Door: Eva Ludemann
Gepubliceerd: woensdag 17 maart 2010 23:29
Update: donderdag 18 maart 2010 07:14
Demonstranten in Bangkok worden betaald voor hun diensten. Maar ze zijn geen makke schapen.
‘Duizend bath – twintig euro – per dag en drie keer zoveel als je je auto meeneemt. Contant in het handje, aan het eind van de rit.’
Op die belofte zijn duizenden Thai afgekomen, gestoken in rode T-shirts demonstreerden ze ook gisteren weer in Bangkok. De betogingen van de ‘Rode T-shirts’ kosten oud-premier Thaksin Shinawatra een fortuin.
Thaksin, die momenteel in Montenegro blijkt te zijn, hoopt er de macht, en daarmee ook zijn familiebezit à 917 miljoen euro mee terug te krijgen. Dat werd hem vorige maand afhandig gemaakt, toen het Thaise hooggerechtshof oordeelde dat de staat Thaksins bezittingen in beslag mocht nemen wegens corruptie.
Vooral arme boeren uit het noordoosten van Thailand zijn op de been gekomen voor het geld. Als ze het al krijgen van de organisatoren van de demonstraties, die de bedragen van Thaksin innen. Als die de arme sloebers niet uitbetalen, wordt het pas echt chaos in Bangkok.
Deze week doneerden de betogers in tenten in de stad elk 10 cc bloed. De honderden, en volgens de demonstranten duizenden liters bloed, verzameld in jerrycans, werden voor de poorten van het regeringsgebouw uitgegoten. ‘Uit onze eerlijke liefde voor het vaderland’, verklaarden de demonstranten. Wat nog zo maar eens echt waar kan zijn, want voor het bloed stond geen extra beloning.
Grof geld
‘Premier Abhisit Vejjajiva heeft dan geen bloed aan zijn handen, maar nu wel aan zijn voeten’, scandeerde de rode menigte, daarbij refererend aan de bloedeloze coup die Abhisit met behulp van het Thaise leger in 2006 op Thaksin pleegde.
Ook de organisatoren van de beweging van de gele shirts, de aanhangers van Abhisit, verdienen grof geld aan de politieke crisis. Enkele dagen geleden bood ene ‘Musicxpresso’ een poster aan op ebay. ‘Wanted’, stond erop in chocoladeletters, met daaronder mugshots van Thaksin en zijn vrouw. Prijs: in eerste instantie 99 cent, maar binnen vier dagen werd al bijna zestigduizend dollar op de poster geboden.
Thailand is niet het eerste land waar demonstranten worden betaald. Ook in landen als Syrië, of Noord-Korea, waar een samenscholingsverbod geldt, worden demonstranten betaald, om er vóór de overheid te betogen. De Thaise media, demonstranten, Thaise bloggers; niemand ontkent dat Thaksin de rode beweging financieel mogelijk maakt. Maar dat betekent niet per se dat de demonstranten willoze slachtoffers zijn. Zij gebruiken Thaksin ook, door middel van zijn organisatie kunnen ze hun eisen op meer inspraak en democratie duidelijk te maken.
Onwetende massa’s
Thaksin won de verkiezingen in 2001 met de belofte zich voor de arme plattelandsbevolking in te zetten en de boeren uit hun armzalige situatie te bevrijden. Om zijn electoraat veilig te stellen, beloonde hij de paupers voor hun stem. Hij zette projecten op in dorpen als gratis gezondheidszorg en scholing. Met als gevolg dat de arme massa’s daar zich meer bewust werden van hun situatie en in verzet kwamen tegen de ongelijke verdeling van welvaart en invloed in het land.
Het leger, Bangkoks politieke elite en het koningshuis voelden zich bedreigd, de ‘onwetende massa’s’ zouden de sociaalpolitieke hiërarchie ondermijnen. Zij pleegden een coup, hieven diverse politieke partijen op, en verbanden leden van de oppositie uit de politiek. ‘De massa’s van het platteland hebben geen kennis, zouden niet verantwoordelijk kunnen stemmen’, rechtvaardigt de elite haar beleid. Ze klinkt wat dat betreft steeds meer als de junta in Burma, die ook het monopolie op macht heeft.
Regeringsleden en militairen zeggen in de Thaise media hoopvol dat Thaksin de machtsstrijd financieel niet heel lang kan volhouden. Maar volgens experts gaan de boeren dan niet terug naar huis. De geest is uit de fles en gaat er niet weer in.