Door: Hilda Steenman » Meer lezerscolumns
Gepubliceerd: zondag 8 november 2009 20:02
Update: zondag 8 november 2009 20:03
‘Oeps, geen sleutel.’ Ik besef het net te laat. De deur klikt in het slot.
‘Geen paniek, de buurvrouw’, zeg ik geruststellend.
Ik loop erheen, niet thuis. Wel paniek dus.
Koortsachtig maakt mijn grijze massa overuren. Ik kijk op mijn horloge. Nee, de meiden komen nog lang niet thuis. Ik zucht diep. Dat wordt lopen naar een van de scholen van mijn dochters. Ik ga op pad en denk: Welke school is het dichtstbij? Nou, dat zal niet veel uitmaken. Ik kies voor de school van mijn oudste dochter. Een flinke tippel later arriveer ik op de plaats van bestemming. Maar hoe vind ik mijn dochter? Aha, de conciërge. Ik leg mijn situatie uit. Hij glimlacht. Herkenning?
‘Mevrouw, ik zal het even voor u nakijken. Momentje.’
Hijgend leun ik tegen de balie.
‘Ze krijgt momenteel les in lokaal 3 van de dependance.’ Hij wijst naar de overkant.
Ik verplaats me naar het andere gebouw. Ik sta voor lokaal 3. Wat nu? Wachten tot de les voorbij is. Er zit niets anders op.
‘Mevrouw, zoekt u iemand?’ Ha gelukkig, een redder in nood.
‘Ja meneer. Ik wacht op mijn dochter. Ik kan mijn huis niet meer in. Maar gelukkig heeft zij ook een sleutel.’ Ik laat een nerveus lachje horen.
‘Moment. Ik regel het wel even.’
Hij gaat het lokaal binnen. Door het raampje in de deur zie ik hem iets in het oor van de lerares fluisteren. Daarna komt hij weer terug.
‘Zo, u kunt straks uw huis weer in.’
Glimlachend bedank ik hem.
Twee minuten later vliegt de deur van het klaslokaal open. Een dodelijk geschrokken dochter kijkt mij doordringend aan.
‘Mam, wat is er?’ Ik hoor een trilling in haar stem. Het huilen staat haar nader dan het lachen.
‘Schat, niets ernstigs, hoor. Ik kan alleen mijn huis niet in. Mag ik jouw sleutel?’
Boos kijkt ze me aan en zegt met felle stem: ‘Kom je daarvoor? Ik schrik me te pletter.’
Ze keert zich om, loopt het lokaal weer in en zoekt in haar tas naar de sleutel.
Tactvol aangepakt juf, denk ik geïrriteerd.