Door: Bram Vingerling
Gepubliceerd: donderdag 14 januari 2010 01:55
Update: donderdag 14 januari 2010 02:38
Reinier Schneider zag in Ghana dat microkrediet werkt. Inmiddels voorziet hij ruim 1000 families van een lening en dus van een toekomst.
Memuna Mahamadu uit Ghana is 52 jaar en heeft acht kinderen. Haar man is overleden, de zorg voor het gezin rust op haar schouders. Met een lening van de Nederlandse organisatie Casud groeide haar winkeltje uit tot een kleine maar succesvolle buurtsuper.
Het is slechts een van de vele vrouwen die de Groningse student Reinier Schneider (22) helpt met zijn eigen organisatie. Hij zag in Ghana hoe de enorme stromen ontwikkelingshulp in een bodemloze put verdwijnen. Eenmaal terug in Nederland vond hij mogelijkheden om geld op te halen en daarmee startende ondernemers van kapitaal te voorzien. ‘Toen ging het jeuken’, zegt Schneider. In zijn uitpuilende studentenkamer hangt aan iedere muur wel iets wat aan Ghana doet denken. ‘Als je er één keer geweest bent, wil je nooit meer iets anders’, zegt hij lachend.
Samen met twee jongens uit het gastgezin waar hij tijdens zijn periode in Ghana verbleef, richtte hij de stichting Casud op. ‘Casud staat voor Community Aid for Sustainable Development’, zegt Schneider. De lach heeft plaatsgemaakt voor een serieuze blik. ‘Ons doel is dan ook duurzame ontwikkeling. Het is geweldig om te zien dat vrouwen zonder enige vorm van inkomen nu hun eigen bedrijfje kunnen beginnen.’
Groepsdruk
De leningen worden alleen aan vrouwen verstrekt. Daar waar mannen hun geld liever besteden aan een mobieltje of schoenen, investeren vrouwen het in hun bedrijf en familie. ‘Vrouwen zijn de motor van het gezin. Ze realiseren zich dat ze een unieke kans krijgen om aan de armoede te ontsnappen.’ De vrouwen worden in groepen van 25 ingedeeld en staan garant voor elkaars lening. Als er één deelnemer niet terugbetaalt, wordt dat opgevangen door de rest. Deze groepsdruk creëert een extra stimulans om echt terug te betalen.
Dat gebeurt dan ook. ‘De eerste groep die meedeed bleek een groot succes’, zegt Schneider. ‘Aanvankelijk was ik sceptisch en belde ik wekelijks om te vragen of alles werd terugbetaald. Na een paar weken vroegen de medewerkers in Ghana waarom ik zo vaak belde. ‘Vertrouw ons maar’, zeiden ze, ‘dat geld komt wel terug’. Uiteindelijk betaalde iedereen alles tot op de laatste cent terug.’ Met deze cijfers ging Schneider in Nederland op zoek naar nieuwe sponsoren.
Die sponsoren zijn niet alleen onder de indruk van de cijfers maar ook van de filosofie van de organisatie. Casud doet meer dan geld uitlenen en de vrouwen succes wensen. Iedere deelnemer krijgt een training, waarin de vrouwen leren hoe ze hun eigen bedrijf opzetten, hoe ze hun geld het best kunnen investeren en welke verantwoordelijkheden dit met zich meebrengt. Schneider: ‘Wij zien de vrouwen meer als partner dan als lener. Zo kunnen ze zichzelf en hun gezin helpen en tegelijkertijd hun lening terugbetalen. Die combinatie missen we bij andere organisaties.’
Omdat Casud een organisatie zonder winstoogmerk is, wordt het verdiende geld direct weer in het project geïnvesteerd. ‘Het moet niet zo zijn dat het geld kost om deze organisatie in stand te houden. De renteopbrengst wordt besteed aan bijvoorbeeld computers, vervoermiddelen en kantoorruimte.’ Het geld dat dan overblijft, wordt geïnvesteerd in zogenoemde PlusProjecten. Zo worden onder meer klaslokalen en drinkwatervoorzieningen gebouwd. ‘Het is prachtig dat de deelnemers zo indirect hun eigen gemeenschap helpen.’
Niet onopgemerkt
Het succes van Casud blijft niet onopgemerkt. In 2008 sleepte Schneider met zijn organisatie al de titel ‘beste particuliere initiatief’ in de wacht op de Afrikadag in Den Haag. Minister Koenders van Ontwikkelingssamenwerking sprak daar over de toekomst van hulp aan Afrika. Casud ziet die toekomst met vertrouwen tegemoet. ‘Samen zijn we jong en ambitieus.’ Met 1.094 lenende families en een omzet van 100.000 euro mag daarbij de kwalificatie ‘succesvol’ nu al niet meer ontbreken.