Door: Femmetje de Wind » Meer columns van Femmetje de Wind
Gepubliceerd: woensdag 18 februari 2009 23:47
Update: donderdag 19 februari 2009 00:04
We moesten even op de gang wachten, tussen ons in op de bank zat een brede man met een ‘oortje’ die de Panorama las en elke twee seconden opkeek. Aan de muur hingen platen van Gregorius Nekschot en op tafel voor ons lag een stapel Elseviers. Er kwamen twee meisjes van een jaar of twintig de gang oplopen, ze werkten hier, waarschijnlijk als stagiaires.
‘Denk je dat je volledig achter het gedachtegoed van Wilders moet staan om hier te kunnen werken?’ vroeg ik Aaf. Het leek me namelijk ineens leuk stage te lopen bij de PVV; alleen al om de vele magneetpasjes en sleutels die je nodig hebt om op je werkplek te komen.
‘Ja, dat denk ik wel’ zei Aaf.
Eenmaal op Wilders’ werkkamer viel me op dat zijn haar niet platinablond maar grijziggeel was en dat er een boekenkast stond waarvan alleen het onderste plankje bezet werd. Verder stond de televisie continu aan op teletekst en keek Wilders met een schuin oog naar de headlines als de pagina zich ververste.
Tijdens de voorbereiding van dit gesprek had ik gelezen dat Wilders het voorstel van GroenLinks steunde om het zwangerschapsverlof voor vaders van twee naar vijf dagen te verlengen. Dat leek me een mooi haakje voor Jackie Business. Daarbij, ik wilde wel eens wat meer over Wilders politieke ideeën weten, behalve dat hij tegen de islamisering van Nederland is.
‘Eigenlijk’ zei Wilders, ‘ben ik tegen al die uitgebreide verlofregelingen. Wij steunen het voorstel van GroenLinks omdat de kraamzorg in Nederland overbelast is. Zo kan de vader tijdens de kraamtijd de zorg overnemen. Maar langer dan vijf dagen is niet nodig; als je kinderen wilt, moet je zelf opvang regelen. Dan moet je bijvoorbeeld minder gaan werken. Dat geldt zowel voor mannen als voor vrouwen.’
‘Oh’, zei Aaf, die meer geïnteresseerd was in Wilders privé dan in Wilders politiek, ‘u werkt ook heel hard hè? Is dat de reden dat u zelf geen kinderen heeft? Dat u er dan niet goed voor kan zorgen?’
Wilders keek omhoog en dacht na. ‘Ja’, zei hij toen, ‘dat zou best wel eens kunnen. Ik wil geen vader zijn die op zondag het vlees komt snijden.’
‘Of’ probeerde ik, ‘heeft het misschien te maken met uw niet bepaald rooskleurige toekomstbeeld van Nederland?’
Wilders keek verbaasd en schudde toen zijn hoofd. ‘Nee’ zei hij ‘oh nee, ik heb juist een groot vertrouwen in de toekomst van Nederland. Helemaal nu ik zie dat steeds meer mensen zich achter de ideeën van de PVV scharen.’
Femmetje de Wind is hoofdredacteur van Jackie.