Vaticaan verdedigt paus in misbruikschandaal

Daarna kwam paus Johannes XV (985-996) die de gelden van de Kerk aan zijn familieleden uitdeelde en voor zichzelf de reputatie verwierf als zijnde "begerig naar smerige rijkdom en corrupt in al zijn handelingen". Benedictus VIII (1012-1024) "kocht het ambt van paus door openlijke omkoperij".
De volgende paus, Johannes XIX (1024-1033) kocht ook zijn pausdom en omdat hij een leek was doorliep hij in één dag alle kerkelijke graden die noodzakelijk waren. Hierna werd Benedictus IX (1033-1045) als twaalfjarige jongen paus gemaakt door een geldelijke overeenkomst met de machtige families die Rome regeerden. Hij pleegde moorden en overspel in `t volle daglicht en beroofde pelgrims op de graven van martelaren, een afschuwelijk misdadiger, die door het volk uit Rome verdreven werd.
Uiteindelijk werd simonie - het kopen en verkopen van het pauselijke ambt - zo gewoon en corruptie zo duidelijk dat wereldse heersers de teugels in handen namen. Hendrik III, keizer van Duitsland, benoemde Clemens 11 (1046-1047) tot het ambt van paus "omdat er geen Romeinse geestelijke gevonden kon worden die vrij was van de besmetting van simonie en hoererij"
Velen van de pausen waren moordenaars, maar Innocentius I1I (1198 -1216) was ongetwijfeld beter in `t doden dan al zijn voorgangers. Gedurende zijn regering liet Innocentius (niet zo onschuldig dus als zijn naam aangeeft) meer dan een miljoen zogenaamde ketters vermoorden. Hij stelde de meest satanische instelling uit de geschiedenis in - de inquisitie.
Meer dan vijfhonderd jaar lang gebruikten pausen de inquisitie om hun macht te handhaven. Alleen God weet hoeveel mensen gedood werden omdat ze het niet eens waren met alles wat geleerd werd door de Rooms-katholieke Kerk.
Paus Bonifatius VIII (1294-1303) bedreef tovenarij.Hij noemde ooit Christus een ‘huichelaar’, beleed een atheïst te zijn, ontkende dat er leven in het hiernamaals is, was een moordenaar en seksueel pervers.
Het is officieel neergeschreven dat hij heeft gezegd: "Om plezier te hebben in gemeenschap met vrouwen of jongens is geen grotere zonde dan in je handen wrijven".
Toch - en dit klinkt bijna ongelooflijk - was het deze paus die de bekende bul ‘Unam Sanctum’ schreef die officieel verklaarde dat de Rooms-katholieke Kerk de enige "echte" Kerk is - buiten welke niemand gered kan worden! "Wij, daarom, onderstrepen, verklaren en spreken uit dat het noodzakelijk is voor redding om te geloven dat ieder menselijk wezen onderworpen is aan de opperpriester van Rome." Dit is aanleiding geworden voor de vraag of men een zondige paus nog moet gehoorzamen. Het katholieke antwoord luidt: "Een zondige paus blijft een lid van de zichtbare kerk en moet worden behandeld als een zondige, onrechtvaardige vorst voor wie wij moeten bidden, maar aan wie wij onze gehoorzaamheid niet mogen onttrekken." Het was gedurende de regering van deze paus dat Dante Rome bezocht. Hij beschreef het Vaticaan als een "riool van corruptie" en verwees Bonifatius (samen met de pausen Nicolaas III en Clemens V) naar "de laagste delen der hel".
Van 1305-1377 was het pauselijk paleis in Avignon, Frankrijk. Gedurende deze tijd beschuldigde Petrarca het pauselijke huishouden van "verkrachting, overspel en iedere soort van hoererij". En daar de pausen zo immoreel waren, is het geen wonder dat de priesters niet beter waren. Ten gevolge daarvan drongen in vele parochies de mannen erop aan dat priesters concubines zouden hebben "als een bescherming voor hun eigen families".
