Door: Dirk Koppes 
Gepubliceerd: dinsdag 31 augustus 2010 22:59
Update: woensdag 1 september 2010 00:07
Na house en NU soul is het tijd voor Puccini op de dansvloer. Dj Von Rosenthal wil de klassieke sector ‘een schop onder de kont’
geven.
Zoete vioolklanken glijden uit de speakers. De
zweterige menigte in de Bravotent laat zich hypnotiseren door
Mahleriaanse melancholie. Tot opeens een kudde koperblazers de vrede
verstoort met dramatische drieklanken. De bezoekers van Lowlands
schrikken wakker en wagen zich aan een pas-de-deux hier, een
twijfelachtige spagaat daar. Vanaf het podium vuurt dj Von Rosenthal
(alter ego van Peter Rosendaal) zijn klassieke klanken op de
popliefhebbers af. Even wennen, maar men pakt Händel, Philip Glass en
Wagner goed op. Een week later verschijnt Von Rosenthals klassieke
muziek-mix met de titel Nouvelle Classique.
Foto's: Andy Tan
Hoe kom je op het idee Puccini op de dansvloer te draaien?
‘Ik heb vroeger veel dance en electro gedraaid. Tien
jaar geleden draaide ik als eerste keiharde punk op het Amsterdam Dance
Event. Ik vond het leuk om de boel op te schudden. Waarom zou je alleen
maar kunnen dansen op dance? Daarna ben ik gestopt als dj, ik had het
clubleven wel gezien.’
‘Van huis uit luisterde ik veel naar klassiek. Op het
conservatorium had ik elektronische muziek gestudeerd, toen zat ik al
te plakken en knippen in de LeSacre du Printemps van Stravinsky. Twee
jaar geleden viel opeens het kwartje: zoveel mooie dingen, die moeten
gedraaid worden. Op festival Motel Mozaïque 2009 heb ik voor het eerst
een set gedaan. Daarna heb ik getoerd als voorprogramma van Vive la
Fête. Drie kwartier voor hun electropop stond ik pontificaal in
Italiaans pak op het podium. Fantastisch wat er dan gebeurt! Mensen
verwachten een vergelijkbaar popbandje als voorprogramma, en krijgen
Steve Reich. Zo maak je het hoofd van de mensen leeg voor wat erna
komt.’
Nu ligt je plaat Nouvelle Classique in de winkels.
Een montage van Mozart tot de Fin Arvo Pärt. Je wilde geen Bach met
dancebeats?
‘Dat is al zo vaak gedaan, onder meer door Tiësto. Ik
heb er een bloedhekel aan. Klassieke muziek is veel te mooi om er een
dansritme onder te flansen. Bovendien heb ik me gedistantieerd van de
housescene. Het is tijd voor andere muziek in nachtclubs. In Berlijn en
New York gebeurt het veel meer: niet als dansmuziek, maar om te chillen.
Afgewisseld met bijvoorbeeld een cellokwartet.’
Live op Lowlands is je set veel heftiger dan op de plaat. Waarom?
‘Op een festival zie je jongeren die openstaan voor
nieuwe dingen. Dan is het leuk om veel variatie aan te brengen. Het
album Nouvelle Classique heeft een ander concept. Ik wil een stemming
overbrengen. Denk aan D’Angelo en Marvin Gaye. Wie zegt dat klassiek
niet net zo sexy kan zijn als de healing van Gaye? Ik wilde een sensuele
plaat maken. Ik vind het supersexy als Janine Jansen Tsjaikovsky
speelt. Schrijf maar op: ik bedrijf de liefde bij dit soort klanken.’
Oneerbiedig gezegd plak je allerlei onderdelen van klassieke werken aan elkaar. Heiligschennis.
‘Voor de luisteraars van Radio 4 is het vloeken in de
kerk. Maar je kunt het ook met respect doen. Ik knip en plak om iets
anders mooi te maken. Als dj hoef ik geen complete composities te laten
horen.’
Wil je hiermee de iPod-generatie aan klassiek helpen?
‘Dat is mijn verborgen agenda, ik ben een idealist.
Als ik jongeren met mijn cd en optredens de klassiek in kan trekken,
graag. De klassieke wereld is ingeslapen en verdient een schop onder de
kont. Jongeren van 15 tot 50 hebben een eclectische smaak, die moet je
uitdagen. Live is het aanbod veel te stoffig: stil zitten in de
concertzaal en na afloop applaudisseren. Laat mij die boel afstoffen met
mijn dj-sets. Met zowel Vivaldi als de filmmuziek van Abel
Korzeniowski.’