Door: Sanne Rooseboom 
Gepubliceerd: maandag 22 februari 2010 11:53
Update: maandag 22 februari 2010 12:23
De laatste incarnatie van Sherlock Holmes is homo,
dat is me duidelijk nadat ik de nieuwste Guy Ritchie-film heb gezien.
De
Victoriaanse detective (gespeeld door Robert Downy Junior) is verliefd op zijn
beste vriend en assistent Dokter Watson (Jude Law). Die houdt van hem, maar niet
op die manier.
Het blijkt een bekende interpretatie te zijn, kom ik nu achter.
Google het maar eens, hier discussiëren mensen al zo`n honderd jaar over. Holmes
is gebroken als Watson gaat trouwen. Liefdesverdriet houdt hem weken in zijn
kamer, hij wast zich niet, zuipt zich half dood, eet niet, totdat Watson
terugkomt.
In mijn beleving was Watson altijd een mollige
muis met een snor.
The Great Mouse Detectives uit 1986 heeft zich destijds
duidelijk in mijn kindergeest gebrand en heeft daar de status van ‘waarheid’
gekregen. Watson is een dikke, lieve, oudere muis. Met een petje. Wat Sherlock
was weet ik niet meer. En in de Disneyfilm zat geen vleugje Brokeback Mountain.
Hier hebben grapjassen bewijs bij elkaar gezocht
voor de verboden liefde uit decennia Holmes films.
Het is een flauwe discussie, dat weet ik wel hoor.
Het is eigenlijk een heel mooi portret van een vriendschap. En anders maakt het
ook niet uit, als ze de moord maar oplossen en niet veel met elkaar bezig zijn.
Ik was laatst in de Sherlock Holmes pub, aan de
rand van de City. Een vriendelijke, oude pub met allemaal Holmes memorabilia. In
de ramen zitten portretten van Arthur Conan Doyle verwerkt, tegen de muur hangen
vitrines met pijpjes, vergrootglazen, foto’s van oude detectivefilms. Boven,
naast de kleine eetzaal, hebben ze een victoriaans huiskamertje ingericht met
een wassen detectivebeeld.
Er is een Sherlock Holmes museum in Londen, maar
dat is volgens mensen die er geweest zijn geen aanrader. Een paar poppen en
meubels staan verspreid over twee kamertjes, en dat alles omdat aan Bakerstreet
221B Holmes zou hebben gewoond. Behalve dat Sherlock Holmes een fictief karakter
is, dus het is een museum op de plek waar een fictief karakter zou hebben
gewoond in de echter wereld. Voor zes pond.
Terug naar Guy Ritchies’ Sherlock
Holmes. De film zat vol actie, veel beelden van een mooi,
oud Londen, veel merkwaardige (en ongeloofwaardige) plotwendingen.
Eén mysterie
dat niet wordt uitgelegd, of zelfs maar aangestipt in de film, is wat al mijn
vriendinnen in Jude Law zien. Een weeïge, onbetrouwbare rotkop heeft ie. Ik vond
die mollige muis aantrekkelijker.
BlogSanne
Rooseboom (1979) woont in Londen en is correspondent voor dagblad De
Pers. Ze doet daarnaast werk voor onder andere The Guardian en
EenVandaag.
