrepubliek
Het blijft dus spannend. In de vorige 460 afleveringen hebben we kunnen zien hoe Manuel in deze penibele situatie terecht is gekomen. Het begint allemaal terwijl hij nog stevig in het zadel zit als president. Honduras, letterlijk een bananenrepubliek, kampt met vele problemen. Er zijn maar twee landen in Latijns-Amerika die armer zijn. Manuel heeft zich voorgenomen daar verandering in te brengen.
...want binnen zit Zelaya. Foto's: Reuters
Maar in al zijn ijver schurkt hij steeds dichter aan tegen de grote linkse leiders van Zuid-Amerika (overtuigend gespeeld door Evo Morales en Hugo Chávez). Zij strijden voor een sterk continent, en willen nadrukkelijk af van de bemoeienis van de Verenigde Staten. Die hebben in het verleden al genoeg schade aangericht.
Omdat zij vinden dat zij de enigen zijn die die moeilijke missie kunnen volbrengen, willen zij graag de rest van hun leven hun land dienen. Chavéz heeft dat al voor elkaar gekregen, Morales bijna. Manuel wil dat ook.
In aflevering 151 hebben we kunnen zien hoe hij een voorstel door het parlement wil loodsen om de grondwet te wijzigen. Alle partijen worden boos, maar Manuel zegt dat hij geen kwaad in de zin heeft. Maar de teerling is al geworpen. In het diepste geheim heeft het hooggerechtshof een generaal (Romeo Vasquez) de opdracht gegeven om Manuel te arresteren. Vroeg in de ochtend vallen zo’n driehonderd militairen de presidentiële vertrekken binnen, sleuren Manuel uit bed en zetten hem in pyjama op het vliegtuig naar Costa Rica (deze aflevering werd uitgezonden op 27 juni).
Luxe
Het parlement juicht de actie toe en benoemt zijn voorzitter (de oude Roberto Micheletti) tot interim-president. Maar de rest van de wereld reageert woedend. Een militaire coup in Zuid-Amerika? Die tijd was toch allang voorbij? Wat denken ze daar wel? Chavéz en Morales proberen de VS natuurlijk de schuld te geven, maar die zijn net zo tegen als de rest. Sterker: ze laten Manuel in alle luxe logeren in hun ambassade in Costa Rica. President Obama wil laten zien dat hij geen president Reagan is, en dat hij de Zuid-Amerikaanse democratie het allerbeste gunt. Honduras raakt in een isolement. Manuel is een grote held.
Gekke dingen
Maar dan gaat Manuel gekke dingen doen. Hij zet een grote mond op, maant zijn aanhangers thuis tot protest en besluit in een vlaag van overmoed terug te gaan naar huis. Niet met het vliegtuig, maar lopend. Dwars door de jungle, door rivieren, over bergen (zie afleveringen 320 tot 330), totdat hij in alle vroegte de hoofdstad bereikt en aanklopt bij zijn vrienden van de Braziliaanse ambassade.