Het valt wel mee met de studieschuld

Door: Koen Nederhof
Gepubliceerd: woensdag 3 februari 2010 00:37
Update: woensdag 3 februari 2010 06:41

Protest. Gezucht en gesteun. ‘Nog meer lenen?’ Ach, de Nederlandse student is eigenlijk prima af.

• Universiteiten bezet
• Bezuinigingen bedreigen de basisbeurs
  

Studenten protesteren tegen de mogelijke vervanging van hun basisbeurs door een lening, terwijl de schuldadviseurs van het Nibud waarschuwen dat de Nederlandse studenten zich steeds dieper in de schulden steken: vijftienduizend euro schuld per student als ze klaar zijn – 12.500 overigens volgens de IB-groep, de organisatie die de studiefinanciering regelt.
Logisch dus dat Nederlandse studenten niet veel moeten hebben van nog meer leningen, lijkt het. Maar internationaal zijn het in ieder geval geen astronomische cijfers. In een onderzoek van het Canadese Educational Policy Institute (EPI) stelt onderzoeker Alex Usher dat Nederland zelfs ‘een opvallend lage studieschuld heeft’ (zie kader). In vergelijking met bijvoorbeeld Zweden. Als een student daar de collegebanken verlaat, neemt hij een schuld van bijna 23.000 euro mee.

| Nederlandse studenten lenen óók om naar Sensation te kunnen.

Nederlandse studenten betalen ook niet veel rente over hun schulden. Daarvoor zijn wereldwijd verschillende systemen bedacht en, zoals Theo Jonkman van de IB-groep zegt, ‘Nederland heeft een bijzonder aardige variant gevonden toen in 1986 begonnen werd met dit sys-teem.’ De student betaalt rond de 2,5 procent rente, vanaf het moment van lenen tot aan het moment dat alles is afbetaald. Dat kan stukken slechter. Neem Canada. Tijdens de studie betaalt de student daar helemaal geen rente over het geleende bedrag. Maar na het behalen van een bul schiet de rente ineens omhoog naar 6 procent. In Nieuw-Zeeland gaat de rente zelfs van 0 naar 7 procent. Dat tikt aan op een schuld van duizenden euro’s.
Tot de dood
Maar er is meer. De Nederlandse overheid scheldt de resterende schuld na vijftien jaar kwijt, als de persoon in kwestie door een voortdurend laag inkomen niet kan aflossen. ‘Je moet aan een aantal voorwaarden voldoen om dat voor elkaar te krijgen, maar het is niet ongewoon’, meent Jonkman.
Met vijftien jaar is Nederland rijkelijk snel met het saneren van een studieschuld. De Canadezen en de Australiërs wachten met kwijtschelden tot de debiteur dood is. Zo kan het dus ook.
Kijken we dan ook nog naar het salaris van de pas afgestudeerde en hoe dat zich verhoudt tot de schuld, dan komt de Nederlandse student al helemaal goed weg: 2,6 procent van het salaris gaat op aan het aflossen van de opgebouwde schuld. In de VS betaal je ongeveer 5,5 procent, in Nieuw-Zeeland 6,4 en in Canada 6,6 procent.
En waar de leningen in andere landen nodig zijn om torenhoge collegegelden te betalen, lenen studenten hier voor een deel ook om ‘relaxed’ door hun studie te komen: tickets voor Sensation, of met carnaval nog even twee dagen doorfeesten.
Die bezetters gaan het nog lastig krijgen met hun protest tegen hogere leningen voor studenten.