Door: Eric Smit 
Gepubliceerd: donderdag 26 april 2007 00:23
Update: donderdag 26 april 2007 09:11
Nina Brink trok zeven jaar geleden aan de touwtjes van een grimmig schijnproces. Een van haar doelen: afrekenen met mensen die haar ontrouw waren geweest. World Online- commissaris Joel Wyler was er een van. Tweede deel in een reeks van drie.
De aangetekende brief die op 8 september 2000 bij Joel Wyler thuis in Wassenaar bezorgd wordt, voorspelt weinig goeds. Als Wyler de brief leest, komt hij tot de ontdekking dat advocaat Reinoud Imhof hem van medeplichtigheid aan het beursechec van World Online (WOL) beschuldigt. Het specifieke voorrecht om van dat drama de schuld te krijgen, was tot dan toe alleen aan de persoon Nina Brink voorbehouden.
Foto: Joel Wyler
Imhof schrijft: ‘Cliënten beschikken inmiddels over voldoende informatie waaruit opgemaakt kan worden dat leden van de Raad van Commissarissen van WOL, in strijd met de lock-up regeling van de (voorlopige) prospectus, de compliance rules en AEX-regelgeving op of omstreeks 17 maart 2000, direct of indirect, hebben gehandeld in aandelen WOL. (Mede) als gevolg van uw handelen heeft een groot aantal andere aandeelhouders grote pakketten aandelen verkocht, waardoor de koers van het aandeel WOL uiteindelijk is gezakt tot een dieptepunt van 9 euro’.
De advocaat gaat verder door te zeggen dat hij in opdracht van zijn ‘cliënten’ bezig is om rechtsmaatregelen voor te bereiden. Voordat Imhof daadwerkelijk overgaat tot actie moet Wyler een paar vragen beantwoorden. En snel. Anders zou Imhof het Openbaar Ministerie wel eens kunnen inschakelen. Wyler krijgt vier dagen de tijd om Imhof te berichten hoe hij meent ‘verdere escalatie te kunnen voorkomen’.
Eric Tolsma
De basis én bron voor deze zwaar aangezette brieven: de verhalen uit de mond van Nina Brink en haar rechterhand Eric Tolsma. Imhof moet er- van uitgaan dat, zonder dat hij daarvoor enig bewijs in handen heeft, Brink en Tolsma de waarheid spreken. De keuze is simpel: of hij beticht ongegrond enkele commissarissen en in het bijzonder Wyler van een economisch delict, of hij doet dat voorzichtigheidshalve niet. Imhof had kunnen wachten tot hij overtuigend bewijs in handen kreeg, of kunnen kiezen voor een andere strategie. De Utrechtse advocaat besluit anders.
Op 12 september, 4 dagen nadat Imhof zijn brief aan Wyler stuurt, reageert een advocaat van Wyler, van het kantoor De Brauw Blackstone Westbroek, en biedt aan om de misverstanden uit de wereld te helpen en de informatie die Imhof zou hebben ‘op concrete wijze te falsificeren’. Het is waar dat Joel Wyler en zijn broer Danny voorafgaand de beursgang veel moeite hebben gedaan om grote hoeveelheden aandelen te verwerven. Samen hebben ze een investeringsmaatschappij, Granaria, en de heren hebben een aanvraag voor maar liefst 50 miljoen euro gedaan. Danny krijgt uiteindelijk voor 5 miljoen euro aandelen toegewezen die hij doorgeeft aan een derde partij. Hij ontvangt er een commissie voor van 500.000 euro. Later zal Danny in het kader van het Friends & Family programma nog eens 3 miljoen euro aan aandelen toegewezen krijgen. Maar er is aantoonbaar niets onoorbaars gebeurd.
