Door: Julien Althuisius 
Gepubliceerd: dinsdag 24 augustus 2010 23:21
Update: donderdag 26 augustus 2010 11:22
Een iPhone met onbeperkt internet, je mobiele mail- en Twitter-account onmisbaar? Dacht het niet. ‘Ik mis hem voor geen meter.’
Het is 2010. Je oma zit op Twitter, je nichtje van twaalf heeft een Blackberry en handsfree bellen is alleen nog maar verantwoord als dat met de witte headset van een iPhone gebeurt. Toch is er, terwijl de tentakels van de social media en de smartphones om zich heen grijpen, een grote groep mensen die z’n kont tegen de krib gooit.
Peter Vlietstra is IT-directeur, het beroep bij uitstek om altijd bereikbaar te zijn en met Blackberry de hele dag driftig in de weer te zijn. Maar Peter heeft geen Blackberry. Peter heeft zelfs geen mobiele telefoon. Nooit gehad ook, omdat hij het ‘vanaf het eerste begin dat ik mensen met zo’n ding op straat zag lopen belachelijk vond’.
Maar moet hij dan niet bereikbaar zijn voor klanten en collega’s? ‘Dat continu bereikbaar zijn is, juist met mijn zeer actieve leven, een nadeel. Ik ben bereikbaar via e-mail, of via mijn ouderwetse, degelijk Duitse antwoordapparaat. Ik wil bepalen wanneer ik bereikbaar wil zijn.’
Sociale codes
Ook Jop Ubbens, directeur van veilinghuis Christie’s ruilde z’n superdeluxe Blackberry in voor een oerdegelijke Nokia. Niet alleen omdat hij, naar eigen zeggen, redelijk onhandig is met nieuwe technieken. Maar vooral omdat het gebruik van een Blackberry volgens Ubbens ‘de toegankelijke sociale codes stoort’. ‘Mensen denken dat het verplicht is, het vreet aan je privéleven, het stoort gesprekken en het is een nieuwe verslaving. Op dat moment haak ik af.’
Z’n omgeving reageerde in eerste instantie lacherig en dacht dat Ubbens ‘te oorspronkelijk of niet goed bij z’n hoofd was’. Maar het leven zonder Blackberry bevalt de directeur uitstekend: ‘ik mis hem voor geen meter’.
Bodemonderzoeker Lucien Greefkes wil met zijn mobielloze leven aantonen dat je met het maken van goede afspraken een heel eind kunt komen en dat je in veel gevallen eigenlijk overbodig belt. En je ontdekt nog eens wat: ‘Veel mensen weten niet dat je vanuit een telefooncel kunt sms’en. Dat is toch lekker camp!’
Puristen
Collega Mark Koster ontdekte per abuis de sereniteit van een leven zonder smartphone. Hij liet z’n Nokia N97 in de koffie vallen en belt nu met een oud beestje. ‘Bevalt prima, want nu word je gedwongen je mailtjes te schiften als je ze in een keer moet lezen op je computer, en aldus minder overload aan nieuws- en pr-porno hoeft weg te kauwen. Je houdt meer tijd over voor kwaliteitsinfo: vooruitgang door achteruitgang.’
Jan van Dijk, mediasocioloog aan de Universiteit Twente, ziet de ‘ontdigitalisering’ al langer gebeuren en noemt de groep afhakers ‘dropouts’: ‘10 procent van de gebruikers haakt af. Dat was bij internetters, maar dat heb je ook bij mobiele telefoons. Mensen hebben het wel, maar ze gebruiken het niet meer. Ze zijn teleurgesteld in de gebruiksvriendelijkheid, vinden dat ze geen rust hebben en voortdurend door iedereen bestookt worden. Sommigen vinden simpelweg dat het apparaat niet zo veel oplevert als ze gedacht hadden.’
Van Dijk voorspelt dat we in de toekomst een groep krijgen die hij ‘de puristen’ noemt. ‘Die willen niets meer met media te maken hebben en alleen nog maar mensen fysiek ontmoeten.’ Oftewel: leven 1.0.