Door: Alexander Nijeboer
Gepubliceerd: donderdag 15 mei 2008 00:15
Update: donderdag 15 mei 2008 01:25
Vandaag verschijnt de Cabaret & Comedy Gids van De Pers-recensent Alexander Nijeboer. Wat waren de toppers van dit seizoen en wat worden die van 2009?
Plien & Bianca, Acda & De Munnik en Herman Finkers: het afgelopen cabaretseizoen stond in het teken van de comeback, allemaal keerden ze na jarenlange afwezigheid terug in de theaters.
Het duo Plien & Bianca speelde in 2002 de laatste theatervoorstelling. De lange pauze die het duo inlaste, werkte niet bepaald verfrissend. Wie dan allemaal is weliswaar een aardige voorstelling, de sketches bleken lang niet zo geestig, verrassend en goed uitgewerkt als in de eerdere voorstellingen Biks en Ngorongoro. Ook de terugkeer van Acda & De Munnik na een sabbatical van bijna drie jaar was teleurstellend. De liedjes hebben weliswaar hun oude, vertrouwde geluid en niveau, maar de verhaallijn wordt in Acda & De Munnik Spelen afgeraffeld.
De enige comeback die er feitelijk echt toe deed, was die van de Twentse cabaretier Herman Finkers. Hij is ook komend seizoen in de schouwburgen te zien met zijn voorstelling Na de pauze.
In 2001 hield Finkers het na een decennium durende zegetocht langs de Nederlandse schouwburgen voor gezien. Alhoewel bij hem een milde vorm van leukemie werd geconstateerd, was dit niet de voornaamste reden om te stoppen. Hij was zijn eigen humor moe geworden en een ingelaste pauze was volgens de cabaretier de enige mogelijkheid om een nieuwe weg in te slaan.
Na de pauze is een mooie, breekbare, filosofische voorstelling geworden over grote thema’s als liefde en de dood, maar Finkers slaagt er in de toon lichtvoetig te houden. Slechts een enkele keer schiet hij uit de bocht met een te platte, voor de hand liggende grap. Die paar uitglijders doen weinig af aan de schoonheid van het geheel. Het moet gek lopen wil Finkers dit najaar met Na de Pauze niet de belangrijkste cabaretprijs, de Poelifinario in de wacht slepen.
Naar seizoen 2008/ 2009 mag watertandend worden uitgekeken. Theo Maassen komt wellicht met een nieuwe voorstelling – altijd een hoogtepunt –, oudgedienden Youp van ’t Hek en Dolf Jansen (solo dit keer) doen weer een oudejaarsconference en twee opmerkelijke cabaretières zullen hun doorbraak beleven.
Op een van de sterkst bezette Cameretten-finales van de laatste jaren won Ellen Dikker de persoonlijkheidsprijs. Sinds haar finaleplaats, in 2006, werkte zij aan haar debuutvoorstelling Toendra. Hiermee schrijft Dikker het meest opvallende en intrigerende cabaretdebuut op haar naam van de – pakweg – laatste vijf jaar, toen Sara Kroos (2002) en Wim Helsen (2003) debuteerden. Ook Dorine Wiersma staat op het punt van doorbreken, zo bewijst zij met haar voorstelling Rustig blijven. Ze sluit aan in een traditie van begenadigde, puntige tekstdichters, die een superieure techniek combineren met geestige vondsten.
Na de pauze van Finkers mag dan de opmerkelijkste voorstelling zijn geweest, de Twentse meester van de lach werd qua schoonheid door zeker drie formaties overtroffen. Ook deze zijn in het nieuwe seizoen te zien. Waar Maarten van Roozendaal voorheen vooral uitblonk als componist, liedschrijver en zanger, strandde hij vaak als hij de humor probeerde aan te raken. Zo niet in Het Wilde Westen. Van Roozendaal is ongemeen scherp en geestig als hij de kolonisatie van Amerika en de wording van het continent als machtsfactor van belang als uitgangspunt neemt voor zijn conferences. Het Wilde Westen is een onwaarschijnlijk mooie voorstelling geworden met naast de zeer geestige conferences ook weer prachtige pareltjes van liederen.
Ook de Vlaamse broers Mich en Raf Walschaerts maakten met Wolf wederom een prachtvoorstelling. Wolf gaat over twee mannen die zich verzoend hebben met hun lot, ‘maar in hun dromen naar de sterren reiken’. In lichtvoetige, surrealistische dialogen en absurdistische sketches staan hun beslommeringen, verborgen verlangens en fantasieën centraal. Het leidt tot mooie poëzie waarbij de lach altijd op de loer ligt.
De onbetwiste topvoorstelling die ook komend seizoen nog is te zien, is Charlatans, a medicine show van de Asthon Brothers. De voorstelling paart prachtige visuele vondsten aan een uitbundige lach. Acrobatiek, slapstick, modern variété, comedy en popmuziek – de genres lopen vlekkeloos in elkaar over, in deze voorstelling met internationale allure. Om wijlen Parool-recensent Ischa Meijer maar eens te citeren: ‘Wie dit niet gaat zien, is gek.’
De toppers van seizoen 2008/2009:
Cabaret & Comedy
1. The Asthon Brothers - Charlatans, a medicine show
2. Kommil Foo - Wolf
3. Maarten van Roozendaal - Het Wilde Westen
4. Herman Finkers - Na de pauze
5. Marc-Marie Huijbregts - Opdat wij niet vergeten
Kleinkunst
1. Wende Snijders - Wende
2. Theo Nijland - Masterclass
3. Alex Roeka - Beet van Liefde