Door: Sanne Rooseboom 
Gepubliceerd: dinsdag 7 april 2009 23:24
Update: woensdag 8 april 2009 00:16
In de Londense City maakt een nieuwe generatie bankiers zich op om de financiële sector uit het slop te trekken. Voor eenderde van het verwachte salaris.
‘Ik studeer aan de beste businessschool van de wereld, maar het kostte maanden om een baan te vinden’, vertelt hij. ‘Terwijl banken vorig jaar nog over elkaar heen buitelden om studenten aan zich te binden.’
Er is wel meer veranderd. In zijn studie gaat het nu over risicomanagement en de economische crisis. ‘Mijn generatie moet de financiële sector uit het slop trekken. Dat begint bij begrijpen wat er mis is gegaan.’
In een artikel in de Britse krant The Guardian werd dinsdag betoogd dat de businessscholen zich te weinig hebben aangepast aan de huidige crisis. Maar volgens Ahmed bestaan zijn lessen al maanden uit het analyseren van het recente onheil.
Hij is een bankier tot op het bot. In zijn kleine appartement tegenover zijn school in Regents Park staat de financiële zender Bloomberg de hele dag aan en ligt de Financial Timesopen op tafel. De financiële wereld geeft hem een kick. ‘Ik houd van uitdagingen. En de uitdaging is alleen maar groter geworden.’ Zijn salaris niet: dat zal een stuk minder zijn dan hij verwachtte. De meeste van zijn bankiersvrienden zitten op eenderde van wat ze hadden gedacht te verdienen. Hun bonussen zijn weggevallen, hun aandelen niets meer waard.
Bovendien is de status van bankier in elkaar geklapt. De dag voor de G20 trokken demonstranten door de Londense straten die de schuld van de economische crisis bij de bankiers legden. Burn the bankers, riepen sommige. ‘Dat doet pijn’, zegt Ahmed. ‘We waren populair, nu zijn we zondebokken. De meesten van ons doen gewoon ons werk. En de wereld heeft ons nodig om de economie er weer bovenop te helpen. Wij moeten beter zijn dan de generatie voor ons.’
Deze jonkies moeten het werk doen, zegt de invloedrijke econoom professor William Buiter in zijn kantoor op de London School of Economics. Samen met de oude rotten die nog weten hoe het vroeger was. ‘Wat daar tussenin zit moet je kwijt, dat zijn de mensen die de enorme zeepbel hebben gecreëerd.’ Maar ook in de nieuwe generatie bankiers heeft Buiter niet alle vertrouwen. ‘Het geheugen van de financiële wereld is misschien drie jaar. Dan zijn de lessen vergeten en zal hetzelfde gebeuren.’
Ahmed is het daar niet mee eens. ‘Een crash als deze zullen we voorkomen. Ik voel de verantwoordelijkheid, en ik ben niet de enige in mijn jaar. We willen het goed doen.’
Ook Investment Banking-student Gavin belooft beter te zijn dan zijn voorgangers. De 27-jarige is een snelle Londense jongen die veel praat en non-stop glimlacht. Hij werkte vier jaar voor een bank, tot hij in september werd ontslagen. Een paar maanden solliciteerde hij zich suf. ‘Maar ik had zoveel concurrentie. Alle werknemers van Lehman Brothers bijvoorbeeld, daar zaten mensen tussen met veel meer ervaring dan ik.’ Dus besloot hij verder te studeren. ‘De financiële sector is niet meer de vetpot die het was’, zegt hij teleurgesteld. ‘Maar ik blijf me aangetrokken voelen tot die wereld, ook al gaat de helft van de lessen nu over de crisis.’