Getuigenverhoor
Imhof gaat echter niet op het voorstel van de raadsman van Wyler in. Integendeel, de advocaat gaat tot actie over. Hij stelt met behulp van Brink (via vriendin Jessen, red.) een lijst samen van twintig personen die hij aan een getuigenverhoor wil onderwerpen om op die manier voldoende bewijs te verzamelen voor een rechtszaak. Daaronder natuurlijk de commissarissen, maar ook andere betrokkenen. Op 20 oktober 2000 wordt het verzoekschrift tot een voorlopig getuigenverhoor bij de Rotterdamse rechtbank ingediend. Diezelfde dag geeft hij zonder enige terughoudendheid tekst en uitleg aan de pers. Aan NRC Handelsblad vertelt hij dat hij ‘sterke aanwijzingen’ heeft dat enkele met name genoemde commissarissen op de dag van de beursgang van het internetbedrijf aandelen hebben verkocht. Imhof gooit er nog een smakelijk sausje overheen door te zeggen dat de ‘vermoedens’ van de overtredingen van de commissarissen ook bij de beurstoezichthouder (toen nog STE geheten) en bij het Openbaar Ministerie bekend zijn.
De kranten smullen van het verhaal. Nog een rechtszaak in verband met World Online, de vierde al. En er zijn dit keer stevige aantijgingen, niet tegen Brink maar tegen andere hoofdrolspelers.
Foto: Reinoud Imhof
Media-aandacht
Door alle media-aandacht zien de gebroeders Wyler zich genoodzaakt om de pers te woord te staan. Ze kiezen voor Het Financieele Dagblad waarin ze uitleg geven over de gedane transacties en hun aandelenbelang in WOL. Joel en Danny Wyler geven ook toe dat de honger naar geld in de dagen voor de beursgang van World Online niet te stillen was. ‘Het was de eerste gelegenheid die er was in Nederland’, zegt Danny Wyler. ‘De hebzucht was bij iedereen aanwezig.’
Over zijn contact met de WOL-oprichtster zegt Joel Wyler: ‘De relatie met Brink is nu lastig.’
Waarschijnlijke redenen: Wyler was het enige onafhankelijke lid van de Raad van Commissarissen (RvC), maar hij had, tot teleurstelling van Brink, en net als de andere leden ingestemd met een fraude-onderzoek naar haar aandelenverkoop en haar uiteindelijke aftreden als CEO van WOL.
'The Wyler Story'
Dat er iets mis is tussen Brink en de gebroeders Wyler blijkt uit de mail die Brink op 11 december, kort na de publicatie van het FD-artikel, naar haar twee vaste advocaten, Walter Hendriksen en Misha Wladimiroff, stuurt. Wladimiroff en Hendriksen worden bijgepraat over haar inzichten over het functioneren van de WOL-commissaris. Brink doet uitvoerig verslag over wat zij ‘The Wyler Story’ noemt. Ze ontvouwt daarin haar theorie over de laakbare gedragingen van Wyler en stelt daarin: ‘there is definitely question of trading with insider information prior to the IPO…’
De vraag rijst waarom Brink zo genadeloos kritisch is over haar vroegere commissaris. In dezelfde e-mail aan Hendriksen en Wladimiroff geeft ze een duidelijk antwoord: ‘At the IPO lunch it circulated that there had been insider tradings (…) the rumour mill focussed on Baystar (as if this was my vehicle). I have since heard that this rumour was initiated via the Wylers’. (Het door Brink genoemde Baystar was het bewuste investeringsfonds dat nog geen drie maanden voor de beursgang 10 miljoen aandelen voor de prijs van 6 dollar van de topvrouw had overgenomen).
'Waarheidsvinding'
Hoewel er op sinterklaasdag een gesprek heeft plaatsgevonden tussen Wylers advocaat Paul Olden en Imhof, en Olden na het interview van de Wylers in het FD nog aanvullende informatie verschaft, blijft Imhof zijn beschuldigingen uiten aan het adres van Wyler. Op 12 december schrijft Olden: ‘Ik weet niet waaraan uw cliënten hun voortdurende aantijgingen ontlenen. De heren Wyler hebben wel een vermoeden. Als dat vermoeden juist is, gaat het om een bron die de verwikkelingen rond de beursgang van World Online niet belangeloos beziet. De heren Wyler zijn niet bang voor aangifte of andere stappen. Het is echter te ontraden dat uw cliënten op grond van geruchten, valse inlichtingen en onjuiste veronderstellingen enige maatregel nemen’. Olden voegt toe: ‘Dit alles wekt – minst genomen – de indruk dat uw cliënten enkel uit zijn op beschadiging en smaad, en niet op waarheidsvinding’.
