Door: Sanne Rooseboom 
Gepubliceerd: woensdag 13 januari 2010 13:15
Update: donderdag 14 januari 2010 11:52
Op
het vliegveld van Reykjavik staan vier grote, dikke mannen naast het
poortje en zitten twee hele strenge oudere dames bij het scherm van het
X-ray apparaat. De rij reizigers is lang, maar ze gaan er niet sneller
door werken. Ze maken geen grapjes, niet onderling en niet naar ons. Je
krijgt zelfs geen vriendelijke blik.
Security
op deze manier komt ouderwets op me over. Op Schiphol en Heathrow staan
meestal veel meer mensen, vaak piepjong, en gaat het soepeler en
jovialer. De regels over vloeistoffen lijken streng, maar niemand pakt
ooit echt je shampoo af.
De
IJslandse manier is vervelend, je voelt je crimineel tot het tegendeel
is bewezen. Voor ik aan de beurt ben, word ik nerveus. Mn schoenen
liggen in een bak, met m’n riem, telefoon, sleutels, camera, laptop en
oplader. Ben ik iets vergeten? De dame achter het beeldscherm van de
scanner kijkt zo boos. Heb ik per ongeluk iets scherps bij me? Nee
toch? Zouden ze zien dat ik nerveus van ze wordt? Is dat een reden me
te arresteren? Hoe zou een IJslandse gevangenis er uit zien?
Het
werkt, de personal touch, de precisie. Mijn koffer wordt echt goed
bekeken in de scanner. Het koppel voor me wordt er uit gepikt door een
kale man met tatoeages. Ze hebben een hele picknick bij zich en die
moet weg. Humus, slaolie, een bakje yoghurt. Wat is dat verdachte
pakketje? Een thermische handwarmer, legt het meisje uit. De beveiliger
bekijkt het van alle kanten en geeft het minzaam terug. Mietje, denkt
ie vast.
De
boze dame haalt het plastic zakje vloeistoffen uit mijn bagage en
snuift aan een flesje cremespoeling. Het is ok, ik mag door. Het voelt
alsof ik voor een examen ben geslaagd.
Op
Reykjavik gaan drie vluchten per middag, je kunt niet van Schiphol
verwachten dat ze elke reiziger aan dezelfde persoonlijke checks
onderwerpen. Maar het zou wel goed zijn. Het is een combinatie van
basisangsten: de grote mannen kunnen je in elkaar slaan en de strenge
vrouwen worden boos. Oudere, strenge dames werken denk ik beter dan
bodyscans; zet een heleboel boze moeders bij de douane die je aankijken
alsof je het bij voorbaat al verkeerd doet en de zelfmoordterroristen
geven zich huilend over.
Blog
Sanne
Rooseboom (1979) woont in Londen en is correspondent voor dagblad De
Pers. Ze doet daarnaast werk voor onder andere The Guardian en
EenVandaag.
Eerder vanuit IJslandOnze Britse correspondent maakt een uitstapje naar buureiland IJsland. Een blög vanuit een land onder vuur. 'Niemand is boos, iedereen is vreselijk begripvol.'
MeerNatúúrlijk krijgen de Nederlanders en de Britten hun geld nog wel eens terug, zeggen ze op IJsland. Alleen, nu nog niet.
Meer