Gedurende het Concilie van Constanz waren er drie pausen, en soms vier, iedere morgen bezig elkaar te vervloeken en hun tegenstanders uit te maken voor antichrist, demonen, overspeligen, sodomieten en vijanden van God en mens. Eén van deze ‘pausen’, Johannes XXIII (1410 -1415), verscheen voor het concilie om rekenschap af te leggen van zijn gedrag. Hij werd beschuldigd door zevenendertig getuigen (voornamelijk bisschoppen en priesters) van hoererij, overspel, incest, sodomie, simonie, diefstal en moord! Een groot aantal getuigen bewees dat hij driehonderd nonnen had verleid en verkracht. Zijn eigen secretaris, Niem, zei dat hij te Boulogne een harem had gehouden, waar niet minder dan tweehonderd meisjes het slachtoffer waren geworden van zijn ontuchtigheid. Al met al beschuldigde het concilie hem van vierenvijftig misdaden van het ergste soort.
De officiële Vaticaanse boeken geven de navolgende informatie over zijn immorele regering: "Zijn Heerschap, paus Johannes, beging perversiteit met de vrouw van zijn broer, incest met heilige nonnen, geslachtsgemeenschap met maagden, overspel met de getrouwden en allerlei soorten seksuele misdaden... geheel overgegeven aan slaap en andere vleselijke begeerten, met een totale weerzin tegen het leven en de onderwijzing van Christus... hij werd in het publiek genoemd de vleesgeworden duivel." Om zijn rijkdom te vergroten hief hij op alles belasting - inclusief prostitutie, dobbelen en woeker. Hij is vaak genoemd "de meest verdorven misdadiger die ooit op de pauselijke troon zat".
Van paus Pius II (1458-1464) werd gezegd dat hij de vader van vele onwettige kinderen was. Hij "sprak openlijk over de methoden die hij gebruikte om vrouwen te verleiden, moedigde jonge mannen aan datzelfde te doen en bood zelfs aan hen instructie te geven in methoden van zelfbevrediging." Plus werd opgevolgd door Paulus II (1464-1471), die een huis vol concubines onderhield. Zijn pauselijke tiara was evenveel waard als een paleis. Daarna kwam paus Sixtus 1V (1471 -1484). Zijn maîtresse Theresia baarde hem twee onwettige kinderen, die hij tot kardinalen maakte. Hij financierde zijn oorlogen door kerkambten te verkopen aan degene die het hoogste ervoor bood (20) en "gebruikte het pausdom om zichzelf en zijn familieleden te verrijken. Hij maakte acht van zijn neven kardinalen, terwijl sommige van hen nog maar jongens waren. In wulps en verkwistend vermaak wedijverde hij met de caesaren."
Paus Innocentius VIII (1484-1492) had zestien kinderen bij diverse vrouwen. Hij ontkende niet dat dit zijn kinderen waren want hun bruiloften werden in het Vaticaan gevierd. Zoals zovele andere pausen stelde hij nieuwe kerkelijke ambten in die hij voor grote sommen geld verkocht. Hij liet stieregevechten toe op het St. Pietersplein.
Daarna kwam Rodrigo Borgia die de naam Alexander VI aannam (1492-1503). Deze won zijn verkiezing tot het pausambt door de kardinalen om te kopen, een gewoon gebruik in die dagen. Voordat hij paus werd, toen hij nog kardinaal en aartsbisschop was, leefde hij in zonde met een dame uit Rome, Vanozza dei Catanei; en nadien met haar dochter Rosa, bij wie hij vijf kinderen had. Op zijn kroningsdag benoemde hij zijn -zoon - een jongeman met liederlijke aard en gewoonten - tot aartsbisschop van Valencia. Velen beschouwen Alexander VI als de meest corrupte van de pausen van de Renaissance. Hij leefde publiekelijk in incest met zijn twee zusters en zijn eigen dochter. Hij was zowel vader als minnaar van zijn dochter Lucretla, van wie hij - naar men zegt – een kind kreeg! Op 31 oktober 1501 leidde hij een seksorgie in het Vaticaan, welks gelijke er nooit geweest is in de annalen van de menselijke geschiedenis.
