Door: KindaMuzik | Peter Bartlema
Gepubliceerd: donderdag 11 maart 2010 12:00
Update: donderdag 11 maart 2010 12:25
Ze stoppen ermee en
concentreren zich voortaan op liveshows. Albumsgewijs muziek uitbrengen heeft
namelijk zijn langste tijd gehad, stellen Tom Findlay en Andy Cato. Als Groove
Armada heeft het Britse tweetal vanaf de start in de jaren negentig zes studioalbums uitgebracht. Black Light is daarvan dus de laatste.
Aanvankelijk
vereenzelvigde men Findlay en Cato, vooral vanwege de voor talloze compilaties
geselecteerde track 'At the River' met lounge/chillout. Maar nog voor het
artistieke verval van die uitbuikmuziek manifesteerden de twee zich reeds als
de muzikale eksters die ze feitelijk waren.
Zo verwerkten ze
elementen uit onder meer hiphop, dancehallreggae, funk en electro in krakers
als 'I See You Baby', 'Superstylin'' en 'My Friend'. Nummers die ook wegens
handig gebruik in commercials en tv-shows Cato en Findlay het een en ander
opleverden. Misschien juist wel daarom zijn ze nooit de hipste jongens van de
dance geworden.
Nu het duo het heft wat
het uitbrengen van Groove Armada-materiaal betreft meer in eigen handen heeft,
lijkt Black Light dan ook vooral een gooi naar artistieke erkenning.
Verrassen doet de plaat
in ieder geval, want het overheersende synthpopgeluid, terug te voeren op
klassiek werk van namen als David Bowie en Gary Numan maar ook op het meer
eigentijdse geluid van bijvoorbeeld MGMT of Klaxons, betekent niets minder dan
een stijlbreuk met eerder werk.
Gebleven evenwel is het
inschakelen van gastvocalisten. Vooral zangeres SaintSaviour, inmiddels ook
onderdeel van de livebezetting, vertolkt een glansrol. Die komt met name tot
uitdrukking in het opzwepende 'Paper Romance', dat zo op Groove Armada's
lijstje van onverbiddelijke floorfillers kan.
De bijdragen van
Australiër Nick Littlemore (Empire of the Sun, Pnau) zijn daarentegen nogal
over de top. Gelukkig zorgt veteraan Bryan Ferry, voorman van inspiratiebron
Roxy Music, voor tegenwicht in het onderkoelde en mistroostige 'Shameless'.
Om Black Light te
beschouwen als de grootste artistieke triomf in het oeuvre van Groove Armada,
voert vooralsnog te ver. Wel rechtvaardigt de plaat de conclusie dat het erg
jammer is dat Cato en Findlay geen heil meer zien in een opvolger.
Meer
audio/video, concertdata en achtergronden van Groove
Armada vind je bij KindaMuzik.