Door: Koster & Jojanneke
Gepubliceerd: dinsdag 29 december 2009 23:17
Update: woensdag 30 december 2009 06:05
Bloembollen? Kaas? ’s Lands mooiste exportproduct is ID&T. ‘Nederland is dance-marktleider.’
Ohm Shanti. Deze hindoemantra is wellicht niet het eerste waar je aan denkt bij dance-organisatie ID&T. Maar het was in een jeugdcentrum met die naam dat een vriendenclubje uit Landsmeer begon de invloedrijkste dance-organisator ter wereld te worden. Sensation-directeur Eric Keijer (38): ‘Samen met Ifran, Duncan en Theo (hebt u hem al?) gaven we er een oud-en-nieuw-feest.’
Achttien jaar later en Keijer staat op het punt om af te reizen naar Melbourne. Net zoals in Düsseldorf knalt men daar met Sensation – het succesnummer waar per keer gemiddeld 35.000 mensen op afkomen – het nieuwe decennium in. ‘Australië is een belangrijke markt voor ons. Door de Engelse roots zijn ze erg dance-minded. We hebben er continu iemand zitten en gaan er misschien ook andere projecten opzetten.’
Bring it to Mexico
ID&T, dat in vijftien landen, van Brazilië tot Tsjechië, Sensation organiseert, staat op het punt een kwantumsprong te maken. ‘Op Facebook houden ze stemmingen: bring sensation to Mexico, bring it to Norway. Man, we gaan de wereld in het wit laten dansen.’ Wit is een ode aan Miles, de broer van Duncan Stutterheim, die zich in 2000 doodreed.
‘Op zijn begrafenis was alles wit. Sensation is een droomwereld, die wordt beleefd door iedereen, van sterren tot de man van de straat. Iedereen is al weken met die witte kleding bezig. De een in de P.C. Hooftstraat, de ander bij de Wibra, maar dat maakt dus juist niet uit.’
Waarom het buitenland zo’n goede afzetmarkt is? ‘Ze hebben daar de house-evolutie van Nederland niet doorgemaakt. Dj’s staan daar op een podiumpje met knipperlampen. Dan is Sensation echt sensatie.’
Nederland noemt hij marktleider op het gebied van dance, het meest professioneel. ‘Voor ons een geweldig visitekaartje.’ In het buitenland genieten ze inmiddels een sterrenstatus. ‘In Santiago, Chili, waren we 45 minuten bezig om met iedereen op de foto te gaan. We leken Madonna wel.’ Met de Nederlandse kift uit de rest van de dance scene (‘zo groot, zo commercieel’) heeft hij niks. ‘We zijn ook groot en commercieel. Als je het niet leuk vindt, hoef je niet te komen.’
Van Basten en de iT
Na het eerste oud-en-nieuw-succes trainden de vrienden zich verder bij de iT, waar ze elke week uit hun pan gingen. Zij aan zij met Marco van Basten en de toen opkomende trannies. ‘We zeiden: bluf, we gaan de RAI afhuren. Ook dat lukte weer.’ Gabber kwam op en ID&T-feesten Thunderdome en Mysteryland werden een groot succes. Maar met de drugs kwamen de barsten. Er vielen doden. Er ontstond nazisme. Met de teloorgang van de gabber zag ID&T alles uit handen glippen. Een horizonverbreding naar trance heeft de boel gered.
‘Het is toen geweest dat de dance- industrie een schimmig imago heeft gekregen. Bij Lowlands worden net zoveel drugs gebruikt, maar daar gaat het alleen over de goeie bands.’ Volgens Keijer zijn er steeds minder excessen. ‘Nederland heeft het meest ervaren drugspubliek dat er is. We zijn volwassen geworden.’
Ook Trance Energy en Mysteryland gaan ze exporteren. ‘Een groot volgend doel is de VS. Daar waren ze altijd meer van de hiphop en country. Maar zelfs Madonna beweegt nu richting dance. Een geweldige groeimarkt. We zijn een exportproduct, maar we halen ook mensen hierheen. Afgelopen jaar nog 20.000 buitenlanders. Alleen al de Russische garde die elk jaar invliegt. Weet je wat dat doet voor de horeca en toeristenindustrie in Amsterdam? Jammer dat dat vergeten wordt door de gemeente. Iamsterdam maakt in het buitenland reclame met Tiësto (die groot werd dankzij ID&T-feest Innercity), maar als wij ‘n vergunning willen om hem te laten draaien voor die buitenlandse gasten, krijgen we die niet.’
Nadat ze op de eerste Sensation al 700.000 gulden verloren, gingen ze nog een keer bijna onderuit. ‘We hadden een radiostation, een tijdschrift. Grootheidswaanzin. Dat heeft ons miljoenen gekost. We zijn er net op tijd mee gestopt.’ Maar inmiddels stromen de pecunia lekker binnen. In de kantine staat een kast vol prijzen: beste marketing, beste organisatie, publiekslieveling. ‘Wíj zijn alleen echt nog niet binnen. We moeten gewoon hard werken.’ En waarvoor? ‘Voor release, ons motto. Release voor het publiek van de dagelijkse zorgen.’ En het saamhorigheidsgevoel, die bijna spirituele gewaarwording die een avond Sensation kan geven. ‘En daarop zijn we retetrots.’