Door: Remco Tomesen 
Gepubliceerd: dinsdag 1 januari 2008 23:22
Update: dinsdag 1 januari 2008 23:30
Lage prijzen en grote volumes. Wie zijn de brutaalste prijsvechters van ons land? Aflevering vijf: doe-het-samen-makelaar Makelaarsland.
Makelaars zijn geen zakkenvullers. En zevenduizend euro betalen om een huis te laten verkopen is écht niet te veel. Zeggen makelaars.
Echt niet? Onzin, dacht Jeroen Stoop (37), nu meer dan drie jaar geleden. Zijn uitgangspunt was: voor minder dan duizend euro mensen helpen bij de verkoop van een huis. Uit dat idee ontstond in 2005 Makelaarsland, dat is uitgegroeid tot het grootste makelaarskantoor van Nederland.
Eerst was er de prijs, vertelt Stoop, zittend achter zijn bureau op het kantoor van Makelaarsland in Heerhugowaard. Toen pas ging hij nadenken over hóe hij voor zo’n laag bedrag makelaarsdiensten kon aanbieden. Stoop had al wel zo zijn ideeën. Want jarenlang had hij de traditionele makelaarswereld van binnenuit meegemaakt. Op zijn vijfentwintigste was hij de jongste makelaar van Nederland. ‘Ik vroeg me al heel lang af: moet het wel zo duur zijn? Klanten snappen terecht niet waarom ze zoveel betalen’.
De geboorte van Makelaarsland vond plaats na heel veel borrelavonden met een paar goede vrienden in thuisbasis Alkmaar. ‘Het begin van het bedrijf was top. We gingen twee maanden lang elke maandagavond bij een vriend thuis praten over dé nieuwe makelaar van Nederland. Met een fles wijn op tafel.’
Tijdens de avonden ontstonden langzaam maar zeker de contouren van de nieuwe prijsvechter op de Nederlandse makelaarsmarkt. Het belangrijkste principe: de huizenverkoper moet zelf een paar taken uitvoeren die de makelaar normaalgesproken verricht. Met als meest prominente ‘doe-het-zelf-taak’ de bezichtiging van het huis. ‘Dat is de duurste en meest centrale taak van de makelaar’, legt Stoop uit. En het is ook iets waar makelaars vaak helemaal niet goed in zijn. ‘Een kind van tien kan dat nog beter.’ Makelaars moeten volgens Stoop doen wat zij goed kunnen, zoals het bepalen van de huiswaarde, het voeren van prijsonderhandelingen en het opstellen van koopovereenkomsten.
‘Bij de verkoop van een huis gaat het om gevoel’, vertelt Stoop. ‘Bewoners kunnen dat het beste overbrengen. Zij weten precies waar in de buurt een speelveldje is en wie de buren zijn.’
Dit jaar zijn er ongeveer 3.500 huizen verkocht via Makelaarsland. Van Zeeland tot Groningen. Voor een vast bedrag onder de duizend euro, zoals het plan was. Dat bedrag is overigens niet alleen laag omdat verkopers zelf een paar kostbare taken overnemen van de makelaar. Makelaarsland bespaart ook, omdat het profiteert van schaalvoordelen. ‘Omdat wij heel veel huizen verkopen en niet maar een paar, zoals de meeste makelaars, kunnen we het bedrijf veel handiger organiseren. Dat scheelt geld’. Maar het gaat niet alleen om het geld, benadrukt Stoop. Volgens hem zijn de verkoopresultaten van zijn bedrijf beter dan van de gemiddelde makelaar.’
Dit jaar zijn ze minder hard gegroeid dan verwacht, geeft Stoop toe. De oorzaak: makelaarsvereniging NVM zette de oorlog met Makelaarsland door. Alle publiciteit over de strijd zorgde voor terughoudendheid bij consumenten.
Dat er een gevecht aan zat te komen, wist Stoop al voordat hij Makelaarsland startte. Wie aan de fundamenten van het makelaarsvak komt, is al snel een vijand van de NVM. De bezichtiging is één van die fundamenten. Een echte NVM-makelaar is zelf aanwezig bij een rondleiding, redeneerden de makelaars. En om dat principe kracht bij te zetten, veranderde de vereniging in juni haar regels. Voortaan moest elke NVM-makelaar zelf aanwezig zijn bij een bezichtiging. Stoop was boos en vond de actie een poging om een concurrent uit te schakelen.
In november eindigde de strijd. Dankzij inmenging van de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMA). Die partij tikte de makelaarsvereniging op haar vingers, omdat deze met haar nieuwe regel concurrentie zou belemmeren. De NVM schrapte de regel en bij Makelaarsland gingen de champagneflessen van de kurk. Het was niet de eerste overwinning voor Makelaarsland, dat ook al twee keer van de NVM won in de rechtbank.
Stoop denkt dat de strijdbijl nu definitief is begraven. Prijsvechters hebben het volgens hem in het begin altijd moeilijk, in welke markt dan ook. De bestaande partijen roepen altijd hetzelfde: ‘Ze leveren geen kwaliteit en het kan niet uit’. ‘Easyjet werd eerst door andere luchtvaartmaatschappijen met de rug aangekeken. Nu is de vliegmaatschappij een geaccepteerde concurrent’. In de Verenigde Staten gaan gevestigde bedrijven slimmer om met nieuwkomers, meent Stoop. ‘Ze verzetten zich niet, omdat het te veel energie kost. De redenatie is: laat die tien prijsvechters hun gang maar gaan. Acht redden het niet, twee wel. Die accepteren we’.
Nu de weerstand is verdwenen, verwacht Stoop een groei in 2008 van 50 procent. Dit jaar maakte het bedrijf, waar ondertussen veertig mensen werken, voor het eerst winst.
Nog steeds spreekt hij regelmatig af met zijn Alkmaarse vrienden om te praten over Makelaarsland, maar ook over andere bedrijven. De vrienden investeren in elkaars ondernemingen. ‘Dat we met Makelaarsland het grootste makelaarskantoor van Nederland hebben neergezet, is iets waar we erg trots op zijn’. Natuurlijk heeft Makelaarsland de nodige strijd moeten leveren. Na elke zaak die hij won, zette hij thuis I Am Still Standing van Elton John op. ‘Om eerlijk te zijn heb ik me nooit echt zorgen gemaakt over de formule Makelaarsland. Het idee is namelijk zo sterk, dat móet wel werken’.