Volgens het tijdschrift ‘Life’ was paus Paulus III (1534-1549) als kardinaal vader van drie zonen en een dochter

Paus Leo X (1513-1521) werd geboren op 11 december 1475. Hij kreeg de tonsuur toen hij zeven jaar was, werd abt op zijn achtste en kardinaal op zijn dertiende jaar. De illustratie hierboven toont de bul van paus Leo X. Op de ene kant van het loden zegel ziet men de apostelen Petrus en Paulus, op de andere de naam en de titel van de paus. Het woord ‘bul’ (afgeleid van een Latijns woord dat verband houdt met het begrip ‘rond’ werd het eerst gebruikt voor de zegels die pauselijke documenten als echt moesten waarmerken en later voor diie documenten zelf.
De Katholieke Encyclopedie zegt dat paus Leo X "zich ongeremd overgaf aan genoegens die gekenmerkt werden door een verkwistende overvloed. Hij was bezeten door een niet te bevredigen hang naar plezier... Hij hield ervan banketten te geven en van dure vermakelijkheden met brasserijen en zwelgpartijen."
In die tijd reisde Maarten Luther, toen nog priester van de Rooms-katholieke Kerk, naar Rome. Toen hij de eerste glimp opving van de stad op de zeven heuvels wierp hij zich ter aarde en zei: "Heilig
Rome, ik groet U". Hij behoefde daar echter niet lang te verblijven om erachter te komen dat Rome allesbehalve een heilige stad was. Onrecht heerste in alle klassen van het priesterdom. Priesters vertelden onfatsoenlijke grappen en gebruikten afschuwelijke profane taal, zelfs gedurende de mis. Aan het pauselijke hof werd het souper opgediend door twaalf naakte meisjes. "Niemand kan zich voorstellen welke zonden en schandelijke daden in Rome werden bedreven" zei hij, "men moet ze zien en horen om ze te geloven." Vandaar de gebruikelijke uitspraak "als er een hel is, is Rome daarboven gebouwd."
Op een dag gedurende zijn bezoek aan Rome merkte Luther een beeld op in een van de straten die leidden naar de St.- Pieter - het beeld van een vrouwelijke paus. Omdat de pausen dat beeld verafschuwden, wilde geen enkele paus door die straat gaan. "Ik vraag me verbijsterd af", zei Luther, "hoe het mogelijk is dat de pausen dat beeld laten staan." Veertig jaar na Luthers dood werd het beeld verwijderd door paus Sixtus V.
Ofschoon de Katholieke Encyclopedie de geschiedenis van paus Joanna meer als een fabel beschouwt, wordt daarvan het volgende relaas gegeven: "Na Leo IV (847-855) heeft de Engelsman Johannes van Mainz de pauselijke stoel twee jaar, zeven maanden en vier dagen bezet, hij was, naar wordt beweerd, een vrouw. Als meisje werd zij door haar minnaar in mannenkleren naar Athene gebracht, en daar maakte zij bij haar studie zulke vorderingen dat niemand haar gelijke was. Zij kwam naar Rome waar zij les gaf in de wetenschappen en daarbij trok zij de aandacht van geleerde mannen... en werd uiteindelijk tot paus gekozen; maar zwanger geworden van een van haar vertrouwde gezellen, beviel zij van een kind tijdens de processie van de St. Pieter naar het Lateraan... Daar stierf zij bijna onmiddellijk en er wordt gezegd dat zij op diezelfde plaats is begraven."
