Door: Koster & Jojanneke
Gepubliceerd: donderdag 9 april 2009 23:30
Update: donderdag 9 april 2009 23:32
De kerk op de Amsterdamse Zuidas loopt vol. Jonge bankiers en advocaten laten zich vlak bij hun werk inspireren door een paasverhaal.
Ze schuift bijna schuchter de achterste rij op, want de kerk zit al vol. Gisela Wolf (26) is net in haar krijtstreeppak komen aansnellen. Ze werkt bij een advocatenkantoor vlak achter het Godshuis, dat uitkijkt op de Amsterdamse Zuidas. ‘Ik heb tegenwoordig wat tijd over’, lacht ze. ‘Dan ga je nadenken hè. Is dit alles? Moeten we steeds onze carrière najagen? Moeten we altijd op vakantie? Moeten we écht naar New York?’
De lange blonde gereformeerd opgevoede advocate uit Loenen aan de Vecht is een herintredende kerkganger. De Thomaskerk aan de Prinses Irenestraat in Amsterdam lijkt vandaag het epicentrum van contemplatieve werkbijen uit ’s lands grootste zakencentrum. Een generatiegenoot, Ruben van Zwieten (25), houdt hier voor het eerst een paaslezing.
De dominee in opleiding en mede-eigenaar van recruitmentbureau Van Zwieten & Company heeft met het project Zingeving Zuidas een nieuwe doelgroep aangeboord die de Thomaskerk nu vol laat stromen. Van Zwieten, een blond corpslid, verkoopt het opstandingsverhaal van Jezus met de toewijding van een Amerikaanse tv-dominee, zonder orthodoxe of moralistische Bijbelexegese. Dit is een catharsis van drie kwartier voor twijfelende yuppen.
‘Het verhaal van Pasen is een geheim’, preekt hij. ‘Een geheim over nieuw leven dat zich niet laat vertellen. In de ontmoeting met de ander breekt er iets open. Nieuw leven dat geldt als een bevrijding en doordringt tot in alle vezels van je bestaan.’
Dan met een devote glimlach naar de gemeente: ‘We worden soms gereduceerd tot klantnummers of burgerservicenummers. Maar zoeken wij achter die nummers de mensen met hun naam en hun verhaal?’ Nu met lichte spot: ‘Profielen in organisaties voor een nieuwe functie: Junior Corporate Controller en dan daar alle 75 competenties van. Zou het ook kunnen zijn dat een jongeman zegt: mijn naam is Hendrik en mag ik mijn verhaal komen vertellen?’
Alexandra Rothenbücher knikt mee. De jonge arbeidsrechtadvocate van het nabijgelegen kantoor Greenberg Traurig heeft haar werk even onderbroken om te komen luisteren. ‘Ik sta op het punt weer gelovig te worden’, bekent ze. Ze is protestant opgevoed en zei de kerk vaarwel, maar de Bijbellezingen van Van Zwieten geven haar inspiratie en nieuwe inzichten. ‘Straks ga ik verder werken.’
Nét als van Zwieten zelf overigens. Na de preek is er de borrel in de twee honderd meter verder gelegen Blauwe Engel. De kerkgang loopt vloeiend over in een netwerkséance. Van Zwieten, met bier in de hand, praat met uiteenlopende zakenlui na over het verhaal. Diederik (‘nee, geen achternaam’) werkt bij de Rabobank via bemiddeling van de dominee-entrepreneur. ‘Of ik als bankier mijn schuldgevoel afkoop door naar de kerk te gaan’, kauwt hij op de vraag. ‘Nee, dat niet. Wij kenden de risico’s ook niet.’