Lange tijd was het voor de belastingdienst de gewoonste zaak van de wereld om bepaalde categorieën belastingplichtigen, zoals woonwagenbewoners, te ontzien. Wie twee jaar niets betaalde, hoefde geen aanslagbiljet meer te verwachten. Makkelijker kon de fiscus het hun niet maken, wel leuker.
Sinds 1993 nam de belastingdienst in Maastricht de plaatselijke ondernemers van Vinkenslag bij de hand om hen te leren hoe een ordentelijke administratie bij te houden. In ruil daarvoor betaalden de -hoofdzakelijk- autohandelaren een bedrag in één keer aan belasting, zonder recht te doen gelden op de vele kortingen die het belastingstelsel kent.
Trots meldde de dienst een toenemende belastingafdracht door de bewoners van Vinkenslag sindsdien. Ving de fiscus in 1994 slechts een ton aan guldens aan inkomstenbelasting, zes jaar later was dat bedrag ruim verdrievoudigd. Maar de huidige staatssecretaris van financiën, Joop Wijn, wil van geen status aparte weten. Iedereen is voor de wet gelijk, dus moet ook iedereen op dezelfde basis belasting betalen, meent hij.
Hoewel de fiscus zelf had ingestemd met verlenging van de overeenkomst tot en met het belastingjaar 2003, moest ze die op last van de bewindsman met onmiddellijke ingang beëindigen, omdat deze regelrecht tegen de wet indruist. Nu eist de fiscus van de ondernemers aangiftes die wél voldoen aan de wet.
Onmogelijk, stellen de twaalf eisers in kort geding. Vanwege de deal met de belastingdienst hoefden de ondernemers immers geen bonnetjes te bewaren in hun administratie. ,,De fiscus heeft de regels van het spel veranderd'', betoogde mr. J. Sligchers. ,,Mijn cliënten willen graag met 0-0 aan de wedstrijd beginnen, maar zijn nu bij voorbaat op achterstand gezet.
Deze oude stukjes doen het altijd goed..
http://www.romkens.nl/Vinkenslag.docBouvrie heeft toch ijzeren stoelen misschien met terugwerkende kracht dezelfde deal als de ijzerboeren.
Dan is de schuld meteen weer recht gezet.
Bouvrie heeft zonder deze bijzondere regels misschien wel veel te veel betaald..