Is er inderdaad een vrouwelijke paus geweest? Vóór de Reformatie, die zoveel dwaling in de Roomse Kerk openbaar heeft gemaakt, werd dit verhaal geloofd door kroniekschrijvers, bisschoppen en door de pausen zelf. De Katholieke Encyclopedie zegt: "In de veertiende en vijftiende eeuw werd deze pausin al beschouwd als een historisch persoon aan wiens bestaan niemand twijfelde. Zij had haar plaats tussen de borstbeelden in de kathedraal van Siena. Onder Clemens VII (1592-1595) werd zij op zijn aandringen getransformeerd in paus Zacharias. De ketter Hus verwees bij zijn verweer voor het concilie van Konstanz naar deze pausin en niemand wierp zich op om het feit van haar bestaan in twijfel te trekken". Sommigen hebben zich afgevraagd hoe paus Clemens een vrouwelijke paus, Joanna geheten, eeuwen na haar dood heeft kunnen veranderen in een mannelijke paus, Zacharias geheten.
Met dit relaas van grove immoraliteit in de levens van sommige pausen willen wij niet de indruk wekken dat alle pausen zo slecht zijn geweest als die hier genoemd zijn. Maar we geloven wel dat dit bewijs de leerstelling van de ‘apostolische successie’ ernstig verzwakt. Daarop beroept de Rooms-katholieke Kerk zich voor haar bewering dat zij de enige ware kerk is, omdat zij de lijn van pausen kan terugvoeren tot Petrus. Is dit werkelijk een punt van belang? Als dat zo is, moeten alle pausen, ook die immoreel en wreed zijn geweest, daarbij worden geteld. Zelfs die mogelijke vrouwelijke paus hoort in de lijn van opvolging thuis. Maar redding is niet afhankelijk van het feit of men de lijn van pausen kan terugvoeren tot Petrus - of zelfs van een systeem dat beweert Christus te vertegenwoordigen. Redding wordt gevonden in Christus zelf.

Stuctureel probleem...
Even opfrissen:

Alexander Hislop beschrijft in zijn boek The Two Babylons de pauselijke immoraileit.

Karakter en moraal van vele van de pausen tonen duidelijk aan dat ze geen opvolgers zijn van Christus of Petrus, maar in plaats daarvan opvolgers van een heidens priesterdom. Sommige pausen waren zo ontaard in hun daden, dat zelfs degenen die helemaal geen godsdienst aanhingen zich voor hen schaamden. Overspel, homoseksualiteit, simonie, verkrachting, moord en dronkenschap zijn zonden door de pausen begaan. Diegenen die de geschiedenis van de pausen hebben bestudeerd, weten heel goed dat niet alle pausen heiligen waren.
Paus Sergius III, die regeerde van 904-911, verkreeg het pauselijke ambt door moord. De annalen van de Kerk van Rome vertellen over zijn leven van openlijke zonde met Marozia, een gevierde prostituee uit die dagen, die hem verschillende onwettige kinderen baarde. Deze paus werd door Baronius en andere kerkelijke geschiedschrijvers beschreven als een ‘monster’ en door Gregororius als een ‘terrorist en misdadiger’. Een geschiedschrijver vertelt: "Zeven jaar lang bezette deze Paus Sergius III de stoel van St. Petrus, terwijl zijn concubine en haar Semiramis-achtige moeder een hofhouding hielden met een praal en wellustigheid die deden denken aan de donkerste
dagen van het oude keizerrijk".
Deze vrouw - Theodora geheten - die de geschiedschrijver , denken aan Semiramis (vanwege haar corrupte moraal), "vulde samen met Marozia, de concubine van de paus, de pauselijke stoel met haar minnaars en bastaardzonen en veranderde zo het pauselijk paleis in een rovershol." En zo, beginnende met de regel van paus Sergius, ving de periode aan die bekend staat als ‘de regering van de hoeren’.
