Aperitivi op een warme motorkap

Door: Veerle Snijders
Gepubliceerd: vrijdag 4 september 2009 01:21
Update: vrijdag 4 september 2009 01:36

Ontwijk de toeristische attracties en Pisa levert je een wonderlijke vakantie op. Vooral de gratis drankjes in de vele gezellige kroegen smaken naar meer.

Op de tafels van de kroegen van Pisa vind je geen kommetjes met borrelnootjes, pretzels of studentenhaver, maar wel een toog vol met bakken risotto, vlinderstrikjespasta met funghi saus, scampi’s met knoflook en pizza margarita’s. De aperitivo is nieuw en lekker. Wellicht betaal je twee kwartjes meer voor je drankje, maar het eten is gratis, en niet alleen daarom het proe-ven waard. ‘Als je het goed doet, hoef je niet meer te dineren’, weet mijn gids, de Pisana Paola Spencer (27).

Bazeel, een gezellige kroeg waarbij je het gevoel krijgt dat je in een catacombe van een kerk verblijft, is volgens Spencer dé plek om een avondje uit te beginnen. Niet te vroeg, want tot zeker negen uur zijn Pisani druk met omkleden en optutten. Het café heeft een bijzonder uitgebreid wijnassortiment, wat het kiezen lastig maakt. Twee straten verderop vind je Piazza Vettovaglie, de groentenmarkt. De kroegen op dit plein staan bekend om hun smakelijke hapjes. Jonge mensen drinken grote glazen wijn buiten in de kou. Gewapend met een plastic bordje volgeschept tot de rand met antipasta uit La Celleria. ‘De gezelligheid vindt vaak buiten plaats, er mag binnen niet meer gerookt worden’, weet Paola. Mensen leunend en drinkend op een warme motorkap – dat is op een kille zomeravond een normaal gebruik.

‘Tijd om op te warmen!’, roepen Paola en haar vriend Sandro. Ze lopen met een stevige pas naar Bar Adriano, bekend om zijn traditionele ponce. Ponce is een sterk kopje koffie met een flinke scheut rum, een schijfje citroen en suiker. ‘Typisch voor deze streek en heerlijk als opkikkertje’, legt Paola uit, terwijl ze de drankjes bestelt. Ook hier is het voor de kroeg minstens zo druk als binnen. Als Adriano zijn deuren wil sluiten, weet Pisano Sandro nog een fles drank en plastic bekertjes mee te krijgen voor een drankje aan de rivier.

Vroeg opstaan in Pisa is niet nodig, want zo lang als het duurt eer het stadje ‘s avonds tot leven komt, zo lang duurt dat ‘s ochtends ook. Alleen koffietentjes worden in de ochtend druk bezocht. En de omgeving van Campo dei Miracoli met zijn scheve toren, de Dom en de doopkerk. Toeristen zijn alweer druk bezig de toren recht te zetten voor de ideale vakantiefoto.

Paola laat de kerk Santa Maria della Spina (uit 1323) zien. ‘Dit is mijn lievelingskerkje’, zegt ze enthousiast. De kerk staat pal naast de Arno. Je moet op een van de grote bruggen staan of over de muur hangen om deze rivier, die meters onder je ligt, te kunnen zien. ‘Ik snap niet waarom ze geen gebruik maken van de rivier. Je kunt er niet eens bij in de buurt komen’, vertelt Paola.

Caffè dell’ Ussero is haar favoriete café. Ze wijst naar een man die haastig naar binnen loopt, een espresso achteroverslaat en binnen een minuut weer buiten staat. ‘Ik ben een rare Pisana, want ik drink geen koffie en ik vind Pisa eigenlijk behoorlijk saai.’ Ze neemt een slokje van haar Birra Moretti en verzucht: ‘Tutto il mondo e’ paese.’ ‘De hele wereld is hetzelfde. Je hebt altijd wel iets aan te merken op waar je vandaan komt.’