Foto: Paul Olden
Een week later, op 20 december, schrijft Olden nog eens een brief om alles op een rijtje te zetten. Hij gaat er wederom hard in.
‘Het gaat niet aan valse beschuldigingen te uiten en vervolgens te weigeren inzicht te geven in de informatie waarop die beschuldigingen zouden zijn gebaseerd. Het gaat evenmin aan een aanbod voor een gesprek te weigeren en vervolgens nauwelijks en nodeloos, op voor de heren Wyler schadelijke wijze, de rechter te benaderen en de publiciteit te zoeken.’
Olden biedt wederom een gesprek aan maar alleen als Imhof ook aangeeft waar de Wylers uit de pas hebben gelopen. ‘Tegen vage en op niets gebaseerde beschuldigingen kunnen zij zich niet anders verweren dan met een aansprakelijkheidsstelling en andere rechtsmaatregelen. Zolang u de identiteit van uw cliënten niet volledig onthult, zullen de heren Wyler niet aarzelen u daarin ook zelf te betrekken.’
Imhof weet dat Olden het bij het rechte eind heeft. De advocaat laat zich door die wetenschap echter niet afleiden. Imhof zet zijn beschuldigingen nogmaals op papier. De advocaat van Wyler reageert dezelfde dag per fax.
‘Behoort de informatie waarop u uw brief baseert tot de ‘vermoedens’, die u weigert te onthullen en waarvan u de bron angstvallig geheim houdt?’ En ook: ‘Ik krijg andermaal niet de indruk dat met u (of met uw cliënten) een zinnige dialoog, gericht op waarheidsvinding te voeren is. Integendeel. Het zij nogmaals gezegd, uitsluitend vermoedens en verdachtmakingen die nergens op gebaseerd zijn en nopen cliënten niet tot een reactie.’
'Verhalen'
Na deze fax en de eerdere brief van Olden lijkt het dat Imhof toch een beetje nerveus begint te worden. De praktijk is dat Brink uitvoerig telefonisch contact heeft met Imhof, maar de advocaat heeft nog steeds niets substantieels in handen waarmee hij zijn publiek geuite verdachtmakingen kan onderbouwen. Hij stuurt daarom de vriendin van Brink dezelfde dag nog een brief. ‘Mr. Olden heeft gelijk door te zeggen dat wij onze vermoedens enkel baseren op geruchten en weinig concrete informatie hebben. Ik wil best met de heren Wyler in gesprek gaan, maar dan moet ik wel over meer concrete informatie beschikken’, schrijft Imhof. ‘Hetzelfde geldt voor een strafrechtelijke aangifte (die ook door Imhof werd overwogen, red.). Ik beschik op dit moment over niet meer dan verhalen. Zoals u weet hebben wij al geruime tijd geleden mevrouw Brink en de heer Tolsma verzocht een verklaring tegenover de notaris af te leggen. Zij hebben dat ook toegezegd, maar de vragenlijst is nog steeds niet ingevuld.
Met de weinig concrete informatie zie ik op dit moment geen mogelijkheden (strafrechtelijke) aangifte te doen. Daar komt bij dat u en ik aansprakelijk worden gesteld, indien ongefundeerde uitlatingen worden gedaan.’
Morgen het derde en laatste deel
Audio: interview Reinoud Imhof
Beluister hier het interview van De Pers-verslaggever Eric Smit met advocaat Reinoud Imhof. "Ik herinner het me nog haarscherp."