Theodora maakte Johannes X tot paus (914-928). Hij was naar Ravenna gestuurd als aartsbisschop, maar vanwege haar eigen lusten en begeerten liet ze hem terugbrengen naar Rome en benoemen tot het pauselijke ambt. Zijn regering kwam tot een abrupt einde toen Marozia hem letterlijk liet stikken!
Marozia wilde Johannes X weg hebben, opdat Leo VI (928-92 paus kon worden. Zijn regering was echter kort van duur, want hij werd vermoord door Marozia toen ze erachter kwam dat hij "zijn hart gegeven had aan een nog lagere vrouw dan zijzelf". Niet lang hierna werd haar eigen onwettige zoon van de voormalig paus Sergius verheven tot de pauselijke troon. De jongen was nog een tiener. Hij nam de naam Johannes XI aan. Maar door twisten met sommige vijanden van zijn moeder werd hij ten val gebracht en in de gevangenis gezet waar hij vergiftigd werd en stierf.
In 955 lukte het de achttienjarige kleinzoon van Marozia - na verschillende bloedige geschillen - om de pauselijke troon in bezit te nemen onder de naam Johannes XII. Hij werd zo corrupt, dat de kardinalen zich genoodzaakt zagen een aanklacht tegen hem in te dienen. Hij weigerde te verschijnen om de aanklacht te weerleggen en dreigde in plaats daarvan hen allen te excommuniceren. Hij was schuldig bevonden aan verschillende misdaden en zonden, inclusief de volgende. Hij had de ogen van een hoge katholieke functionaris laten uitsteken die later aan de verwondingen overleed. Hij stak gebouwen in brand, bracht een dronk uit op de duivel, speelde gokspelen met dobbelstenen waarbij hij de hulp van demonen aanriep, kreeg geld op een oneerlijke manier en was een verschrikkelijk immoreel mens.

Zo slecht waren zijn daden dat zelfs de bekende rooms-katholieke bisschop van Cremona, Luitprand, van hem zei: "Geen eerbare vrouw durfde zichzelf in het openbaar te vertonen want paus Johannes had geen respect voor alleenstaande meisjes, getrouwde vrouwen of weduwen - ze konden er zeker van zijn door hem geschonden te worden, zelfs op de graftombe van de heilige apostelen Petrus en Paulus".
Hij wekte de woede van het volk door het Lateraanse Paleis in "een publieke hoerenkast" te veranderen en werd beschreven in het Liber Pontificalis met de woorden: "Hij bracht zijn hele leven in overspel door". En tenslotte werd zijn leven beëindigd middenin de daad van overspel -waarbij de woedende echtgenoot van de betrokken vrouw hem doodde.
Paus Bonifatius VII (984-985) behield zijn positie door royaal uitdelen van gestolen geld. De bisschop van Orleans verwees naar hem (en ook naar Johannes XII en Leo VIII) als "monsters van schuld, stinkende in bloed en vuil" en als "anti-christen, zittende in de tempel van God". Bovendien was Bonifatius een moordenaar. Hij was er de oorzaak van dat paus Johannes XIV gevangen genomen en vergiftigd werd. Toen paus Johannes stierf, sleepten de mensen van Rome zijn naakte lichaam door de straten. De bloedige en vormeloze massa die een paus geweest was, werd aan de honden overgelaten. De volgende morgen begroeven enkele priesters hem in het geheim.
zie vervolg:

Wel tekenend dat ze er pas zogenaamd in 1967 achter kwamen, in 1948 vonden deze praktijken ook al plaats.Ook toen al namen ze de kreet Laat de kinderkens tot mij komen wel heel letterlijk!

Hoezo dan? Het Vaticaan noemt geen enkel argument, waarom het niet gelukt zou zijn. Als toenmalige aartsbisschop van München had hij het moeten weten en is hij per defenitie betrokken bij het benoemen van priesters, zo is nu eenmaal de structuur van de Rooms Katholieke kerk.