Door: Sanne Rooseboom 
Gepubliceerd: maandag 1 maart 2010 11:46
Update: maandag 1 maart 2010 11:49
Iedereen heeft een irrationeel, naar kantje. Ik ben bang voor musicals
(de wetenschap dat iedereen elk moment in zang kan uitbarsten is funest voor
mijn zenuwen) en heb een hekel aan Canadezen. Door de Olympische Spelen zien
meer mensen eindelijk wat een nare mensen het zijn en voel ik me minder alleen.
Own
the Podium, was hun thema. De Olympische Spelen (meedoen is belangrijker dan
winnen, Olympische gedachten, blablabla) stond in het teken van Canadese
superioriteit die ze verdienden door een jaar lang op banen te oefenen waar
andere landen hoogstens een kwartiertje naar mochten kijken.
Ik begon mijn leven zonder vooroordelen, denk ik. Natuurlijk, mijn ouders
hebben me geleerd mannen met snorren te wanvertrouwen en een
achterdochtige houding aan te nemen tegenover Shetland pony’s. Maar terwijl ik
opgroeide, leerde ik Canada te haten. Wat een arrogante, verwaande, neerbuigende
mensen wonen daar. Canadezen vinden zichzelf het beste volk ter wereld. Ze zijn
namelijk Noord-Amerikaans (dus heel erg goed) Maar Niet De Verenigde Staten! Ze
hebben een schoolsysteem dat door de Canadezen zelf als absoluut superieur aan
alle andere systemen ooit, overal wordt beschouwd. Ze zijn zeer milieubewust,
bezitten bergen én sociale
zekerheid, hebben leuke rendieren, gaan heel beschaafd om met dat gedoe van een
afsplitsende provincie, ze spreken Engels en vaak ook een beetje Frans. En had
ik al gezegd Dat Ze Niet De Verenigde Staten zijn?
Toen ik een jaar in Brighton studeerde, zat ik bij Canadezen in de klas.
Ze staken altijd als eerste hun hand op, omdat ze er werkelijk vanuit gingen dat
ze meer wisten dan de rest. Op een avond wandelde ik met een groepje studenten
langs het strand, de maan scheen, de golven beukten tegen de stenen. De Canadees
in ons gezelschap had ons Nederlanders, Duitsers en Britten net verteld over de
Tweede Wereldoorlog. Want wat weten wij daar nou van? Toen draaide hij zich naar
de zee en zuchtte. ‘Als ik de zee zie,’ zei hij, en keek ons een voor een aan,
‘wil ik graag poëzie schrijven.’ En dat, dat zijn Canadezen voor mij.
Haat is overigens een groot woord hoor, maar als ik een genuanceerdere
kop had geleverd (‘De Canadezen die ik in mijn leven ben tegengekomen lijken een
hogere mate van arrogantie te bezitten dan heel veel andere volken, en ergens
stoort me dat’) dan klikt niemand door. Zo gaat dat. Misschien vraag ik de
webredactie ook nog wel een foto van een naakte dame te plaatsen, om het
populisme fijn door te zetten. Ooit schrijf ik een blog die ‘Sex en Wilders’
heet, en dat wordt dan het meest gelezen artikel van ‘t jaar.
Foto: Stephen Dyrgas
BlogSanne
Rooseboom (1979) woont in Londen en is correspondent voor dagblad De
Pers. Ze doet daarnaast werk voor onder andere The Guardian en
EenVandaag.
MedaillespiegelCanada is de glorieuze winnaar geworden van het medailleklassement
in de Olympische Spelen van 2010 voor eigen publiek. Het gastland kwam
uit op een totaal van 26 medailles, 14 goud, 7 zilver en 5 brons. Dat
was minder dan de aanvankelijke doelstelling (35) maar door het aantal
olympische titels stemde het de even kritische als enthousiaste aanhang
uiteindelijk wel tot tevredenheid.
MeerOefenen
Het feit dat Canada weigerde buitenlandse ploegen langer te laten oefenen, resulteerde in de actie
Don't Be an Ice-Hole
Een ambtenaar van de stad Richmond stuurde een
brief terug, ondertekend met 'Chief Syrup Sucker, City of Richmond'
.