De Ark schreef:
F*#k Lieberman en andere Israelische beulen...
Mocht er ooit nog een wederopstanding komen van het 3e rijk (4e rijk o.i.d.) dan zullen de Nazis graag opfriscursus in Israel willen. Het 3e rijk heeft amper 5 jr concentratiecampen gehad. Israel heeft nu ruim 50 jr een concentratiecamp, 5duizend x groter dan welk nazicamp, waar menig nazi een moord voor doet.
Israel is een gedrocht. En het wordt bestuurd door gruwels.
Een schandelijke vergelijking: in de concentratiekampen werden mensen systematisch vermoord. In 60 jaar Israëlisch-Arabisch conflict zijn er ongeveer 62.000 mensen omgekomen (42.000 Arabieren, 20.000 Israëli's).
De islam heeft in de 14 eeuwen van zijn bestaan Joden en andere niet-mohammedanen altijd als minderwaardige, vogelvrije schepsels behandeld. Het is dus niet zo verwonderlijk dat de Israëli's er de voorkeur aan geven een eigen staat te hebben, dat is beter dan door de mohammedanen als stront behandeld te worden.
Hieronder één voorbeeld.
In zijn uitgebreide studie over de negentiende eeuwse Palestijnse Joden onder Ottomaanse heerschappij maakte Tumor Parfait deze relevante opmerkingen:
In de steden werden Joden en andere dhimmi's veelvuldig aangevallen, gewond en zelfs omgebracht door lokale moslims en Turkse soldaten. Zulke aanvallen vonden vaak om onbenullige redenen plaats: Wilson [in correspondentie van het Britse Ministerie van Buitenlandse Zaken] herinnerde zich dat hij een Jood had ontmoet die ernstig verwond was door een Turkse soldaat omdat hij niet ogenblikkelijk afgestapt was toen hij bevel kreeg zijn ezel te geven aan een soldaat van de Sultan. Vele Joden werden voor minder gedood. Soms probeerden de autoriteiten voor de een of andere vorm van vergoeding te zorgen maar dat was lang niet altijd het geval: de Turkse autoriteiten zelf waren er soms verantwoordelijk voor dat ze Joden doodsloegen op grond van een onbewezen telastlegging. Na zo'n gebeurtenis merkte Young [Brits Consul] op: “Ik moet zeggen dat het me spijt en dat het me verbaast dat de Gouverneur zulk een wrede rol kon spelen – want naar wat ik van hem gezien heb zou ik zeker gedacht hebben dat hij ver boven zulke moedwillige onmenselijkheid zou gestaan hebben – maar het was een Jood – zonder vrienden of bescherming – het laat heel goed zien dat het niet zonder reden was dat de arme Jood, zelfs in de negentiende eeuw, van dag tot dag moest vrezen voor zijn leven.