Gepubliceerd: zondag 18 oktober 2009 17:39
Update: zondag 18 oktober 2009 17:43
Partijen zien niets in het 'plan B' van financieel deskundige
Adriaan Dorrepaal voor DSB-bank, waarbij de tegoeden van spaarders
deels worden omgezet in aandelen om de bank te redden. Het plan is in
de uitvoering te ingewikkeld en brengt bovendien te veel risico's met
zich mee voor spaarders.
Dorrepaal stelt voor dat spaarders hun
tegoeden omzetten in aandelen, waarbij het gaat om 70 miljoen euro.
DSB-eigenaar Dirk Scheringa zou in zijn eentje hetzelfde bedrag moeten
opbrengen. De bank zou daarmee beschikken over 140 miljoen extra eigen
vermogen.
De Stichting Meldpunt Collectief Onrecht (SMCO), die
opkomt voor mensen die meer dan 100.000 euro aan DSB Bank hadden
toevertrouwd of voor de hoge rente van de achtergestelde deposito's
gingen, stelt dat de liquiditeit van de bank te weinig zou verbeteren.
VVD-woordvoerder
Frans Weekers noemt het plan ,,een nogal riskante onderneming.'' Hij
wijst erop dat als het erop aankomt, aandeelhouders helemaal achter in
de rij komen te staan.
Volgens de vooraanstaande econoom Arnold
Heertje kleven er juridisch te veel haken en ogen aan het plan. De
beste oplossing voor DSB zou een overname door een sterke Amerikaanse
partij zijn. Heertje waarschuwt dat het van ,,nationaal belang'' is dat
klanten van DSB hun spaargeld niet massaal gaan opnemen zodra zij
hiertoe de mogelijkheid krijgen. De bank zou dan onherroepelijk opnieuw
in de problemen komen en dat zou ,,desastreus'' zijn voor de gehele
Nederlandse bankensector.
Ondertussen start Pieter Lakeman van
de Stichting Hypotheekleed maandag een collectieve actie tegen De
Nederlandsche Bank (DNB). ,,De brief is een eerste aanzet om te komen
tot schadevergoeding voor gedupeerden van DSB Bank'', aldus Lakeman
zondag. De voorzitter van de stichting vertegenwoordigt naar eigen
zeggen een kleine drieduizend gedupeerden. DNB zou tekortgeschoten zijn
in haar taak als toezichthouder op de gang van zaken bij DSB sinds de
verlening van de bankvergunning voor het bedrijf van Dirk Scheringa in
2005.