lisa schreef:
Wat een zielig ventje..en Spong zou zich moeten schamen.
Shame? Spong?
Het heterdaadje van Gerard Spong
Een kundig strafpleiter hoeft zich nooit ergens zorgen over te maken. Zoiets moet topadvocaat Gerard Spong gedacht hebben toen hij vorig jaar juli op een snikhete dag, paraderend over een strandje in Almere, besloot zijn touwtjes-string los te knopen. Het kwam de topadvocaat op een ‘heterdaadje’ te staan wegens naaktloperij, want de politie surveilleert streng op de twee strandjes aan weerszijden van de A6.
Zowel het Zilverstrand als het Almeerderzand (alwaar Spong vertoefde) genieten landelijke bekendheid als seksplekken. De meest wilde lichamelijke uitspattingen vonden er in het verleden plaats, en eigenlijk had niemand daar ooit last van. Het dichte struikgewas nabij het strand onttrok alle seksuele escapades aan het oog.
Totdat de eigenaar van het terrein vorig jaar de bosschages liet snoeien. Complete orgiën kwamen plots aan het licht. Twintig, dertig man tegelijk, het was geen uitzondering volgens een politiewoordvoerster. Binnen de kortste keren regende het klachten van ouders die met hun kinderen pardoes in een orgie verzeild raakten wanneer zij richting strand liepen.
Afgelopen dinsdag verscheen Spong voor de kantonrechter in Lelystad. Naaktloperij, luidde de aanklacht. Ik zat heel toevallig in de zaal en het was schokkend te zien hoe Spong zijn verdediging voerde. Cliënten vrijpleiten kan hij als de beste, maar als het op hemzelf aankomt, wordt het een amechtig gemompel. Spong kwam niet verder dan een verklaring dat hij niet wist dat het verboden was naakt te lopen op het Almeerderzand. Bovendien was hij die dag naar eigen zeggen niet de enige naaktloper. En de verbodsbordjes, die had Spong wel gezien, maar “het waren kleine lettertjes.” Om tot slot zijn verweer af te sluiten met het altijd aandoenlijke “ik kom er normaal nooit, dit was de eerste keer.”
De arme Spong kwam eraf met een boete van 68 euro. Meteen na de uitspraak schoot ik hem in de hal van het gerechtsgebouw aan en vroeg of hij de zaak David Moszkowicz kende. Nee, die kende hij niet.
Ik vertelde hem over de jongste telg uit de bekende advocatenfamilie die enkele jaren geleden doorreed na het veroorzaken van een ongeval met letsel. Moszkowicz werd gearresteerd, maar na verhoor weer op vrije voeten gesteld. Het verweer van de gewiekste strafpleiter was even eenvoudig als geniaal: hij had een aanval van epilepsie gehad, waardoor hij van het ongeval niets had gemerkt.
Spong trok bleek weg. “Hoe simpel. Zoiets had ik ook moeten doen.”
Ik knikte. “Toen die twee dienders u aanspraken had u zichzelf gewoon in het zand moeten laten vallen.”
“En dan heel hard schudden en bibberen met al mijn ledenmaten,” vulde Spong aan. Verslagen plofte hij neer op een bankje.
“Of bij uw aanhouding even duidelijk hoorbaar geeuwen,” opperde ik. “Als u dan vervolgens met die voor u zo karakteristieke, verbaasde blik de agenten aankijkt en mompelt ‘ik hier?’, kunt u het op een gevalletje slaapwandelen gooien.”
Spong vroeg me wat hem nu te doen stond. Op mijn advies heeft hij hoger beroep aangetekend en zijn strategie aangepast. Morgen doet hij twee dagvaardingen de deur uit. De fabrikant van de reetveter wordt aangeklaagd omdat hij niet op de verpakking heeft vermeld dat een dubbele knoop voorkomt dat je slipje zomaar losraakt.
De eigenaar van de bosschages zal zich ook moeten verantwoorden. Met het snoeien van het struikgewas heeft hij willens en wetens een situatie gecreëerd waarin meneer Spong uren heeft lopen zoeken naar ritselende bosjes die er niet meer waren. En dat in de brandende hitte. Hij had wel een zonnesteek kunnen oplopen.
Meneer Spong heeft er zin an. “Ik ga ze vervolgen tot in de hel,” vertrouwde hij me met glinsterende oogjes toe.