Door: Eva Ludemann
Gepubliceerd: donderdag 30 augustus 2007 00:02
Update: donderdag 30 augustus 2007 00:36
Na anderhalve maand laten de taliban 21 Zuid-Koreanen vrij. Hun eis, vrijlating van gevangen strijdmakkers, is niet ingewilligd. Toch was de actie geen mislukking.
Het was een eenmansactie die uiteindelijk op het hoogste niveau werd uitonderhandeld. Althans, als we taliban-onderbevelhebber Abdullah moeten geloven. ‘Kijk uit naar buitenlanders die we kunnen ontvoeren’, gaf hij zijn mannen langs de weg van Kaboel naar Kandahar begin juni de opdracht, zoals hij onlangs in een interview aan het Amerikaanse Newsweek vertelde. Abdullah wilde de gijzelaars ruilen tegen zijn superieur Daro Khan. Die werd enkele dagen daarvoor door de Amerikanen gevangen genomen. De talibantop wist van niets. Dit soort plannen bespreek je niet door telefoon of per e-mail.
Het lot was Abdullah gunstig gezind: op 19 juli reden zijn mannen een witte bus klem. De buschauffeur kon niets uitrichten tegen de met AK-47 en granaatwerpers bewapende mannen. De 23 Zuid-Koreaanse passagiers, allen christelijke hulpverleners, zaten als ratten in de val van de even wrede als onberekenbare talibanstrijders.
Maar de onderhandelingen verliepen niet zoals Abdullah wilde. Negen deadlines verstreken en al zetten de taliban hun eisen kracht bij door twee gijzelaars te executeren, de regering Karzai gaf geen krimp. Er kwamen geen 115 gevangen medestrijders vrij, zoals Abdullah eiste. Ook geen 23. Of acht. En superieur Daro Khan bleef al helemaal achter de tralies. De enige toezegging die de taliban kregen, was de aanstaande aftocht van de 200 Zuid-Koreaanse militairen in Afghanistan. Maar die zouden toch al op korte termijn vertrekken.
Gisteren liet Abdullah twaalf gijzelaars vrij, zeven anderen krijgen vandaag of morgen hun vrijheid terug. Twee anderen mochten al eerder vertrekken. Toch kunnen de taliban met tevredenheid terugkijken op de episode. Ze hebben het nieuws gedomineerd en maar weer eens duidelijk gemaakt dat ze een factor zijn waar rekening mee moet worden gehouden. En waarmee moet worden onderhandeld. Het aan het Westen gelieerde Zuid-Korea heeft direct en op hoog niveau met de taliban onderhandeld, met Pakistaanse bemiddeling.
‘Er wordt gezegd dat de Amerikanen met de taliban praten in de Pakistaanse stad Quetta’, zegt Willem Vogelsang, Afghanistankenner en onderzoeker aan de universiteit van Leiden. ‘Er is duidelijk toenadering tussen het Westen en de taliban.’
De taliban hebben hun politieke positie versterkt vóór binnenkort in buurland Pakistan presidents- en parlementsverkiezingen worden gehouden. Er is het westen veel aangelegen dat de door de door de pro-talibanpartij gesteunde Musharraf niet aan de macht blijft. Pakistan mag niet eindeloos een talibanvrijhaven blijven. En dat weten de taliban ook.