Door: Maaike Boersma
Gepubliceerd: dinsdag 15 juli 2008 00:16
Update: dinsdag 15 juli 2008 00:17
Hoe een opmerkelijk en simpel verhaal binnen no time een bestseller werd.
‘Ik weet ook niet waarom de engelen juist mij hebben uitgekozen’. Lorna Byrne is nauwelijks verstaanbaar, zo zacht praat ze.
Weggedoken in een grote bank in een hotel in Dublin zit de 54-jarige schrijfster, de bruine haren los, een gouden kruisje om haar nek. Ze is nog niet helemaal gewend aan het mediacircus dat sinds de lancering van haar boek, krap twee maand geleden, is losgebarsten. Byrne's boek stond een maand na publicatie al in de Ierse bestseller top-3.
‘Het enige dat is weet is dat de engelen altijd al tegen me gezegd hebben dat ik ooit een boek moest schrijven’, vertelt ze. ‘Niet dat ik het wilde, ik heb het vaak genoeg geweigerd.’
Uitgekozen door God
Toch ligt haar autobiografische boek Angels in my hairnu voor haar op tafel. ‘Maar de engelen hebben me wel op alle mogelijke manieren geholpen’, zegt Byrne. ‘Toen ik aan het boek begon, had ik geen rode cent. Iemand gaf me een laptop, van een ander kreeg ik een speak-in. Zo hoefde ik niet te typen, ik kan namelijk niet goed schrijven. En weer een ander zorgde voor de uitwerking.’
Byrne’s boek is opmerkelijk eenvoudig en simpel geschreven, haast kinderlijk soms. ‘Ik ben nooit goed geweest op school, mijn ouders dachten vroeger zelfs dat ik gehandicapt was. Daarom snap ik ook nog steeds niet waarom ik door God en de engelen ben uitgekozen. Daar ben ik nog steeds geschokt over, maar ik voel me heel erg bevoorrecht.’
Angels in my hairvertelt het autobiografische verhaal van Byrne, die opgroeit in een arm Iers gezin. Haar ouders hebben weinig aandacht voor haar en veel vriendinnen heeft ze niet. Geen gewone althans.
Want Byrne’s vrienden zijn engelen. ‘In het begin vond ik het heel normaal, ik dacht dat iedereen ze zag. Later vertelden de engelen mij dat ik het geheim moest houden.’
Visioen van knappe jongen
Al op 11-jarige leeftijd krijgt Byrne van engel Elijah een visioen te zien van een knappe jongeman. ‘Met hem ga je trouwen’, vertelde Elijah me. ‘Jullie zullen gelukkig zijn, maar niet lang samen blijven. Je man zal al jong sterven.’
Als Byrne achttien is en bij een benzinepomp werkt, stapt hij plotseling de zaak binnen, de jongeman uit haar visioen. En zoals voorspeld, geschiedt. Byrne en Joe worden een stel, trouwen en krijgen kinderen. Als haar jongste dochter nog een kleuter is, wordt Joe ernstig ziek. Elke dag praat Byrne met de engelen en God, maar die is onverbiddelijk. ‘Ik heb gesmeekt om Joe niet van me weg te nemen.’ Toch stierf hij en Byrne blijft met de kinderen achter.
‘Maar de dood is iets moois waar je niet bang voor hoeft te zijn’, verzekert Byrne. Je beschermengel gaat immers met je mee. ‘Poortwachters van de ziel’, zo noemt ze ze.
Iedereen heeft er een, stelt ze. Ze proberen je zo goed en kwaad als het gaat op het rechte pad te houden.
Byrne beseft dat niet iedereen engelen ziet en met ze kan praten, maar volgens haar zou iedereen beter moeten luisteren naar zijn eigen engel. Want meerdere malen per dag probeert onze beschermengel ons te helpen bij het maken van juiste keuzes.
Ga toch terug naar huis
Ze geeft een voorbeeld. ‘Stel je staat bij de bushalte en ineens krijg je de ingeving dat je terug naar huis moet omdat je iets bent vergeten. Ook al blijkt datgene wat je dacht kwijt te zijn gewoon in je tas te zitten, ga toch terug naar huis. Je weet nooit wat er wel zou zijn gebeurd als je in die bus was gestapt.’
Al deze ingevingen die we op een dag krijgen, alles wat ons hart ons ingeeft, dat is in werkelijkheid onze eigen engel die in ons oor fluistert, verzekert Byrne. En dat is wat ze wil bereiken, dat mensen meer naar hun eigen engel gaan luisteren. Haar doel is om hoop terug te brengen naar de mensheid. Want die zijn we kwijtgeraakt, stelt ze. Dat is volgens haar ook de reden voor het succes van haar boek. ‘Iedereen is hongerig en dorstig, op zoek naar hoop, we willen bevestigd worden dat er een leven is na de dood.’
Op de vraag of ze vaak tegen scepsis aanloopt, antwoordt Byrne: ‘Die mensen weten niet dat ze ook zoekende zijn, ik kan er alleen maar om glimlachen.’ En dat is wat ze ook voortdurend doet, liefdevol glimlachen. Ze vertelt dat de engelen haar te kennen hebben gegeven dat er een tweede boek gaat komen. En een verfilming? ‘Dat is al honderd procent zeker’, zegt Byrne stellig. ‘De engelen hebben me wel op alle mogelijke manieren geholpen.’
Graphic: Getty Images
Angels in my hair, Lorna Byrne, Eason (Ierland) en Random House (UK)