Door: Sanne Rooseboom 
Gepubliceerd: woensdag 10 maart 2010 12:48
Update: donderdag 11 maart 2010 09:06
Wat kon er nog mis gaan? Na
twaalf jaar in de oppositie lijkt het ontzettend tijd voor de Conservatives om
weer eens te regeren. De Britten zijn Labour-moe, geïrriteerd door een teveel
aan regeltjes, gefrustreerd door het gebrek aan verandering, boos op Blair en
z`n Irak-oorlog. Brown is volgens de meest recente peilingen nog maar net iets
populairder dan de builenpest van 1666.
En toch… Volgens de laatste
cijfers staan de twee partijen bijna gelijk.
Een conservatieve voorsprong van 26 procent anderhalf jaar geleden is beetje bij
beetje verdampt. In 2009 waren de Tories de frisse partij. Vrolijk, opgeruimd,
met David Cameron als het gezicht van nieuw rechts. Het stoffige imago van de
nare partij voor de upperclass was weg, potentiële parlementsleden op de
Torielijst komen niet allemaal van Eton, ze zijn soms vrouw, bruin of jong.
Toch lukt het de partij niet om
dat oude imago af te schudden. Eerst kwam het bonnetjesschandaal en denderde het
politiek vertrouwen van de Britten in elkaar. Alle partijen werden geraakt,
natuurlijk. Maar het beeld dat er van de conservatieven is blijven hangen, is de
declaratie voor het schoonmaken van de slotgracht, het eendenhuisje, de
tennisbaan, de zwembaden. Oud geld, oude mannen.
En nu is er de heisa rondom Lord
Ashcroft. Deze rijke zakenman zit voor de Tories in het House of Lords en is een van de
belangrijkste geldschieters voor de partij. Maar hij woont in Belize en blijkt
zijn belastingen niet aan Groot-Brittannië te betalen. Volgens de regels mag hij
helemaal geen geld geven aan een Britse politieke partij. Weer dat beeld van
rijke, oude mannen die denken dat ze boven de wet staan.
Sir Nicholas Winterton,
parlementslid voor Macclesfield hielp ook niet twee weken terug toen hij klaagde
over treinpassagiers. Tweede klas reizigers zijn “toch een heel ander soort
mensen,” dan hij. En daarom was het een schande dat zijn eersteklas kaartjes
niet meer werden vergoed.
Tussendoor wordt de
postercampagne van de conservatieven vrolijk
belachelijk gemaakt online. Ik heb er al eens eerder naar doorgelinkt, maar wil
toch deze nog even delen.
In plaats van een spetterende
Tories overwinning, zou Labour in principe aan de macht kunnen blijven alleen of
met hulp van de Liberal Democrats. But then again, het zijn maar peilingen, het
zijn maar krantenberichten. Niemand gelooft écht dat Gordon Brown er volgend
jaar nog zit.
Airbrush politiciIn de vers uitgebroken verkiezingsstrijd hangt Torie-leider David
Cameron overigens door het land op enorme posters, waarop hij geen
rimpels of wallen heeft. ‘Het begrotingstekort kun je niet airbrushen,’
kopte Gordon Brown gelijk in. Op de site,
mydavidcameron.com kun je met de poster aan de slag. Je kan de foto veranderen of de slogan en hem dan op de website plaatsen.
Lees verder
Alles geoorloofd
Typisch voor Broken Britain, sprong David Cameron boven op de
actualiteit. Alles is geoorloofd in oorlog en politiek. Of in liefde,
whatever. In de maanden voor de Britse verkiezingen (in mei of juni)
wordt geen gelegenheid ongebruikt gelaten om de tegenpartij in een
kwaad daglicht te stellen. Dus is het typisch Labour dat twee kleine
jongetjes twee andere kleine jongetjes bijna hebben doodgemarteld.
Lees verder
Politiek jaagt op Ikea-Brit
Nog zo’n vier maanden voor de verkiezingen roepen de Britse
politieke partijen om het hardst dat ze er zijn voor de middenklassen.
Lees verder
BlogSanne
Rooseboom (1979) woont in Londen en is correspondent voor dagblad De
Pers. Ze doet daarnaast werk voor onder andere The Guardian en
EenVandaag.