Door: Koster & Jojanneke
Gepubliceerd: maandag 15 februari 2010 22:35
Update: maandag 15 februari 2010 22:37
Het vrolijkste anticrisismeisje van Nederland heet Karin Swerink. De hoofdredacteur van modeblad Glamour maakt haar dikste nummer ooit.
Vanuit de abri in het vrieskoude bushokje aan de Amsterdamse Middenweg kijkt ze ons broeierig aan: Kate Moss. Karin Swerink, hoofdredacteur van Glamour, nipt even aan haar champagne (come on, het is na een uur des namiddags) en zucht gelukzalig in restaurant Merkelbach. Ze wijst naar buiten. ‘Kijk, daar hebben we dus zeven maanden aan gewerkt. Uiteindelijk gaf het management van Kate toestemming voor deze foto.’
De blonde hoofdredacteur (40) zwaait de crisis definitief vaarwel met 308 pagina’s ‘beauty, brains en balls, het dikste nummer ooit. ‘We maken 45 pagina extra aan inhoud’, zegt ze, ‘Gewoon, omdat we er zin in hebben.’
Foto's: Frank Groeliken
De in Twente opgegroeide bladenmaakster leeft alweer vijf jaar haar droom. ‘God, ik heb nog honderd ideeën voor het blad. Ik kan door tot ik met een stok de redactie opschuifel.’
Ze ging op haar zeventiende naar de kunstacademie in Enschede, maar was duidelijk niet depressief en drugsverslaafd genoeg om te integreren in de zwaarmoedige kunstkliek ‘Mijn vader (toen sportleraar op een huishoudschool) moest mee en werd gewaarschuwd: ‘Kijk, maar uit! Uw dochter knipt haar lange blonde haar vast af en gaat stickies roken.’
Kakkineus
Juist niet dus. ‘Ik hield van Abba en niet van Leibach. Liep in de meest kakkineuze kleren met nep-Louis Vuitton-tassen, terwijl medestudenten zich uitdosten in punk. Mijn studiegenoten praten over van alles, maar deden nauwelijks iets. Ik had geen zin om met een kunstenaarssubsidietje armoedig drie hoog achter te wonen. Daarom ging ik mode studeren.’
Ze doet nog steeds hetzelfde als in haar tienerjaren, al kan ze zich tegenwoordig wel een echt LV’tje veroorloven. ‘Het is de rode draad tot nu. Mijn afstudeerscriptie was een modevijfluik voor Elle, Elegance, Man, Cosmopolitan, Viva. Had ik ook nog wat aan mijn studie bij sollicitaties.’
Haar carrière voerde als stilist op de set van Goede Tijden Slechte tijden (‘Arnies sokken opruimen’), langs meisjesbladen Tina en Yes, via Libelle, waar ze adjunct-hoofdredacteur werd, tot aan Glamour. ‘Bij Libelle was de teneur huisje, boompje, feestje. Bij Glamour is mijn motto: niks moet, alles mag mooier.’
Ze voelt zich bevoorrecht en krijgt waardering, merkt ze. Ze laat een mailtje zien van Anna Harvey, de seniore superredacteur bij Condé Nast, de prestigieuze uitgeverij ‘Bravo!’, schrijft ze. ‘De Hollandse Glamour is een aanwinst voor de familie’. Droog: ‘Bij Sanoma (haar vorige werkgever) hoorde ik pas dat ik als talent werd gezien, toen ik vertrok.’
Rancuneus klinkt ’t allemaal niet. Ze zal zichzelf niet snel opdringen. ‘Van oorsprong ben ik superverlegen. Ik heb mezelf aan moeten leren om voor een groep mensen te praten.’
Ze zat even in de jury van Holland’s Next Top Model, maar tv is niet haar ambitie. ‘Wat Fiona Hering doet (Glamour’s fashion editor at large) kan ik niet. Die praat vijf kwartier in een uur. Ik praat over mijn blad.’
Detox your wardrobe
Ze bedenkt het liefst spraakmakende bijproducten, zoals de stilettorun en recenter de kleren-inleveractie (‘ detox your wardrobe’, zegt ze) voor Orange Babies. In het nummer dat ze op tafel heeft liggen, met literaire liefdesbekentenissen van Kluun, Beau, Herman Koch en Herman Brusselmans, zit een roze plastic zak gestoken waar de lezers hun kledingoverblijfselen kunnen inleveren voor de Afrikaanse hiv-moeders.
De bezitter van de zak met de mooiste tweedehandsjes mag voor 10.000 euro shoppen bij de Bijenkorf. Koster grist het nummer open en gooit het plastic van de cover op de tafel. Geplaagde blik: ‘Kijk nou eens wat je doet? Je scheurt de letters stuk.’ De verscheurende tekst op het zakje: ‘It’s the inside that counts.’